De preb. ⁊ dig.XXX.
exeq̄ndā debēt q̄ de inhibitiōeſequūt̉ referri. nullā d̓ electōefecerimꝰ mētōꝫ. ¶ Idē.Ep Ex lr̄asª a ſe. ap. l̓ legatꝭipſiꝰ ſr̄ ꝓuiſiōeᶜ qͦrulꝫ clericoꝝdirectasᵈ de xenodochijs leꝓſarijs elemoſynarijsᶠ ſeu hoſpitalibꝰ. ēt ſi eccl̓iasᵍ l̓ capellaſdecimasʰ aut alia ſpūaliaⁱ iuranoſcāt̉ hr̄e. nulli poſſe decerni-
mꝰᵏ ꝓuideriˡ. niſi hoc ī apoſtolicisᵐ lr̄isⁿ caueat̉ exp̄ſſe Id̓.¶ I pluresᵖ optinensq dignitatesʳ aliā dignitateꝫaut bn̄ficiū curā aīaꝝ habensacceptet diſpenſationē ſuꝑ hͦᵉlegittime non obtenta. eiuspoſſeſſione adeptaᵛ pacifice dignitates quas prius habebatipſo facto vacareˣ cenſemus.
Et lr̄as. Caſus. lr̄e ſuꝑ ꝓuiſione clericoꝝ nō īcluIp dut hoſpitalia ⁊ loca ſimilia ⁊ habētia iura ſpiritualia. niſi id exprimatur.b Legatis de latere. ꝑ dec. i. de of. lega. li. vi.¶¶ Suꝑ ꝓuiſiōe. ſatꝭ videret̉ idē ī lr̄is q̄ emanāt ſuꝑ reẜuatōe fructuū beneficioꝝ. vt talia īill̓ n̄ īcludant̉. niſiexpͥmāt̉ ꝑ rōnemquā. jͣ. dicamd¶ Directas. ītelligo et ꝓprio motu. nā motꝰ ꝓprin̄ āpliat gr̄am velvī verboꝝ. lꝫ excludat ſurreptōeꝫ eiꝰꝓ qͦ ſcribit̉. jͣ. c. ij.eſenodochijſ derel̓. do. c. iij. ⁊ varianoīa taliū locorūvide. xxiij. q vl. ſācimꝰ. ⁊ ibi de hͦ. ⁊ .i. q. vij. ſiqͥs oēm ad fi. ī aucͣ. de ali. ⁊ emphi. ꝯtrac. in prī. colla. ix. ⁊ de ec. ti. §. fi. eadē colla.f¶ Elemoſynarijs. In multꝭ locis hoſpitalia vocāt̉ elemōſynarie. ī aliqͥbus domꝰ dei. de ap. dilectꝭ. ml̓ta ēt monaſteria ſine certo loco hoſpitalitatꝭ hn̄t talia officia elemo ſynarioꝝ. ⁊ cū oīa iſtā deputata ad certu vſū. ad aliūvſum ſine pape lnīa ꝯuerti n̄ debeāt. jͣ. de rel. do. c. ij. poſtprī. merito nō cōp̄hendūt̉ ſub lr̄is bn̄ficialibus. quā ratione idem puto de fabricis.g¶ Eccl̓ias. qꝛ talia ſunt loca religioſa. qd̓ intelligas ſiaucte ep̄i ad hoc ſunt īſtituta. de reli. do. ad hec. ⁊ iō taliaſpūalia pn̄t illis accedere. ⁊ fa. qd̓ ſcripſi pꝰ īo. ⁊ hoſti.de iurep. ex lr̄is. Et aduerte qꝛ ſi hoſpitale ſit principalecui accedit eccl̓ia l̓ capella. ꝑ lr̄as tales non dēt̉ vt