De rerū per.XXXIII.

ſeu dignitatiˣ alicui l̓ p̄bēdeʸ ꝑep̄mᶻ ſuo ꝯſentiēteª capl̓o vniaīᵐ aut religioſo loco donet̉ᶜ eeo ꝙ rectorⁱ ip̄iꝰ ad hͦ vocatusvel ſi vacabatᶠ defenſorᵍ ei ſuper hoc datus non extitit: nequaqͣꝫ id poterit impugnari.¶ Qd̓ʰ ſi epiſcopus ſui etiaꝫcapituli accedenteᵐ conſenſumenſeⁱ ſue vel ipſiᵏ capituloˡ

aliquam duxerit eccleſiamᵐvniendam hoc irritum eſſe decernimusⁿ ⁊ inane contrariaquāuisᵈ conſuetudine nonobſtante.Clemens. v. in conci. vienen̄.De rerum permutatione.Eꝯceſſioneᵖ iurꝭ vtētiD bꝰ q p̄ẜtī circa ſpūalia

paſtoralis in fi. ⁊ fac̄ finis huius capl̓i.b ¶ Uniat̉. de vnione ſatꝭ noͣ. ne ſe. va. c. i. xvi. q. i. ⁊ tꝑ is.c¶ Donet̉. hic iūgelrām. jͣ. neqͣqͣꝫ. id poterit īpugnari. ⁊fac̄ quod me. cā. cū dilectus. ⁊ qd̓ ibi no.d ¶ Rector. de rectore eccl̓e nō d̓ p̄lato cui ſubeſt eccl̓a loquit cꝰ ꝯſenſus reqͥri vr̄. jͣ. de ſta. mona. c. i. §. ad hoc.e¶ Docatꝰ. nō extitit qd̓ ē. jͣ. ⁊ rō hꝰſumit̉ de dona. cōſultatōnibꝰ. fit .n.talis vnio vel donatio ſine p̄iudicio rectoris vt ibidicebat gͦ Inno. īdec. vt nr̄m. ꝙ dignitas inſtituta diminui nō poteratirreqͥſito illo cꝰ erat ſine cāe cognitione. nō tn̄ ho. de exceſ. p̄la. ſic̄ vnire. ꝙ ep̄s eccl̓as vnirenō poterat ſine collaudatōe vel ꝯſenſu ambaꝝ eccl̓aꝝ. alle. e. t. c. i. de his q̄ fi. a p̄la. c. i. ⁊ in hͦ dicebat eū a papa differri vt ibi ſcripſi qd̓ hic reꝓbat̉.f¶ Vacabat. a ꝓpbat qd̓ nō. Inno. ⁊ ho. vt ec. be. vt nr̄min fi. vbi tenēt eccl̓aꝫ vacātē vniri ⁊ donari poſſe ſic̄ ⁊ dignitas vacās ſuppͥmi poſſet. d̓ ꝯſti. cū acceſſiſſent. ꝯͣ ne ſe.va. c. i. vbi ſe. va. nō diſſoluit̉ vnio. eq̄ igit̉ videret̉ ꝙ tūcfieri nō poſſet. So. illd̓ in ep̄alibꝰ ſedibꝰ vel vbi papa pͥncipalius nouit ſcd̓a rōe .