Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae und 20 Extravaganten in der Redaktion des Alexander de Nevo
Entstehung
Seite
LXXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

beneficioꝝ ſuoꝝ. ꝑſonal̓r reſidētiā requir̄ ſoluēt decīam ſolo p̄cio qd̓ reciꝑent eiſt tn̄ ꝯͣ ī fraudē d̓cīe nihil oīo agat̉. Sꝫ eccīaſtica ꝑſōa ī eccīa ſua bn̄ficō qd̓ reſidētiā ꝑſonalē rōrit reſidꝫ. ſꝫ fac̄ ī eod̓ firmariū vicariū deẜuiri. d̓putādo ip̄i vicario firmario cer ſuoꝝ ꝓuētuū portionē d̓ducet portiōeꝫ vicariatꝰ ſeu firmarij. ſꝫ vniuerſis ip̄iꝰ bn̄ficijꝓuētibꝰ decīam exhibebit. Declaramꝰ ātſiluis nēoribꝰ ꝯſueuerūt vēdi nihil ſoluetur. niſi forte aliqͥd de ill̓ vēditū fuerit durātedecīa. tūc eſtīabit̉ qͣꝫtū valere debēt ānui redditus ꝑs vēdita ẜm aſſiſiā. ꝯſueuit fieri denēoribꝰ ī ꝑtibꝰ ill̓. ī qͥbꝰ nemꝰ ſi tn̄ fuerit de ſola eſtīatiōe decīa ꝑſoluet̉. niſi de eo qd̓ ꝑciꝑet̉de dictꝭ ſiluis ſeu nēoribꝰ vēdi ꝯſueuerūtniſi forte vēdant̉ durāte decīa. ex vēditiōe paſcūagij ſeu herbagij aūt alt̓iꝰ ꝯſil̓is ꝓuētꝰ eoꝝ/ neoꝝ ſiluaꝝ. ſi vēdāt̉ hꝰ paſcuagia ſimilia. ſoluet̉ decīa de his. ita tn̄ ī fraudēcīe nihil ꝯͣ attētet̉. idēqꝫ de paſcuis herbagiis ꝯſil̓ibꝰ obuētiōibꝰ ſiluaꝝ volumꝰ obſeruari. De ſtagniſ piſcarijs decīa ſic ſoluet̉ vicꝫ.fiet relatio de nuero ānoꝝqͥbꝰ an̄ vēditiōeꝫ vltima vēdita fuer̄t ad qͣꝫtitatē p̄cij ex ip̄aditiōe vltīa recepti. vt p̄cio diuiſo ī ꝑtes ẜmānoꝝ t̓minū. durāte decīa ſoluet̉ decīa ip̄a detot ꝑtibꝰ p̄cij ex ip̄a vēditiōe recepti qͦt fuerūtāni p̄dicti. vt ſi forte ſūt qͥnqꝫ āni elapſi exquofuerat ſtagnū vēditū tūc vēdat̉.. c. flor. fiātde p̄cio. v. ꝑtes. vt tribꝰ ānis qͥbꝰ durabit decīa ſoluet̉ ip̄a d̓cīa de tribꝰ ꝑtibꝰ p̄cij tm̄. vicꝫlx. florenis. ml̓tiplicabūt̉ minuēt̉ ꝑtes p̄cijꝓut pl̓es pauciores fuerīt dicti anni. De piſcarijs aūt fluminū lacuū venatiōibꝰ. ſidant̉. ſiluis ceduis idē qd̓ ſtagnis fiet. Depiſcibꝰ ſtagnoꝝ belluis garrenaꝝ. quos vſu eſu ſuo cōſumi ſine fraude dōari cōtigerit.decīa ſoluet̉. Et qꝛ n̄nll̓i obtinēt a mōaſteriis eccl̓ijs pͥoratꝰ grāgias domos redditꝰ pēſiones ceſus ī ſoluēda de his decīa crediꝰ diſtīguēdū vicꝫ an tl̓ia ī bn̄ficiū hēant̉. an̄ ex ꝯͣctu.an ex mera gr̄a. ſiue ſit ꝯceſſū ſe. ap. ſiueip̄oꝝ mōaſterioꝝ eccīaꝝ ꝑſonas. de illoꝝ ꝓuetibꝰ ſoluet̉ decīa. āt obtinēt̉ tl̓ia ex ꝯͣctu. puta ad pēſionē firmā annuā in ē facta gr̄aobtinēti. ſꝫ ī hoc vt̓qꝫ ꝯͣhentiū ſtuduit ꝯditiōeꝫſuā facere meliorē. ꝑceptores pēſiōiſ vel firmede ip̄a penſiōe vl̓ firma decīaꝫ exhibebūt. Si ātqͣs an̄ poſt ꝯceſſiōem hꝰ decīe ad vitā ꝓpriaꝫemit ꝓuētus pͥoratꝰ vel alioꝝ p̄dictoꝝ aliqͣ pecuīa ita ī hoc ei ſciēter gr̄a ē facta. ꝯſiderabitur qͣꝫtū eſtīatiōe cōi valeāt ānui ꝓuetus pͥo

