De re. ec. nō alie. XXXII.
a vacatōnis ip̄iꝰ noticiaª duxerit acceptādū: vt aꝓpō mēſiseiuſd̓ aliqͥd afferat impetranti. Quēᶜ etiā bn̄ficiū qd̓ acceptare poterat petēdo ſibi ꝑ ſuuꝫexecutoremᵈ ꝯferri aūt recipiendo ſibi pn̄tiᵐ collatum ip̄mex hoc acceptare: ⁊ collationeꝫtaliter ſibi factam valere cēſemus. ICeteꝝᵍ vt tā diut̉nisvacatiōibꝰ qͣꝫ fraudibꝰ ⁊ litibꝰoccurrat̉: predicte vacationisnoticiā impetrātē int̓ptamurhr̄e: exquo ipſa vacatio in lo-
coʰ vel eccl̓a. hmōi bn̄ficij publice notaᵏ erit: īputet qͥdē ſibiſi hͦ caſu qͦ de ipſiꝰ ꝯmodo agit̉id qd̓ ꝑ ſe vel ꝑ alium ſcireⁱ potuerit ignorauit. ¶ Ce. v. inconci. vieneū.¶ De rebus eccl̓e nō alienādisOāſterioꝝᵐ ⁊ aliaꝝm admiſtratōeꝫ regulariū diſpendijs occurrere cupiētes ꝑpetuoⁿ ꝓhibemꝰᵈ edicto. neqͥsreligioſusᵖ monaſterio p̄oratui eccl̓e ſeu admīſfratōis cui-
executorē ꝯferre nō poſſit. qꝛ tn̄ cāoicꝰ ē ex vi cāoīcatꝰ vr̄ꝙ ſi nll̓s ibidē expectat tēpꝰ mēſeꝫ ſibi petēti ꝑ ordīariūꝯferri dꝫ. ⁊ cūdecr .i. ꝙ alteri collata nō tꝫ ꝑ decr. ſi cl̓icꝰ. ijrn̄. de p̄bē. li. vi. ſꝫ hͦ cau poſſet qͥs diciꝯͣ. qꝛ in cāu decr. ſicl̓icus expirauerat ptās executoris. ſꝫ hic adhuc durat qͣad alia qͥ vacabitſi acceptabit̉. jͣ. mēſem. nilgͦ miruꝫ ſiibi ordīariꝰ addit̉Itꝭ ſic̄ nec ibi ordiariꝰ hꝫ ptātē ſuꝑ neglecta ita nechic. ⁊ hͦ teneas.a ¶ Noticia. hͦ determīabit ī fi. ⁊ noͣqꝛ ī iſta forma nōē locꝰ decr. ne captāde. e. t. lib. vi. vtpoſſit acceptare pͥmū īcertū qd̓ vacabit. Illa .n. locūhꝫ vt ibi pꝫ cū ſimplicit̓ ſcribit̉ d̓ bn̄ficio qd̓ duxeritacceptādū. tūc .n. p̄tſe fortue ſubmittere acceptādo pͥmū v acatuꝝ vel vlteriꝰ ex cā. ſꝫ qn̄ ſcribit̉ de bn̄ficio q̇ a vacatōis noticia. jͣ. mēſeꝫ duxerit acceptādū. hec ꝟboꝝ forma nō patit̉ ꝙ vacatuꝝ acceptet. faleor tn̄ ꝙ vacās p̄t acceptare etiā ſi vacabit tꝑe gr̄e. verbū .n. noticia vacatōis pn̄tē ⁊ futuꝝ īduc̄ dūmō vacet d̓pͥui. qꝛ circa. nec ob. ſi p̄cedat ꝟbū qd̓ vacabit in reẜuationē ſine ꝟbo pn̄tꝭ tꝑis ſiqd̓ vacat. naꝫ illd̓ vacabit qd̓vacās reꝑit̉. vn̄ dic̄ lex ꝙ ꝟbū oportebit tā pn̄s qͣꝫ futurū tp̄s ſignificat. ff. de ꝟ. ſig. l. v̓bū in pͥn. ti. ad idē. e. t. ꝟbū erit ⁊ aliud ē dicere vacabit alid̓ vacare inchoabit. ⁊hoc ꝯuenit hic menti. ſecꝰ vbi mēs reſiſteret vt ibi.b¶ Afferat. ſi. de p̓ui. ſi papa li. vi.c ¶ Que ēt. ſumme vtil̓ fuit iſta ꝑticula. cū .n. executordatꝰ cū cl̓a acceptādi ptātē nō he̓at ī ꝯferēdo bn̄ficiū