De ver. ſigni.LXIX.
¶ Int̓rogabitʰ ēt ꝑteſ ſiue adeaꝝ īſtātia ſiu̓ ex offō vbicūqꝫhoc equitas ſuadebit ¶ Sētētiā vero diffinitiuaꝫ citatis adidˣ lꝫ nō ꝑēptorieʸ ꝑtibꝰ in ſcriptisᶻ ⁊ ꝓut magis ſibi placuerit ſtāsª vel ſedēs ꝓferat. ēt ſiei videbat̉ cōcluſiōe nō factaꝓut expetitōe ⁊ ꝓbatis ⁊ alijsactitatis in cā fuerit faciēduꝫ¶ Que oīa ēt in illis caſibꝰ inquibꝰ ꝑ aliā ꝯſtōem nrāmᵈ vl̓
aliasᵉ ꝓcēdi poteſt ſimplicit̓ ⁊de plano ac ſine ſtrepitū ⁊ figura iudicij volumus obẜuari¶ Si tamen in p̄miſſis caſibꝰſolennisᶠ ordo iudiciariꝰ in toto vel in parte nō ꝯͣdicentibꝰᵍpartibusʰ obſeruetur. nō eritꝓceſſus ꝓpterⁱ hoc irritusᵏ necetiam irritandusˡ ¶ Data auinione. xiij. calend̓. decembrꝭpontificatus noſtri anno ſecūdo
diat̉. aut ipſiꝰ ius eſt illeſum. ⁊ eo cāu ꝓduci poter̄t. hͦ ꝓbant ꝑ p̄. l. mācipioꝝ. ff. de op. leg. ad qd̓ fa. de do. ⁊ ꝯtu. ci. de p̄b. ſi tibi abſenti. li. vi. ⁊ qd̓ no. ff. de euic. ſi rem. §. qͦnibet. ⁊ dixi de emp. ⁊ vend̓. c. fi. ſuꝑ. i. gl.v ¶ Interrogabat. hͦ non vr̄ in his ſpāle. xxx. q. fi. iudicātē. de fi. inſtr. cūio. ad fi. ff. de īter.ac. vbicūqꝫ. fac̄ deiura. ca. c. ij. in fi. livj. niſi dicas ī hisſpāle ꝙ ēt poſt cōcluſionē ad petitioneꝫ ꝑtꝭ int̓cogetx¶ Ad id. nō ſufficit gͦ citai niſi exprimat̉ id qd̓ acſnīaꝫ audiēdaꝫ. ffque ſē. ſine ap. re.l. i. §. itē cū ex edcōfa. de teſti. cū olimin fi. d̓ do. ⁊ ꝯtꝭ. euꝫqͥ. li. vi. nā ſi hoc inſummarijs fortiꝰī alijs vt ſepiꝰ dixiy ¶ Nō ꝑeptorie. ar. ꝙ in alijs cāis in quibꝰ ẜuat̉ iudiciorum figurā ſit ncc̄e ꝑēptoriū exprimi vbi n̄ fit trina citatō ad ſnīam audiēdā. qd̓ vr̄ tenere io. xxiiij. q. iij. d̓ illicita. b̓. d̓ of. del̓. ꝯſuluit. īno. de accu. ad petitiōꝫ. gͣuil. ī ſpe.decita. §. viſo d̓ tꝑe. ꝟ. al̓s āt. ⁊ in ꝟ. quid ſi lataz ¶ In ſcriptꝭ. ꝓferat qd̓ eſt. jͣ. ⁊ hꝰ ꝯͣriū tenebat egi. in decre. nouit. ēt ſolum ex vi illius verbi de plano. ⁊ ꝑ hoc no.duo in qͥbus ꝯueniūt iſte ⁊ alie cāe .