ſ. noͣri poſſet de ſub ita mutatōe⁊ ꝙ ordīatōꝫ pͥus factā feciſſet ꝯtēplatōe ꝑſone tunc viuentꝭ nūc defuncte. al̓s etiā vnionē ep̄atuū fac̄ mortuoaltero ep̄o. vt. xvi. q. i. ⁊ tꝑis.g ¶ Defenſor. videbat̉ ꝯͣ. qꝛ ſi res eccl̓e vacantꝭ ex cā dignitati donet oportet defenſorem dari. vt. e. ti. dudum. li.vi. eſt ergo hoc de cāibus in qͥbus minus ꝓhibet̉ vbi maius permittit̉. p̄t .n. eccl̓a vacans dari ſine defenſore vthic. ſed poſſeſſio vel res eccl̓enon vt ibi. ⁊ eſt ſi. de ele. nemo deinceps. li. vi. ⁊ quod noͣ. de conſue. cum dilectus iniiij. gl. de tranſſa. c. vl. in gl. p. dicebat Inno. de ele. ſignificaſti vt ibi ſcripſi ſuꝑglo. ij. ꝙ ep̄s ⁊ capl̓m poterant aliquid ſtatuere ſuꝑ beneficio vacante ⁊ electus illud ſeruare tenebat̉. alleg. decr. vt noſtrū quod intelligit ibi hoex cā ⁊ ad tempus ſed ꝑpetuum p̄iudicium nō poſſentinferre dignitati vel rectorie ip̄a ſic manente lꝫ illā poſſent in totum tollere. de conſti. cum acceſſiſſent. vel religioſo loco conferre. de dona. conſultationibꝰ. ⁊. c. paſtoralis. ⁊ ad id quod d̓r qͥ p̄t totum p̄t ⁊ ꝑtem. de of. dele. paſtoralis in pͥn. ff. de rei vend. que de tota. Rn̄det hoſt. ꝙ intotum conferri ꝑmittit̉ vt diuinus cultus augeat̉. de cōſti. ex ꝑte ⁊ vt pauperes ſuſtentent̉. de p̄bend̓. expoſuiſti.Permittit̉ etiam tolli quia ſuperflua vel oneroſa. argu.lxviij. di. corep̄i. diminutio vel detractio denegat̉. vt eccleſiaſtica beneficia in ſua integritate permaneant. niſiex cauſa magna. remittit ad decre. dudum. e. ti. de p̄ben.maioribꝰ. ⁊. c. vacante ex his pꝫ ꝙ ſepe id quod minus videt̉ eſt maius eo reſpectu quo ius plus illi reſiſtit ex cā.h¶ Quod ſi ep̄s. quod hic d̓r ꝓbabat̉ olim per. c. queſti. xvij. q. iiij. ⁊ approbat quod no. ibi Io. in. §. pͣ. ⁊ quodno. de dona. paſtoralis. ⁊ reprobat quod no. Inno. in dicto. c. vt noſtrum. vt ecc. bene. vbi tenebat ꝙ auc̄te capl̓iſui ęp̄s poterat eccl̓aꝫ in ſuos vſus ꝯuerterei¶ Menſe ſue. vt dicebat Io. in glo pͥus alleg. ep̄s nōp̄t auctorizare in facto ꝓprio ſicut nec economus. x. q. ij.hic vſus in fi. nec tutor. ff. de aucͣ. tu. l. i. ⁊. l. pupillus. necꝑlatus. de inſti. c. fi. ⁊ idem de capitulo vt ſtatim ſequit̉.quod etiam tenebat guil. in ſpe. de his que fi. a p̄la. in fi.