niſi exqͦ fuerit acceptatu tota die coll̓onibꝰ opponebat̉ ꝙnō valebāt qꝛ nō p̄ceſſerat acceptatio ⁊ qꝛ ip̄iꝰ p̄cedentꝭacceptatōis deficiebat. qn̄ꝫ ꝓbatio ſuccūbebat expectās.lꝫ igit̉ ꝟbū acceptatōis nō expͥmat ſatꝭ ē tn̄ ꝙ petit ꝯferri l̓ recipit collatū. multa ſil̓ia colligas ex noͣ. d̓ his q̄ fi. ama. ꝑ. c. exore de ap. ad audiētiā. ⁊. c. dilecti. ij. vn̄ exqͣ ꝑinſtr̄m de ꝓmiſſione ꝯſtat p̄ſumit̉ int̓rogatōꝫ p̄ceſſiſſe.inſti. de īuti. ſti. §. ſi ſcriptū. ff. d̓ ꝟ. ob. ſciēdū. ſic ſatꝭ eſt ꝙheres ſe īmiſceat lꝫ ꝟbo nō adeat. īſti. de her. qͣli. §. p. ff. deacqͥ. he. iulianꝰ. §. ſi ſeruū. ⁊. l. ſiqͥs exͣneꝰ. §. int̓dū. tn̄ qn̄qꝫn̄ ſuffic̄ facti ꝓſecutio. d̓ ap. ab eo. i. rn̄. li. vi. de ele. eccl̓ai. de bap. c. i. ⁊. pͦ. ſꝫ ī decr. ab eo eūdo ad iudicē ap. nō ſatꝭſit iuri volēti ꝑ apl̓oꝝ delatōeꝫ ip̄m iudicē īſtrui. electio⁊ baptiſmꝰ formas hn̄t nec ſine ill̓ ſufficeret animꝰ ētde qͥ ꝯſtaret. ſꝫ cū hic ſolū de aīo ⁊ acceptatōe q̄rat̉. de illoſatꝭ ꝯſtat ꝑ hic exp̄ſſa.d ¶ Executorē. lꝫ petitio ⁊ coll̓o de qͥbꝰ hic loquit̉ req̄rātexecutoris p̄ntiā cū al̓s de acceptatōe nō apꝑet acceptatio tū ſine pn̄tia executoris fieri p̄t dūmō de illa fides fieri poſſit vt no. ē. ti. qꝛ cunctꝭ. ad fi. li. vi. quod etiā ibi plꝫInno. ⁊ hoſt. archi. ⁊ guil. in ſpe. de ac. ⁊ pe. §. pe. ꝟ. itē noͣ.ad fi. lꝫ ꝯpo. videat̉ velle ꝯͣrium. de reſcrip. capl̓m in glo.magna circa fi. ꝟ. quid ſi lr̄e.e⁊ Aut. noͣ alternatiuā ſufficit ergo alteꝝ.f¶ Un̄te. idē in ꝓcuratore hn̄te ad hͦ ſpāle mādatū. qd̓ꝓbat filiꝰ curie quē p̄miſi ⁊ ſcripſi de p̄bē. accedēs. ad hͦfinis hꝰ. c. ibi vel ꝑ aliū ſic̄ ⁊ electio ꝑ ꝓcuratorē fieri p̄t.de ele. qꝛ ꝓpter. ⁊. c. p. ⁊ mr̄imoniū ꝯͣhi. d̓ ꝓcu. c. f. li. vi. fac̄
etiā. e. li. de re. iur. p̄t qͥs. ⁊. ff. de ꝓcu. ſi is qͥ ſtichū. ⁊. ff. dele.i. ſi ſit. §. ſi qͥs ita. nō ob. ff. de ꝟ. ob. l. vl. in pͥn. ⁊. l. ſi ſtipulatus fuerim. in pn. q̄ nō loqͥt̉ in ꝓcuratore.g ¶ Ceteꝝ. eqͥſſima ⁊ expediēs fuit etiā hec ꝓuiſio.h ¶ Loco. ſi locꝰ vbi ſita ē eccl̓a careret habitatoribꝰ ſatꝭvideret̉ ponderanda noticia loci vicinioris. facit. s. e.cō. d̓ fo. ꝯpe. qͣꝫuisde ele. vbi ꝑiculuꝫ§. porro li. vi.