ſ. ꝙ in his vt in alijsncc̄e ſit diffinitiuā de ſcripto ꝓferri. Itē ꝙ iudex ſicut inalijs ita in his hꝫ illā ꝑ ſeip̄m ꝓferre. ⁊ de vtroqꝫ ſatꝭ nōde ſen. ⁊ re iud̓. c. fi. li. vi. ibi videas. noluit gͦ ſcripturaꝫ q̄in ſentētijs reqͥrit̉ ⁊ ꝓlatōem iudicꝭ in his cāis p̄termitti. ne ꝑ id ꝯtingeret occultari veritatē ꝓpalatā ⁊ in iudicio diffinitā. ⁊ ꝑ ꝯſequēs victorē ridiculoſe ⁊ fruſtra ī tali ꝓceſſus iudicio laboraſſea ¶ Stās. in hͦ directū eſt ius in his cāis ad alias q̄ reqͥrūt figurā iudicioꝝ que ferri dn̄t a iudiceſedēte de qͦ vid̓no. in p̄. dec. fi. de re iud̓. li. vi. in gl. penul. Et vr̄ qͥbuſdā hͦinduci ēt ꝑ ſolū illud ꝟbū de plano vt dixi in prī. hꝰ ꝑtꝭ.⁊ hoc tenebat egi. in dec. nouitb¶ Cōcluſiōe. iſta lr̄a vr̄ velle ꝙ in alijs cāis reqͥrētibuſfigurā iudicioꝝ ncc̄aria ſit ꝯcl̓o. ⁊ de ꝯcl̓one hr̄. s. de ꝓcu.auditꝭ. de cā poſ. paſtoral̓. ⁊ de ꝯſtōe clemētis. e. ti. cā. de ꝓba. qm̄ ꝯͣ. de fi. inſtru. cū dilectus. ⁊. c. cū ioānes. cōiter ī ſecularibꝰ foris apud nos n̄ fit ꝯcl̓o. in eccīaſticis fit per ꝑtes. Itē ip̄ẜ vel altera ip̄aꝝ inuita. ex qͦ ſufficiētes dilatones date eēt ⁊ elapſe ꝓnūciaret iudex ꝯcluſum in cā. ⁊vide in ſpe. de renu. ⁊ ꝯclu. in prin.c¶ Faciēdū. pꝫ gͦ ēt in cāis qͥbꝰ tollit̉ figura iudicij ſcd̓ꝫius ꝓnūciari dēre vt dixi ſuꝑ ꝟbo. defenſionesd ¶ Nrām .s. de iudi. ſtipendioſam.e ¶ Alias. vt in cāu dec. ſi. de here. li. vi. ⁊ in caſu dec. indēnitatibꝰ. §. ſi vero. de ele. e. li. qd̓ dic vt dixi. in prin. ſuperverbo. figura.f¶ Solēnis. vt libelli oblatio litis ꝯteſtatō ⁊ ſimiliag¶ Nō ꝯdicētibꝰ. Innuit ꝙ ꝑtibꝰ ꝯͣdicētibꝰ non poſſitiudicioꝝfigura vel ſolennitas vltra id quod hic exprimitur obẜuari. qd̓ veꝝ intelligo qn̄ ſic ꝓcedere nō eſt in iudicis ptāte. vt qꝛ papa ſic ꝓcedi mādat vt in prin. c. ſecꝰſi ſic ꝓcedere volūtati iudicis relinquat̉ vt in ꝯſtōne diſpendioſam .s. de iudi. vt ibi dixi ſuꝑ ꝟ. valeat. Secūdono. caſum quo ſufficit tacitus ꝯſenſus n̄ reclamātꝭ. ꝯcoͣ.de accu. c. ij. li. vi. Interdū requirit̉ exp̄ſſus. ē. li. de r̄ſcrip.ſtatutū. §. in nullo. al̓s nō ꝯͣdicere ſapit mediū inter con
ſenſum ⁊ diſſenſum. qd̓ dic vt no. de re. iu. is q̄ tacꝫ. li. vi.h ¶ Partibꝰ. videt̉ ꝑ pl̓ale ꝙ ꝯͣdictō vniꝰ ꝑtis tm̄ n̄ viciet ꝓceſſum ita res de ſacili reuertit̉ ad ſui naturā vt dicāin vl. gl. ⁊ fa. qd̓ dixi ſuꝑ ꝟ. ⁊ qꝛ. in gl. ꝓpter. al̓s dixiſſꝫ veleaꝝ alterā. Sed forte hͦ ſubauditū eſt de mēte. qd̓ pꝫ ſi reſoluat̉ nō ꝯdictō īꝯſenſum. vt ſi dixiſſet ꝯſentiētibꝰꝑtibꝰ. qꝛ tūc ptꝫ ꝙalteriꝰ ꝯdictō viciaret. ⁊ eſt ſil̓is alt̓catō quā ſcripſi. s.e. ꝯpi. de ele. in