De priui. ⁊ ex. LXXV.
ex quo manifeſte apparet. ꝙ chriſtianos qͦ ad d̓fenſionē hereditatis dn̄i ibidē ꝓ ſuo remāſerūt talibꝰ adiuti ſubſidijs irreuerēter īpugnātꝓpt̓ qd̓ fidei negociū ibidē qd̓āmō noſcit̉ deꝑire. Nos igit̉ qui ad liberādā t̓rā ip̄am oꝑam dare ītēdimꝰ cū d̓i adiutorio efficacē tā gͣues trāſgreſſus vlteriꝰ ſuſtīere nolētes fe. re. Nicolaipape. nij. p̄ .n. veeſtigijs inherētes pn̄tiū tenore ſtatuimus. vt nullus arma equos ferrū lignamīa victualia ⁊ alia q̄cūqꝫ mercimonia inalexandriā vel alia loca ſaracenoꝝ terre egyptideferre mittere l̓ portare. ſeu de portubꝰ eoruꝫvt eiſd̓ deferāt̉ extrahere vel extrahi ꝑmittereaut eis al̓s auxiliū vel fauorē p̄ſtare qͦquo mōp̄ſumat. Nos ꝟo illos qͥ ꝯͣ hꝰ i ꝯſtōem nrāꝫ auſu temerario venire p̄ſūpſerīt. eo ip̄o excōis ſentētie decernimꝰ ſubiacere: a qͣ abſolui neq̄ant.niſi tm̄ de bonis ꝓprijs ī dicte terre ſubſidiumꝯuertēdū exoluerit qͣꝫtū ad ꝑtes p̄dictas detulerīt vel miſerīt. aut deferre vel de ip̄oꝝ portubus extrahi ꝑmiſerīt deferēdū. nec tūc ēt ab eadē p̄t̓qͣꝫ ī mortꝭ articl̓o abſoluāt̉ ſnīa abſqꝫ mādato ſe. ap. ſpāli. Et nihilominꝰ ſi ꝑſōas eoruꝫcapi ꝯtīgat ī ſeruitutē ⁊ capturā illoꝝ eē volumus. ī qͦꝝ ceciderīt captiōeꝫ. auc̄te īſuꝑ apl̓icaſtatuētes. vt illi q̄ ꝯͣ hmōi ſtatutū nr̄m quōlꝫvēire p̄ſūpſerīt p̄t̓ penas p̄dictas. qͣs ip̄o factoīcurrāt. ꝑpetuo ſint īfameſ ⁊ īteſtabiles hēant̉ita ꝙ nec teſtari nec legata eis ſeu relicta ꝑcipere valeāt. ⁊ īſuꝑ ad ſucceſſiōes tā ex teſtamētoqͣꝫ ab īteſtato ſint ꝓrſus ⁊ reddant̉ īabiles. necad publica q̄libꝫ admittāt̉ officia. ſintqꝫ ill̓ oēsactꝰ legitimi penitꝰ int̓dicti. ⁊ tāqͣꝫ excōicati hoſteſqꝫ catholice fidei poſtqͣꝫ de ip̄oꝝ hꝰ i temeritate ꝯſtiterit diebꝰ domīcis ⁊ feſtiuis publicenūcient̉. ī fiſcū bōa eoꝝ oīa deuoluātur.¶ De priuilegijs ⁊ exceſſibus priuilegiatoꝝ.¶ Benedictus vndecimus.Nter cūctas ſollicitudīes noſtras quibus nos paſtorale p̄mit officiū ⁊ debitū apl̓ice ẜuitutiſ aſtrīgit illa dꝫ eē p̄cipua. vt gregi domīco nobis ſuꝑna diſpoſitiōecōmiſſo aīaꝝ cura nō d̓ſijt. ne illū lupus rapaxantiquus ſerpes hūani generꝭ īimicꝰ īuadat.eiuſqꝫ ſanguīs d̓ nr̄iſ qd̓ abſit id clamāte ꝓpheta māibꝰ reqͥrat. Debemꝰ īſuꝑ qͣꝫtū ex alto permittit̉ pacē īſerere remouere ſcādala. iurgioꝝamputare materiā. ⁊ ītelliger̄ ſuꝑ egenū ⁊ pauperē. qꝛ nō ī fine obliuio erit pauꝑis. ⁊ patiētiapauꝑm nō ꝑibit ī finē. Sa nedudū bōe mēorie bonifa. viij. p̄ .n. quandā ſpeālem inter p̄la-