⁊ facit quod dixi poſt Inno. de cenfi. ꝓhibemus. ſuꝑ gl̓ij. ⁊ no. qꝛ non valet vnio cum alter ſolus .ſ. ep̄s vel capitulum auctorizat in facto ꝓprio fortius nō valeret cumauctorizaret vterqꝫ. vt ſi cōiter menſe ep̄i ⁊ capl̓i per eosvnit̉ eccl̓a. facit aūt hec lr̄a ad id qd̓ no. ho. in ſum. d̓ deci.§. ⁊ vtꝝ. ꝟ. xij. ī fi. vbi tꝫ ꝙ laycꝰ hn̄sdecimā ꝑ ātiquūfeudū ab alia eccleſia nō p̄t illamdonare ep̄o ne ip̄eep̄s auctorizet infacto ꝓprio. Putotn̄ ꝙ bene poſſet illam donare capitulo ep̄ali auctoritate ep̄i. ⁊ eſt rō. qꝛcū in cāu illo ſufficiat auctoritas epiſcopi ſine capl̓ovt in decre. cū apl̓ica. de his que fi. a p̄la. nō p̄t dici ꝙ capitulum eo cāu auctorizet in facto ꝓprio ſed in vnione vel datione eccleſieſecus cum ibi ꝯſenſus capl̓i ſit neceſſariꝰ. de his que fi.a p̄la. tua. de dona. paſtoralis. Item facit ꝓ ⁊ ꝯͣ ad id qd̓ip̄e Hoſt. no. de ꝯſti. cum acceſſiſſent. vbi tenet ꝙ dignitas non ꝯfirmata ꝑ papam de eccl̓ia cathedrali tolli p̄tꝑ ip̄ius capitulum ex iuſta cauſa. ⁊ ep̄o auctorizante ſibona ep̄i ⁊ capituli ſint diuiſa. ſi vero eſſent communianonne auctorizaret ep̄s in facto ſuo ſed dicit tūc recurrendum ad archiep̄m vel ad papam. de iurepatro. nll̓svr̄. ꝙ cum iſte non ſit de caſibꝰ archiep̄o reſeruatꝭ. qͥ no.de of. or. paſtoralis. ꝙ eo caſu ⁊ iſto de quo tex. loquitadpapā ſit neceſſe recurri.k¶ Ip̄i. ſuo ſcꝫ. iō an.l¶ Capitulo. cum capella curata donat̉ capitulo qͦs habeat eius curā. vide qd̓ ſcripſi poſt hoſt. d̓ p̄ben. expoſuiſtiſuꝑ gl. iij. ⁊. e. ti. cum non ignores in pͥn. ⁊ noͣ qꝛ ſingulari p̄bende etiam maioris eccl̓e p̄t vniri eccl̓a ꝑ ep̄m ⁊ capitulum vt .s. ꝓ rn̄. capl̓o vero non vt hic. ⁊ rō ſumiturxij. q. ij. qui manumittit̉. cum ſuis concor. quia capl̓mnon auctorizat in facto ꝓprio cū ſingulari p̄bende capl̓ivnit̉ eccl̓a.m ¶Eccl̓am. declarari debuiſſet an ſit idem in donatōequam facit ep̄s capitulo ſuo de eo qd̓ ſpectat ad mēſeꝫſuam. qd̓ noͣ. hoſt. de his que fi. a p̄la. nouit. ⁊ ponit caſuꝫde ep̄o abundante ⁊ capl̓o egente ⁊ dicit qd̓ valet. indiucit qd̓. s. dixi in glo. non eſt. dicit etiam ꝙ non ob. iuramentum de non alienando cū non ſit ꝓprie alienari qd̓in dn̄io eccl̓e retinet̉. ff. de. l. ij. vnū ex familia. ⁊. l. imꝑator. §. fi. ⁊. l. ſe. dicit tn̄ ꝙ tutiꝰ eēt ꝙ illd̓ fieret ſupetiorisauctoritate. inſti. de aucͣ. tur. in fi.n ¶ Decernimꝰ. lꝫ rō hꝰ iuris ſit ātiqͣ forte noluit ꝯp̄hēderep̄terita. ⁊ ē ſi. d̓ poſt. c. vno. li. vi. ſꝫ ꝯͣ hͦ fac̄ lr̄a ſequēsq̄ ꝯſuetudinē damnat. ꝯſuetudo ꝟo notat tp̄s p̄cedēsergo vr̄ p̄terita reſpicereo Quauis .ſ. ēt cꝰ ꝯͣrijl̓ initij nō ſit mēoria. dānat̉ gͦ hͦꝯſuetudo ꝙ qͥs auctorizet ī fcō ꝓpͥo. alibi ꝙ qͥs ſit iudexappell̓onis a ſe int̓iecte. d̓ ꝯſue. c. ij. li. vi.p¶d E ꝯceſſione. ſe ſummat ponēs ius nouū ⁊ eqͥſſimū. ⁊ det̓minat decr. int̓ cetera. de p̄ben. ⁊ se. ti. cum vniuerſoꝝ¶ ¶ Utentibꝰ. ꝑ hāc lrām dico decre. hāc locum haberevbi in fraudem expectantium fieret ꝑmutatio cum illinon vtant̉ ꝯceſſione iuris ſed ius fraudent. e. ti. c. i. li. vide renū. c. vltꝭ. e. li.a¶ Illudat̉. concor. cle. s. de renū. c. vno. ⁊ ibi ſunt ml̓te ꝯcor.

e2