nos ꝙͣ nōnulli p̄d̓. nrī ropon. indulgentias ꝑpetuas multis ꝯceſſimꝰ de ꝑcipiendis fructibus bn̄ficioꝝ ſuoꝝ diſtributōibusquotidianis tantū exceptis. ſiue in ſcolis eſſent ſiue in eccīaꝝ ſuaꝝ altera reſiderēt. aut in romana curia morā traherent ſeu alio certo loco. vel etiā vbicunqꝫ ex quo inſolētie oriunt̉ vagandi et diſſolutōnis p̄parat̉ materia. minuitur cultus diuinꝰ. quēdeſideramus augeri. ⁊ officium plerūqꝫ ꝓpter qd̓bn̄ficiū eccleſiaſticū dat̉

omittitur. nos volētes emēdare p̄terita. et quātūpoſſumus aduerſus futura cauere oēs hmōi et ſimiles indulgētias ꝑſonisnō eccleſijs vel dignitatibus datas penitus reuocamus et eaꝝ ꝯceſſionemnoſtris volumus exularetꝑibus. qd̓qꝫ nobis licere nō patim nr̄is ſucceſſoribus indicamus M Oni. viij. De conſuetudineōſuetudinē quā īveſtra eccīa ſeruaAtam aſſeritiſ. tātotꝑe quod in cōtrariū memoria nō extitit videlicet

a ¶ Perpetuas. donec vixerint. ſic. jͣ. de capel. mona. c. i..ff. ꝓ ſocio. l. i. et facit qd̓ dixi s. e. ſi gratioſe. temꝑales ergo puta vſqꝫ ad quinquenniū vel ſimile tempꝰ reuocatenon ſunt. ſed quid dicēs ſi conceſſa fuit indulgentia q̄ poſſet eſſe perpetua puta donec erit in ſeruitio talis principis vel ſimilis. dicunt quidam talem indulgentiam nonreuocatam. quia quod expreſſe nō mutatur ⁊cͣ. C. de ap.precipimus. ſed cōtrariū credo. et puto hic caſū. nōne ſihabeo indulgentiādonec in ſcolis fuero. dicitur hic perpetua. et ſufficit ꝙindulgentia poſſiteſſe perpetua. ff. decondi. inde. l. ſufficit. et quod no. deſolu. c. vlti. in glo. i.in fi.b ¶ Multis. reuocari ergo debebat.quia tēdebat ad nōxam .s. de deci. ſuggeſtum. et facit adhunc caſum s. decleri. non reſi. cumad hoc ſint.c¶ Fructibuſ. quide iure cōmuni tantū reſidentibus dari debent. s. de cl̓i.non reſi. ꝑ totū. deconſuetudine tn̄ p̄tinduci contrariumvel de ſpeciali ſtatuto .s. de conſti. cum omnes.d ¶ Beneficioꝝ ſuoꝝ. p̄textu huius indulgentie que ambicioſa eſt. fructus ſolū illoꝝ beneficioꝝ que canonice obtinent poterunt ꝑcipere s. e. ſi gratioſe. §. vl.e ¶ Diſtributōibus. que interdū manualia bn̄ficia interdum victualia nūcupant̉. de cle. non reſi. de cetero. jͣ. e. li..e. ti. c. vno. et. s. de p̄ben. licet.f ¶ Exceptis. iſta non dant̉ etiam ſtudentibus in theologia. s. de preben. licet. nec hijs qui ſunt in ſeruitio ep̄i.vel dn̄i pape. de cle. non reſi. c. de cetero. et. c. cū dilectuſ.ut ibi no. nec debent hee diſtributōes dari etiā pn̄tibusqui diuinis non interſunt officijs. nec valet cōſuetudo incontrariū. et qui percipiūt ad reſtitutionē tenentur. jͣ. decle. non reſi. c. vno.g ¶ In ſcolis eſſent. ut legendi et ꝓficiendi eis oportunttas concedatur in honorem et augmentum vniuerſaliſ eccleſie. que viris literatis ꝑmaxime noſcitur indigere. s. demagiſtris. c. i. et ꝑ totū. et. jͣ. de elec. cū ex eo. et nō ſolū papa ſed etiam inferiores prelati dant clerico licentiā ſe obhas cauſas abſentandi. et hoc vid̓r bern̄. intelligere de epiſcopis. vt no. de cle. non reſi. inter. iiij. inno. et hoſt. intelligunt hͦ etiā de inferioribus prelatis. ꝑ decre. e. ti. relatū. ibi. p̄latoꝝ ſuoꝝ. ⁊cͣ. diſpenſatōnē aut de qua loquit̉decre. de elec. cū ex eo. dico ꝙ ſoli epiſcopi et ipſoꝝ ſuꝑiores facere pn̄t cū de eis ſolis caueat̉ ibidem. et ibi dicā.h ¶ Altera. eū eas obtinēt ex diſpenſatōe. vel ſunt tales eccleſie q̄ ſimul pn̄t de iure teneri. qd̓ dic ut dixi. s. e. gratia.i ¶ Romana curia. que hodie hꝫ priuilegia ſtudij. ut. jͣ.de priuil̓. c. ij. ꝑ quā decre. etiā videt̉ ꝙ hij qui ſunt ī ſtudio de iure ꝯūi poſſent ꝑ̄ciꝑe fructꝰ ſuoꝝ bn̄ficioꝝ quod