tos rctōres ſeu ſacerdotes ⁊ clericos ꝑrochialiū eccīaꝝ ex ꝑte vna. ⁊ p̄dicatoꝝ ac minorū ordinū fratres ex altera ſuꝑ faciēdaꝝ p̄dicationūaudiendaꝝ cōfeſſionū ꝑ eoſdem frēs. ac de eisrelictis ⁊ de funeralibꝰ cāonice portōis articul̓ꝯſtōem edidit. certū his modū īponēs ꝓut ineadē ꝯſtōe plenius ꝯtinet̉. Sꝫ ꝓ ea quā ītēdebat qͥete turbatō nata ē. ꝓ ꝯcordia ſūt ſubortadiſſidia. ⁊ pullulate inqͥetudīes ꝓ trāquillitate noſcūtur. ſicqꝫ dū anſam ſoluiſſe ſe crediditnodum ligaſſe videtur. ⁊ ſeptē vno hydre amputato capite ſuſcitaſſe. Nec mirū qꝛ plerūqꝫpariūt nouitates diſcordiā. p̄ſertī dum ab eoqd̓ diu equum viſum ē ꝑ nouā ꝯſtōem receditur. nec qͣre recedatur vtilitas euidēs vel aliacauſa ſubeſt. Iōqꝫ cupientes vt ip̄i greci curanoſtra eo plenior impēdat̉ quo amplior ī agrodomini operarioꝝ nuerus operet̉ ſuꝑ egenū intēdētes ⁊ pauꝑem. ac nouitatē remouētes pereandē ꝯſtōem īductā ſtatuimꝰ de fratrū nrōꝝcōſilio. vt ipſoꝝ ordinū fratres qui ad hoc d̓putati fuerīt ī eccl̓ijs ac locis ip̄oꝝ qͥ impn̄tiaꝝ habēt ⁊ ī poſterum obtinebūt. ac in plateis cōibꝰſeu publicis libere abſqꝫ dioceſanoꝝ ⁊ alioruꝫprelatorum petita licentia valeant clero ⁊ ppl̓opredicare. eiſqꝫ proponere verbuꝫ dei. Caueāttamen omnino ne hora in qua dioceſani predicti predicarent. vel coram ſe facerent predicaripredicent ijdem fratres. Putamuſ etenim dignū vt maiori minor ⁊ ſuperiori inferiori deferat in hac parte. niſi forſan aliud circa hoc facerent de volūtate dioceſanorum ipſorum. at inſtudijs generalibus diebus illis dumtaxat q̄bus ſermones ad clerum fieri ſolent ⁊ ſolenniter predicari. ſeu mortuorum funeribus veleorundem fratruꝫ feſtis ſpecialibus ſeu peculiaribus. quia in his caſibus cum dioceſanis īpredicatione concurrere poterunt. predicarētUbi vero ijdem dioceſani vocarent generaliter ad ſe clerum. aut aliqua ratione vel vrgente cauſa illum ducerent congregandum ea hora in ſtudijs memoratis diebus ſepedicti fratres ab huiuſmodi predicatione ceſſabunt.In eccleſijs autem parochialibus fratres ipſiinuitis eorum rectoribus ſeu ſacerdotibus. niſi iuſſi a ſuperioribꝰ eorund̓ nō audeāt p̄dicare.¶ Sed quia multociens propoſitum verbumdei audientem a peccato non retrahit. idcircopoſt predicationem neceſſarium eſt penitētieſacramentū. circa qd̓ niſi articulus neceſſitatiſoccurrat oris ſacerdoti facienda confeſſio ꝓutſcriptum eſt. corde ad iuſticiā creditur. ore aūtſit cōfeſſio q̄ ad ſalutē exigit̉. al̓s fruſtra eēt in