pleriſqꝫ. Sꝫ pone ꝙ d̓ꝯſenſu ꝑtiū iudexẜuauit ſolēnia ordīs iudiciarij. poſtea penitet ꝑtes ⁊volūt ꝙ ꝓcedat ſine figurā. nūquiddeinceps ill̓ īuitispoterit ẜuare ſolēnia. vr̄ ꝙ ſic ꝑ r̄gulam qd̓ ſemel. dere. iu. li. vi. cū ſuis ꝯcor. ⁊ vnico actu qͦs renuciat ⁊ ꝯſētitde ꝯſti. cū acceſſiſſent. vbi de hͦ. deof. del̓. gratū. de ap. ſollicitudinē. ⁊ ſufficit ſemel ſcm̄. qui ma. ac. poſ. inſuꝑ. ⁊ ꝓpter ſui ꝯͣrietatē iſte vie p̄iudiciales vidēt̉. ⁊ ſic vna electanō venit alia. de poſtu. c. vno. d̓ ele. vt qͥs. li. vi. Itē vniformis dꝫ eē finis prīcipio. de bap. maiores an̄ mediū. d̓ ap.ſcd̓o reqͥris. His rōibꝰ puto ꝙ ſi ꝑtes exp̄ſſe ꝯſenſerūt ꝙiudex in tota lite vel ſimpl̓r ẜuaret ordinē iudiciariū ꝙinuito iudice qͥ ſic īchoauit ꝓcedere penitere n̄ poter̄t. v.bi vero n̄ ꝯſenſer̄t exp̄ſſeſꝫ n̄ ꝯͣdixer̄t. puto ꝙ ī occurrētibus poſtea ꝯͣdicere poterūt. fac̄ lr̄a p̄cedēs. ibi. in toto vl̓in ꝑte. Itē ſingl̓ares actꝰ iudicōꝝ ſūt ꝑ ſe actꝰ ꝑfecti. vn̄ſingl̓rintitulat̉ de lib. obla. cū rub̓cis ſe. bn̄ fa. qd̓ ſcripſipꝰ vin. ⁊ ꝯpo. de reſcri. dilectꝰ. ij. ī prī. qd̓ ēt no. gͣuil. ī ſpe. d̓ap. §. reſtat. ꝟ. ⁊ no. ẜm vin. d̓ cita. §. i. ꝟ. quid ſi reusi ¶ Propter hoc. poſſꝫ em̄ ſubeſſe alia cā irritatiōis¶¶¶ Irritꝰ. ip̄o iur̄. vt al̓s d̓ li. ꝯtꝭ. c. vno. ⁊. ti. ſe. accedēs .i.l¶ Irritādus. ꝑ ſnīam. vt al̓s de re iud̓. cū cā. ⁊. c. ¶x. ij.cu bertoldus. in fi. ⁊ ꝯͣcor. huic fini d̓ iur̄. ca. c. i. ij. rn̄. in fi.li. vi. Et ſcias ꝙ iſte finis n̄ ꝯuertit̉. nā ſi in cāis q̄ reqͥrūt̉figurā iudicij ꝓcederet̉ n̄ ꝯͣdicētibꝰ ꝑtibꝰ ſine figura. nōteneret ꝓceſſus. ⁊ idē ſi exp̄ſſe ꝯſentirēt. de hͦ de of. dele. decāis. in gl. ij. ⁊. ij. q. i. in primis. in fi. ⁊. c. ſe. ⁊ in ſpe. d̓ ſen.ꝓla. §. iuxͣ. ꝟ. qͥd ſi d̓ ꝑtiū. qd̓ ītellige vt no. de re iud̓. c. vl.li. vi. in. v. gl. Rō diuerſitatꝭ pꝫ. qꝛ in cāu iſto fit ꝯͣ ius cōeſꝫ in cāu quē ponit lr̄a res redit ad ius cōe ⁊ ad ſui nat̉aꝫqd̓ facilefit. xxxv. di. ab exordio. ff. d̓ pac. ſi vnꝰ. §. ꝙ ſi nōvt totū. Nat̉a ꝟo naturās cū ad illā redibimꝰ ꝑ īterceſſionē ꝟgīs gl̓oſe nos collocet cū electis. Amen.¶ Opus Clemētinaꝝ impenſa atqꝫ induſtria Michaelis venẜler Baſylee imp̄ſſū finit feliciter. Anno ſalutisMilleſimoquadringenteſimooctuageſimoſexto