non eſt verum. ſed illud intellige ut ibi dicam.k ¶ Alio certo loco. puta qꝛ in indulgētia dicit̉ ꝙ ꝑpetuodonec in domicilio ſuo habitauerint fructus p̄dictos ꝑeipere poſſint.l¶ Vhicunqꝫ. quia ſic generaliter ſe habet indulgentia.m ¶ Dagandi. qd̓ facere nō debēt laici. xlvi. di. clericū. nāet ꝑ horam ab eccleſia nō debent abeſſe. ut. xcij. di. ca. vj.n¶ Diſſolutionis.que moribus et habitu eſt in clericis āputanda. xxiiij. di.qui ep̄us. et. ca. ſe..xxi. q. iiij. c. i. et pertotum. de vi. ⁊ ho.cleri. clerici. et. jͣ. dep̄ben. cum ſingula.o¶ Augeri. s. de cōſti. c. penul.p ¶ Datur. vn̄ priuatus officio et bn̄ficio priuatus intelligit̉ cū ſit eius ſeq̄la.lxxxi. di. eoſ. ⁊. c. ſe.qͥ ſacerdotū. xxxijdi. p̄ter hec. et ibi d̓hͦ. et. s. de cle. excō.mi. latores. de ap.paſtoralis. cum ſi.ꝙ ¶ Emendare. xxjxv. q. ix. ſententiaꝫ.de re iudi. cū olim..xxij. q. iiij. magne.de ap. cum ceſſante. de ſen. ex. ſacro. et in auten. de nupcͣ.circa princi. ibi. imꝑator non erubeſcimus ſi quid meliꝰhorum que prius ipſi diximus adinueniamꝰ cōpetētemprioribus imponere correctionē ne ab alijs corrigi expectemus. ad idem de accu. qualiter et qn̄. i.r ¶ Quantū poſſumus. ſi .s. in ꝓhemio huius li.s ¶ Cauere. no. futura precauēda. xxiij. di. in nomine domini. de ꝓcurͣ. c. i. de ſer. non or. c. i. et exempla pn̄tia ⁊cͣ..lxxxi. di. plurimos. ff. loc̄. ſi quis domū. §. i.t ¶ Indulgentias. ꝑpetuas .ſ. nam de hijs .s. dixerat.u ¶ Vel dignitatibus. ſi ergo dignitati vel eccleſie datumeſſet tale pͥuilegiū ꝑ hāc decre. reuocatū nō eſt. et potuiteſſe ratio qꝛ nō tātus fauor ꝑſonis debet̉. ſicut dignitatibus vel eccleſijs. de elec. cum nobis olim. in fi.x ¶ Et eaꝝ. ꝓuidit hucuſqꝫ circa preterita nūc cauet circay Tꝑibus. quid ſi tales indulgētias de nouo futura.concedat. valent. qꝛ non potuit ſibi legē imponere. a quaſibi non liceret recedere. ad hͦ. ff. del̓. iij. l. ſi qͥs. in pͥn. ff. ꝓſocio. cū duobus. §. papinianus. in fi. et pͥmā ꝯſtōem tollit ꝑ ſcd̓am. licet de ip̄a nō faciat mentionē. s. ti. ꝓx. licet.z ¶ Indicamus. ſi. C. de legi. digna vox. indicare potuit.ſed nō legem imponere. qꝛ par in parē nō habet imꝑium..8. de elec. innotuit. cū ſuis ꝯcor.vel qͣntocūqꝫ tꝑe obẜuate nō p̄t qͥs niſi vnicū ꝑſoOnſuetudinē. pretextu conſuetudīs etiam iuratenatū dignitatē vel aliud ꝑpetuū officiū ſimul cū canoniaet p̄bēda in aliqͣ eccleſia abſqꝫ diſpēſatōe ſe. ap. obtinerevel iam obtenta tenere. ⁊ ꝯͣ p̄ſūptū irritū eſt omnino.b ¶ Non extitit. ſi. s. de ꝟ. ſig. ſuꝑ qͥbuſdā. et ſi conſuetudo iſta alias legitima fuiſſet. nō eſſet neceſſe in ea titulum