ratus grāgie domos t̓raꝝ ſeu reddituū hꝰ i. etẜm hoc ab illis quoꝝ ē hoꝝ ꝓprietas ind̓ p̄ctū futuro tꝑe receꝑint tres ānos decīa exhibetur. Si aūt ī his gr̄a facta ſit obtinētibꝰ. qꝛ ſcienter mīori p̄cio qͣꝫ valeāt ſūt talia vēdita vl̓locata. ip̄i obtinētes mōaſteriū eccīa de il̓lo ī quo grā fcā ē ip̄is. de reliquo illi quoꝝ eſtꝓprietas decīam exhibebūt. Si āt ꝑſonis aliebus iuſta mercēde ſeu remūeratiōe laborisobſequij p̄ſtiti vel p̄ſtādi talia ſūt ꝯceſſa. hi qͦꝝilloꝝ ꝓprietas ī decīatiōe ꝓuētuū ſuoꝝ ēt hoꝝprouētus merito nuerabūt. de illis ſicut dealijs quos certis ſuis vtilitatibꝰ expēdūt.cimā exhibebūt. ſi hoc illos ea obtinētnec ī alios ſūt trāſlata. qꝛ res trāſit cum onereſuo. ēt circa illos p̄dixiꝰ ſeruabūt̉. Nec deducētur expēſe. mōachiſ ī tl̓ibꝰ pͥoratibꝰ grāgijs ſeu domibꝰ ī bn̄ficiū ſeu ex mera gr̄a ꝯceſſis ex pacto teneri debēt. fieri dignoſcūt̉. Expēſe āt illoꝝ mōachoꝝ vl̓ ꝑſonaꝝ teneri dn̄t expacto ī pͥoratibꝰ grangijs ſeu domibꝰ ad iuſtaꝫfirmā ſeu pēſiōem ꝯceſſis. ſiue determīate fuerint ſiue. eſtīabūtur eſtīatiōe cōi. talē eſtimatōeꝫ mōaſteria eccīa cuiꝰ illoꝝ eſt ꝓprietas ſuis ꝓuētibꝰ d̓cimabit. Prelati de ꝓcuratōibus qͣs ī victualibꝰ ꝑcipiūt decīam ꝑſoluentSꝫ eis p̄ſtāt hꝰ i victualia ī d̓cīatōe ſuoꝝ prouetuū reddi tuū nūerabūt ſoluēt decīam deeiſd̓. De ill̓ aūt ꝓcuratiōibꝰ qͣs p̄lati in pecūianūerata rite ꝑcipiūt ab antiquo qͣs ꝑciꝑēt ētſi viſitarēt. decīaꝫ p̄ſtare tenētur. Prelatuſāt ꝓcuratōeꝫ quā ſine viſitatiōe potuit iur̄ꝑciꝑe ī pecūia nūerata remittit. qꝛ remittit qd̓ſibi debet̉. de quo ſoluiſſet decīaꝫ ſi recepiſſetilld̓ tenetur ex tali ꝓcuratiōe decimā exhibere.Si ꝟo ꝓcuratiōem quā tm̄ ī victualibꝰ lꝫ ꝑcipi fortaſſe remittit ꝑſōa eccīaſtica. cui remiſſiofacta ē. hꝰi victualia alijs ꝓuētibꝰ ſuis cumſoluet decimā eſtīabit. et ſi eēt remiſſa hocfacere teneretūr. In ſoluēdo decimā ſupͣdictāſole expēſe neceſſarie fiūt ī re ex fructꝰ ꝑcipiūtur arādo colēdo colligēdo fructꝰ ſinebus pn̄t ind̓ fructꝰ ꝑcipi deducētur. Expēſeāt fiut ī caſtroꝝ cuſtodibꝰ ſint extra re. velēt ī edificijs ꝯſtruēdis ꝯſeruādis nll̓atenꝰ deducētur. Sic nec ille ī villis tuēdis fierēt īguerris ſeu ēt caualcatꝭ De his quoqꝫ conſiſtūt in iuriſdictione mero īperio regalibꝰ atqꝫſil̓ibꝰ ſoluetur decīa deductis ſalarijs moderatis an̄ cōceſſionē decīe ꝯſueuerūt ſolui iudicibꝰ officialibꝰ ſil̓ibꝰqꝫ ꝑſonis ſine q̄bꝰ iuriſdictō cet̓a ſil̓ia neq̄ūt expediri. ita tn̄ ī frau decīe nihil ꝯͣ hoc penitꝰ attētetur. Sꝫ expēſ