hic. ſiꝟo ꝯuertas ꝙ eccl̓ia ſit principale hn̄s annexū hoſpitale. tūc nō puto hoc locū hr̄e. ſꝫ tūc iure acceſſorie venietqd̓ prīcipal̓r n̄ veniret. bn̄ fa. e. ti. ſuꝑ. e. li. vi. ⁊ d̓ reg. iur.acceſſoriū. ⁊ qd̓ ibi no. qͥd ī dubio vt qꝛ extat hoſpitale ⁊eccl̓ia. ⁊ neſcit̉ qd̓ ſit principale ⁊ qd̓ acceſſoriū. So. ſi apparet poſſeſſio ⁊ denoīatio ꝑ quā poſſumꝰ alteꝝ p̄eligeiillud ſeq̄mur. e. ti. cū de bn̄ficio li. vi. de ꝓba. ꝑ tuas. cumſil̓ibꝰ. ſed ſi nō apparet repellā īpetrātē. ꝯſtat .n. de hoſpitali. nec conſtat illud acceſſorium eccl̓ie. nam ⁊ ſi hoſpitale ⁊ eccl̓ia eēt annexā ita ꝙ neutrū principale. putohanc dec. locū hr̄e ꝑ no. ne ſe. va. c. i. ſa. qd̓ no. de conceſpreben. ſi capitulo. li. vi. in glo. quero in fi.h¶ Decimas .j. ius ꝑcipiēdi decīas an aūt d̓ redditibꝰhoꝝ locoꝝ dēat ſolui decima. hēt̉ ī decl̓atōibꝰ d̓ qͥbꝰ dicāi ¶ Spūalia. vt cimiteriuꝫ ⁊ ius funerandi ¶jͣ. d̓ d̓ci. c. ij.jͣ. de reli. do. quia contingit in fi.¶ Decernimꝰ. vr̄ ergo eē ius nouū. ⁊ hic īcipe ꝯſtructūl¶ Prouideri. vn̄ nec hodie talia clericis ſecl̓aribꝰ ī bn̄ficiū dari p̄n̄t. jͣ. de reli. do. c. ij. ij. rn̄. ī prī. ſꝫ ē dubiū an̄ induobꝰ cāibꝰ ibi exceptꝭ ī. ꝟ. niſi ī fundatōe ⁊cͣ. locū hēathec dec. ⁊ puto ꝙ ſic cugnaͣlit̉ loqͣt̉ nec ſeqͥt̉ ſi ꝯcēdi pn̄tillis caſibꝰ ī bn̄ficiū. gͦ includūt in lr̄is. tolle īſtātiā. sͣ. c.ꝓx. e. ti. qͣꝫuis. i. li. vi. ſicut gͦ certe qͣlitates ſunt ī lr̄is bn̄ficialibꝰ expͥmēde. ſic ⁊ iſta. ad hͦ vt talia ī lr̄is īcludant̉. ⁊tūc facta exp̄ſſione taliū debebūt̉ ſolū ī illis caſibꝰ. niſiī exp̄ſſione appareat papā āpliꝰ voluiſſe. ⁊ nūqͥd cū beneficijs ꝑmutari poſſint dicā. jͣ. de reꝝ ꝑmu. c. vno.m ¶ Apl̓icis. no. ꝙ n̄ repetit de legatis. ⁊ hoc forſan ꝑ idqd̓ dixi ī glo ꝓx. ⁊ ē ſi. qꝛ legatꝰ n̄ ꝯfert eccl̓iam ſpectateꝫad p̄ſentatōꝫ laici patrōi. quā tn̄ papa ꝯfert d̓ iurepa. cūdilectꝰ de of. le. dilectꝰ. qd̓ ītelligas hoc exp̄ſſo vt ibi dixiſit gͦ circa iſta reſtricta ptās legatorum ſicut ⁊ circa aliade ofile. c. penul. ⁊ antepenul. li. vi.
