Ie ver. ſigni.LXV.

veſtimētis vilibꝰ induant̉.¶ Noſqꝫ p̄dicta verba d̓claramus eqͥpollere p̄ceptis volentes hec determīari pleniꝰ. dicimus qͣꝫtum ad nueꝝ tūicarūꝙ pl̓ibꝰ vti n̄ lꝫ niſi in neceſſitatibꝰ q̄ heri pn̄t ex r̄gula: ẜmꝙ hūc paſſum mēoratꝰ p̄dec̄.nr̄ plenius declarauit ¶ Uilitatē autē veſtiū tā hītꝰ qͣꝫ interioꝝ tuicaꝝ illā ītelligi dere dicimus: que ẜm ꝯſuetudinemvel ꝯditōem pr̄ie dēat qͣꝫtū adcolore pāni ⁊ p̄ciū vilitas merito reputari: nō em̄ quo ad regiones omēs pōt determīatꝰvnus modus ī talibꝰ aſſignari ¶ Hmōi etiā vilitatis iudicium mīſtris ⁊ cuſtodibuſ ſeuguardianis duximꝰ ꝯmittendum: eoꝝ ſuꝑ hoc ꝯſcīas onerantes: ita tn̄ ꝙ ẜuent in veſtibus vilitatē ¶ Quoꝝ ec mīſtroꝝ cuſtodū ⁊ guardianorūiudico eodē mō relinqͣmuſ. ꝓqua nccītate poſſint ipſi frescal ciamēta portare ¶ Deīdecū duobꝰ tꝑibꝰ ānotatis in regula .ſ. a feſto oīm ſcoꝝ vſqꝫ adnatiuitatē dn̄i: ⁊ maxīe qͣdrageſime in qͥbus ieiunare tenetur inẜat̉ in eadē regula ¶ Alijs autē tꝑibꝰ nō teneātur niſi ſexta feria ieiuare. ⁊ ex hͦ voluerūt aliqͥ dicere ꝙ dicti ordinis fratres non tenent̉ niſi excōdecētia ad alia ieiunia qͣꝫ adiſta. ¶ Declaramꝰ dēre ītelligi eos nō teneri ad ieiuniumalijs tꝑibus: p̄terqͣꝫ in ieiūijsab eccīa ꝯſtitutis n̄ eſt em̄ veriſimile ꝙ vel inſtitutor regulevel ēt ꝯfirmator abſoluere ipſos ītēderit a ẜuādis illis ieiunijs: ad que de coī ſtatuto eccleſie obligant̉ ceteri xp̄iani.Porro cū dictꝰ ſcūs volēsfres ſuos ſuꝑ omīa a denarijsſeu pecūia eē totl̓r aliēos: p̄cepit firmit̓ frībꝰ vniuſis vt nl̓lo mō denarios l̓ pecuniā recipiāt ꝑ ſe l̓ ꝑ int̓poſitā ꝑſonam.iſtūqꝫ articl̓m d̓clarans idē p̄de. nr̄. caſus ⁊ modos poſueritqͥbꝰ ẜuatꝭ a frībꝰ n̄ poſſint dicinec dn̄t ꝑ ſe vel ꝑ aliū pecuniereceptores ꝯͣ regulā l̓ ſui ordīſ

puritatē: dicimꝰ frēs teneri eauere ſūmoꝑe. ꝙ ꝓ alijs cāis etſub modis alijs qͣꝫ ponat dc̄ip̄de. nr̄i declaratō ad dātes pecuias ſiue d̓putatos nūcios n̄recurrāt. ne ſi ſecꝰ ab ip̄ẜ attētatū fuerit trāſgreſſores p̄cepti ⁊ r̄gule merito poſſint dicinā vbi aliqͦd alicui gn̓al̓r ꝓhibet̉. qd̓ exp̄ſſe n̄ ꝯcedit̉ ītell̓r denegatū. ¶ Quocirca q̄ſtꝰ oīspecule ac oblatōnū pecuiaꝝ receptō in eccīa vl̓ alibi cippi ſeutruci ordīati ad offerētiuꝫ ſeudonātiū pecūias reponendasnecnō ⁊ qͦcūqꝫ recurſus aliusad pecūias ſeu hn̄tes ip̄as q̄ ꝑdeclaratōeꝫ p̄dictā n̄ ꝯcediturHec inqͣꝫ oīa ſunt eis ſimpl̓rint̓dcā ¶ Cū ēt recurſus ad amicos ſpāles exp̄ſſe tm̄ ī duobus caſibꝰ ẜm regulā ꝯcedat̉vicꝫ ꝓ ncc̄itatibꝰ īfirmoꝝ ⁊ frībus īduēdis. idqꝫ pie ⁊ rōabilit̓ cōſiderata nccītate vite adalias nccītates fr̄m ꝓ tꝑe occurrēteſ ceſſātibꝰ elēoſinis ſeuēt īgruētes ſepedcūs p̄de. duxerit extēdēdū ¶ Attēdāt frēsp̄fati ꝙ ꝓ null̓ cāis alijs qͣꝫ predc̄is l̓ ſil̓ibꝰ ī via l̓ alibi r̄curre̓lꝫ eis ad aīcos hꝰi. ſiue ſint dātes pecu̓ias ſeu d̓putati ꝑ ipſos ſiue nūcij l̓ depoſitarij ſeualio qͦuis noīe appelle̓t̉. ēt ſi ꝯͣceſſi ꝑ eādē declaratiōeꝫ modicirca pecuniā ītegre ẜuaretur.¶ Deniqꝫ cū idē ꝯfeſſor ſumme affectauit ſue regl̓e ꝓfeſſores totl̓r eē abſtractos ab effectu ⁊ d̓ſiderio t̓renoꝝ. ⁊ ſpēal̓ra pecuia ⁊ eiꝰ vſu totl̓r īexꝑtoſſic̄ ꝓbat ꝓhibitō d̓ r̄cipiēda pecunia in regula ſepiꝰ repetita.curare frēs vigilāt ncc̄e ē ꝙ cūex cāis p̄dcīs et modis hn̄tespecuias deputatos ꝓ ip̄oꝝ neceſſitatibꝰ r̄currere oportebitad tenētes ip̄as. q̄cūqꝫ hī fuerīt prīcipales l̓ nūcij ī oībꝰ ſicſe gerāt ꝙ ſe cūctis on̄dāt ī dictis pecunijs ſic̄ nec hn̄t penitus nil hēre ¶ Quāꝓpter p̄cipere ꝙ ⁊ qͣlit̓ pecūia expēdat̉. ꝯͣputūqꝫ exigere de expēſa eamqūocūqꝫ r̄petere ſiue d̓ponereaut deponi facere capſulā pecu