¶ Vel eccl̓ia. nōꝑ alternatiuaꝫ ꝙſatꝭ ē ꝙ ī eccl̓ia ſitpb̓lica lꝫ loco l̓ oppido ſit occulta.k¶ Noͣ erit. forteqͦ ad hūc caſum īductꝰ eſt rigor iſteꝙ mēſis currāt ētei qͥ nō fuit in culpa vt qꝛ tm̄ diſtābat a loco bn̄ficijꝙ poſt factā grāꝫcū tūc vacaret velpaulo poſt vacaſſet. jͣ. mēſem id ſcire nō potuit. vel ꝓcuratorē hēbat ī locō ſꝫ mortuꝰ ē vel his ſi. ꝑ hͦ tn̄ ꝙ in hͦ cāu ſpāliter ſtatuitur vt ꝓbat lr̄a q̄ ſequit̉ in hoc cāu. ⁊ qd̓ p̄cedit ibi p̄dictevacatōis nō recēdo ab eo qd̓ noͣ. de p̄ben. ſi cl̓icus lib. vi.hic .n. datꝰ ē mēſis ī lr̄is qͥ currit a tꝑe noticie. Det̓mīatgqn̄ dicat̉ hr̄e noticiā in hͦ cāu. ibi ꝟo ponit̉ ſimpl̓r negligētia ⁊ ſic nō ſe tāgiū Et idē dico d̓ his q̄ no. de reſcpͥ.capl̓m ſuꝑ gl. ⁊ ita dico etiā qd̓ hic d̓r locū nō hr̄e in cāudec. ſi pl̓ibꝰ. de p̄bē. li. vi. vn̄ ſi papa ꝯtulit ꝓprio motu p̄bendā ſiqͣ vacabat ī eccl̓a ⁊ due eqͣles vacabant. noticiavacatōis pꝰ qͣꝫ currūt. x. dies ꝓuiſo ad eligēdū nō recipietur ꝑ hūc modū. qꝛ ibi forſan tꝑe q̄ fiebat gr̄a vel pꝰ eratnoticia vacatōis de qͣ hic d̓r. quā forſan impoſſibile eētſcire ꝓuiſum. jͣ. x. dies ⁊ ſic ī totū ſibi ꝑiret puilegiū optādi q̄ nō fuit in culpa ⁊ idē dico de exua. io. q̄ īcipit. ſuſcepti. circa mediū. ſꝫ dato ꝙ hic ſubſit īpoſſibilitas vel d̓ſit culpa durat tamen circa alia beneficia pͥuilegium acceptandi. facilius ergo ꝓcedit hic iſte rigor vt in pͥn. dixi. ⁊ tamen ex littera ſequenti videt̉ colligi ꝙ vbi ita deficit culpa ꝙ nec per ſe nec ꝑ alium ſcire potuiſſet non ēlocus huic rigori.¶ Scire poterat Imputat̉ ergo illi qͥ ſcire potuit inqͥrendo. ſic etiā imputat̉ illi qͥ ſcire potuit ꝑitiores ꝯſulēdo. flde bo. poſ. l. in bonoꝝ. vn̄ d̓r ꝙ vigilantibꝰ ⁊c. ff. de his q̄ īfrau. cre. pupillus.Onaſterioꝝ. religioſus qui cōcedit alicui admvitam vel certum tempus iura redditus velpoſſeſſiones adminiſtrationis cui p̄eſt ſuſpēſus ē ab officio niſi duo ꝯcurrant nec vꝫ ꝯceſſio. duos caſus excipit ⁊ tria facit. pͥmo ꝓhibet. ſcd̓o ibiſi qͥs punit ⁊ diſcernit. tertio excipit ibi veꝝ.n ¶ Perpetuo .i. generali vel ꝑpetuo duraturo. de ele. vtcirca ⁊. c. ꝑpetuo. li. vi.o ¶ Prohibemus. ſaltem qͦ ad penā fateri oportet. qd̓ ēiuris noui editoria.p ¶ Religioſus. ſeculares ergo clericos non comprehendit hec conſtitutio ſed ſi tales ꝯceſſiones faciunt. dic vtlegit̉ ⁊ no. xvi. q. i. poſſeſſiones. de his que fi. a p̄la. ꝯtinebat̉. ſi al̓s alienāt. locus eſt canoni. xij. q. ij. monemus. e.ti. ſi quis ſi locant. dic vt no. ne p̄la. vices ſuas.a ¶ Cuiuis .i. ſiue ꝑpetue ſiue tꝑali. maxīe .n. ꝓpter obediētiarios qͥ faciebant hos ꝯͣctus reuocari timentes ad