De immū. eccle.
ꝯfeſſisª: qͣ matutīali offō feſtieiuſd̓ ī eccl̓ia ī qͣ id̓ celebrabit̉interfuerint centūᶜ Qui veromiſſe totidē. Qui āt ī pͥmisᵈipſiꝰ feſti veſperꝭ interfuerintſil̓r centū. Qui vero in ſcd̓istotidēᵉ Ill̓ vero qͥ pͥme tertie⁊ ſexte none ac cōpletorij officijs interfuerint: ꝓ qͣlibet horaꝝ ipſaꝝ. xl Illis āt q̄ ꝑ octauas illiꝰ feſti matutinalibꝰ vecpertinis miſſe ac predictaꝝ ho
raꝝ officijsᵍ int̓fuerint centūdięs ſingul̓ octa uaꝝ ipſaꝝ diebus: de oīpotentꝭ dei miſcd̓iaac btōꝝ apl̓oꝝ eiꝰ petri ⁊ pauliaucͣte ꝯfiſi d̓ iniūctꝭʰ ſibi penitētijs relaxamꝰ ¶ Clemēs. v.in concilio vienenſi.¶ De immunitate eccleſiaruma pape. viij. p̄. n. q̄ inciUoniaꝫⁱ ex ꝯſtōe boni:pit cl̓icꝭᵏ laicos: et ex declaratiōeˡ ſeu declarationibꝰ
ẜm ſe totū .ſ. corde ⁊ corꝑe. d̓ ꝯͣſe. di. v. nūqͣꝫ. Tertio ex qͣdā redūdantia ab aīa in corpus ex vehementi affectioneUn̄ pſal. xv. letatū ē cor meū. ⁊ exultauit līgua mea. Deoctauo pꝫ matth. vi. ibi. Cū orauerꝭ ītra cubicl̓m tuū. etclauſo oſtio ora pr̄eꝫ tuū ī abſcōdito. ⁊ vt dic̄ caſſianꝰ. intra cubiculū oramꝰ cū a cogitationū et ſollicitudinū ſtrepitu corderemoto ſecrete acfamiliarit̓ precesnr̄as ſoli deo referamꝰ. ⁊ fac̄ qd̓ noxli. di. ꝑſimoniā.et augꝰ. de ẜmonedn̄i videri ab hoībus nō ē nefas .ſꝫid agere vt ab hoībus videarꝭ. recipit enī ille mercedē ſuā. de pe. di. iij.cauendū. Or̄oesēt pͥncipal̓r ſunt īeccl̓ia faciende. d̓pur. pꝰ par. c. vno. d̓ īmu. ec. decꝫ li. vi. s. e. ꝯpil. de celemiſ.c. i. ſed vt dicit btūs ber. libro meditationū. vbicūqꝫ fueris infra temetip̄m ora. ſi longe fueris ab oratorio nō ēras locū. qm̄ ipſe locꝰ es. Ur̄ quibuſdā ꝙ fieri debeat adorientē. ſed cū deꝰ ſit vbiqꝫ. ad ꝯēm ꝑtē poſſumꝰ ad eumorare. eque tn̄ oramꝰ. ⁊ miſſe ſacrificium facimꝰ verſusorientē. de hͦ. xi. di. eccl̓iaſticaꝝ. De vltimo dd̓m ꝙ orationis effectꝰ ē duplex. hꝫ enī ꝟtutē merendi ⁊ impetrādi. primū dupl̓r. p̄mo qꝛ vitat̉ ꝑ eā tentatio. Hiero. ſuꝑmatth. xiiij. in tentationē intrat qͥ orare negligit. et aug.Or̄o eſt oranti p̄ſidiū. aduerſario incendiū. angelis ſolatiū. deo gratū ſacrificiū. Nā pͥncipal̓r valet ꝯͣ vicia ſpiritualia. Un̄ hieronymꝰ ſuꝑ matth. xvij. ibi hͦ genꝰ demonioꝝ nō eijcit̉ niſi in or̄oe ⁊ ieiunio. qd̓ ēt habet̉ matth.ix. dicit ſic. non ſanat oculū qd̓ ſanat calcaneuꝫ. Ieiumoſanant̉ peſtes corꝑis. or̄one ꝟo ſanant̉ peſtes mentꝭ ſecundo qꝛ ꝓcedit ex radice charitatis. penes quam ꝯſiſtitomne meritu. ⁊ eſt fons viuus ⁊cͣ. de pe. di. ij. charitas. ij.de regula. lꝫ in fi. de ꝟtute impetrandi ꝓbat̉. xxiij. q. viij.in qualibet sͣ. e. ꝯpil. de elec. ne romani in fi. Mar. xi. qd̓cunqꝫ orantes petitis credite qꝛ accipiētis. Qn̄ ꝑ orationem reuelant̉ ſecreta diuina. viij. q. i. ſi gͦ. Soecius dicitnō fruſtra in deo ſpes ponit̉. preces enim q̄ recte ſunt inefficaces eē nō p̄n̄t. ⁊ beatus ber. li. meditationuꝫ. ex duobus vnum indubitanter ſperare debemꝰ. aut dabit nob̓qd̓ petimꝰ. aut qd̓ nouit eſſe vtilius. Et aug. li. ſententiarum proſperi dicit ꝙ orans miſericorditer audit̉ et miſericorditer nō audit̉. Quid enim infirmo ſit vtile magis nouit medicus qͣꝫ egrotꝰ. De his valerius. li. vij. c. ij.dicit. ꝙ votis ſepe expetimꝰ qd̓ non impetraſſe meliꝰ foret. ⁊ ponit exempla dicens. diuitias appetis q̄ multꝭ fuerunt exitio. honores cōcupiſcis qui qͣꝫ plures peſſūdederunt. regna tecum ipſa voluis quorū exitus ſepe numero miſerabiles cernunt̉. ſplendidis coniugijs manꝰ inijcis ad hoc vt aliquando illuſtrent. iſta nonnunqͣꝫ funditus domos euertunt. Suadet gͦ celeſti arbitrio nos ſubmitti effectu orationis. ſumꝰ in italia nuꝑ exꝑti. qn̄ enīcum ꝟſibꝰ illis exurgat deꝰ ⁊cͣ. cepit eccl̓ia ꝯͣ rebelles orare. ꝑempti ⁊ exterminati ſunt quaſi ſubito. q̄ cenſura eccleſiaſtica ⁊ armis bellicꝭ iam dudū domari non potuerebn̄ facit. xxxvi. di. c. vl. vbi dr̄ ꝙ orāte moyſe vincebat populus. vincebat̉ aūt dum dimittebat manꝰ. ⁊ vide hoſt.in ſumma d̓ remiſ. §. ad qͥd valent. ꝟ. fateor. vbi ponit exempla de daniele moyſe ⁊ dauid orantibꝰ. Sꝫ qͥ legēt tri
partitā hiſtoriā hug. floracen̄. helimand̓. rufinū et hiſtoriographos. īueniēt ꝙ theodoſiꝰ imꝑator ſenior ſuis or̄onibꝰ miracl̓oſaꝫ victoriam obtinuit ꝯͣ eugeniū ⁊ arbogaſten. qͦꝝ exercitꝰ iacl̓a vehemētiſſimꝰ ventꝰ retorq̄bat inip̄os. ⁊ iacl̓a ꝑtis theodoſij cū maiori fortitudine vltramēſuram hūaniictus īpingebat īillos. ⁊ hoc voluitip̄e claudianꝰ poeta qͥ tūc florebatdicēs. O nimiuꝫdilecte d̓o cui militat ether. Et ꝯiurati veīūt ad claſſica venti. hͦ āt obtinuit ipſius theodoſij or̄o que tal̓fuiſſe legit̉. Oīpotēs deꝰ tu noſti ꝙī noīe xp̄i filij tuivltionis iuſte vtputo p̄lia ſuſcepi.ſin aliter ī me vīdica. ſi ꝟo cum iuſta cā ⁊ in te ꝯfiſus hūc veni porrige dexterā tuis. ne forte dicāt gētes vbi ē deꝰ eoꝝ. ꝯcor. huic fi. de vo. magne pꝰpͥn. ⁊ huic gl. ſit finis. de cꝰ ꝓlixitate ſum excuſabil̓. tū qꝛin or̄ois ſuffragio ſperās ſū effectū illiꝰ exꝑtꝰ in aſſequēdis ꝓſperis ⁊ euitādis vl̓ ſaltē tꝑandis aduerẜ. tum qꝛẜm materiā deberet eē ꝓlixior. ⁊ ſi ꝑ iſta nō ſatiſfeci. ercuſet coeqͣtio textualis. de hͦ archi. de īmu. ec. decet. li. vi. et ꝑeum. i. q. i. dictum Io. an.¶ ¶ Cōfeſſis. qͦs ē hic ⁊ laudabimꝰ illū. eccl̓iaſti. xxxi. hasgͦ remiſſiones qͥbꝰ pauci ꝑticipant amare īterp̄tari necdecꝫ nec expedit. vt dixi de pe. ⁊ remiſ. ꝙ autem.b ¶ In eccl̓ia. ꝑ hāc lr̄am q̄ hētur ēt ſupra ꝑte ꝓxima īfinepatꝫ ꝙ nō ſufficit intereſſe horis extra eccl̓iam. qd̓ intelligo ēt ſi dicantur in p̄uato oratorio. de qͦ d̓ ꝯſe. di. i. cōcedimꝰ. ⁊. c. vnicuiqꝫ. ⁊. c. ſi qͥs extra de cenſi. c. fi.c¶ Centum. dies quod eſt. jͣ.d ¶ Primis. facit ad noͣ. de ſen. excommunicationis. ca.vl. §. in feſtiuitatibus. li. vi. in prima glo. ⁊ quod de cōpletorio ſequitur facit contra.e¶ Totidē. argue ꝓ eqͣndis diſtributōibꝰ ī his tribꝰ horꝭmatutino miſſa ⁊ veſpere. Item argue ꝙ vbi in illis horis dant̉ decem. in alijs dari debent qͣttuor. vide qd̓ dixis. e. con. de eta. ⁊ qua. vt hi qui ad fi.f ¶ Quadraginta. ⁊ ſic ducentos.g ¶ Officijs. omnibꝰ qͦ addies octaue. nec puto ꝙ hͦ fiatdiſtributio vt ꝑteꝫ hēat qͥ certis intereſt.h ¶ De iniunctis. vide qd̓ ſcripſi de penitentijs ⁊ remiſſione cum ex eo.Uoniā ex ꝯſtōne. Caſus reuocat ⁊ ꝓ infectisvult hēri decretalē clericis. e. t. li. vi. cū ſuis de¶ clarationibꝰ. ⁊ p̄mittit reuocatiōis cām. ſcd̓oreuocat. ibi nos de ꝯſilio. tertio ſeruari p̄cipitius antiquū. ibi volentes. ⁊ fuit iſta de pͥmis ꝯſtōnibusclementis editis a p̄ncipio ꝓmotionis ſue. ⁊ incipiebatpaſtoralis cuius decidit exordiū. poſt qd̓ ſequebat̉ ſaneqm̄ ⁊cͣ. ⁊ rex francie qͥ fuit paſſiua cā conſtitutionis. fuitactiua cā reuocationis. vt ſic ꝯueniat de reg. iur. c. i.k Clericis. ē. ti. li. vi.¶¶ Declaratione. declarauerat .n. bn̄dictus in ſua extrauag. q̄ incipit ꝙ olim. illam qͦ ad ſui penas extēdi ſolumad exigentes vel dantes in exigendo auxilium ꝯſiliū velfauorem ita ꝙ pene locum nō haberent in ſoluentibusvel recipientibus a ſponte ſoluentibus.m ¶ Declaratiōibꝰ. dicebant̉ ⁊ alie ꝓceſſiſſe ⁊ iō ad om̄e