n ¶ Litteris. ꝓbatio ergo teſtiū l̓ alia n̄ ſufficeret. hͦ cāufacit qd̓ no. ē. ti. ſi motu ꝓprio li. vi. in vl. glo.o ¶ Exp̄ſſe. ꝑ qd̓ ſufficere n̄ vidēt̉ ꝟba generalia. vt ꝙde quibuſcūqꝫ bn̄ficijs dignitatibus ꝑſonatibꝰ officijs⁊cͣ. ⁊ fa. sͣ. e. com. de offi. or. c. ij.IpluresCaſus: qͥcaſu vacatvna dignitas perreceptōꝫ alteriꝰ vacant ēt plures apꝓbat qd̓ no. cō. deele. dudū. ij. ad fi.⁊ guil. ponēſ ad lit̓terā ipſius ꝟba inſpe. ti. ij. §. vidēdūjꝟ. qͥd. ſi hn̄s duoſ⁊ lo. mo. de of. or.c. ordinarij li. vi. ⁊archi. ī dec. nō pōte. ti. li. vi. ⁊ debuiſſet clarius formari vt. jͣ. dicam.q ¶ Oꝑtinens per ſufficientem diſpenſatōeꝫ vt aliquaſit dubitatior¶ Dignitates. perſonatus vel beneficia curata vel alterum cum altero. cum ſit eadem ratio.s¶ Super hoc .ſ. ſuper illo vel illo retinendo vna cū primis vel cum altera primatum.t¶ Eiꝰ. dignitatꝭ l̓ bn̄ficij curati vltīo collati ⁊ acceptativ ¶ Adepta. Idē vr̄ ſi ꝑ eū ſtaret qͦ minꝰ adipiſceret̉. e. t.lꝫ ep̄s de elec. cum iſta li. vi. qd̓ ꝓbat ſil̓itudo q̄ ſeqͥt̉. hͦ verū qn̄ tꝫ collatio vltimi. ſecꝰ ſi collatio nō teneret. qꝛ tueabſtinēdo a poſſeſſiōe penā iſtā euaderet. vt. jͣ. dicāx ¶ Vacare. ſi intelligas de his que per diſpenſationemhabebantur videbatur expeditum. e. ti. non poteſt. ij. rn̄.li. vi. inquātuꝫ ibi dicitur ꝙ diſpenſatio data ſuper duobus intelligitur de primis duobus. ergo tertium in locum primi vel ſecundi ſurrogare nō poteſt. ſed quia poterat etiam nominatim ſuꝑ illis diſpenſatū eſſe .ſ. ſuꝑtali ⁊ tali bn̄ficio ⁊ dignitatē. quē caſu. §. ille n̄ ꝯtīgebatvtilis fuit hec declaratio. ⁊ videbat̉ quibuſdā ꝙ n̄ vacarēt. ſꝫ princeps deberet eligere quā ex primis dimitti volebat. ar. ff. de excu. tu. l. vi. q̄ incipit ſi duas alijs videbatur ꝙ ip̄e idē ꝓuiſus eligeret ꝑ dec. p̄terea. e. ti. ⁊. c. referēte. expeditū ē ꝙ vacāt oēs prīe. ad. l. pre. rn̄debat cōpoſt.ꝙ licet qͥs pluribus tutel̓ grauari n̄ debeat. ꝑ vniꝰ tn̄ receptōeꝫ nō vacat altera. ad decretales rn̄debat. ꝙ correcteſunt perdecr. de multa. ⁊ hec ſatꝭ ſunt plana. ſed remanetdubiū ſatꝭ forte. nūqͥd valeat collatio vltimi. hoc dico ꝓpter decr. ordinarij de of. or. in fi. li. vi. vbi d̓r ꝙ hn̄ti pluralitateꝫ taliū ēt cū diſpenſatōe ſufficiēti n̄ pōt aliud tale conferri niſi diſpenſatio ēt extendat̉ ad illud. vel niſiprius habita reſignet. ⁊ viciat collatōꝫ aliter factā. ⁊ fa.qd̓ ibi no. poſt gar. in vlt. glo ⁊ forte fuit hoc dubiū huiꝰdec. cū enī illa dec. ordinarij dicat collatōꝫ vltimi nulliꝰeē momēti. ergo ꝑ eā n̄ vacāt p̄ma. ſed in p̄. dec. non pōtarchidia. tenet ꝙ non valet collatio vltimi nihilominꝰvacant prima. exqͦ poſſeſſionem habuit vltimi. ad hoc. ēti. eū qui li. vi. ⁊ ſic dicitur per magnum virū ꝓnunciatum in curia. ꝯͣ quam tn̄ pronunciationē refert ꝙ pēdebat appellatio. hoc ergo declarare ꝓcuraſſem ſi cōpoſitoribus adheſiſſem. puto tn̄ ꝙ ſi habenti vnū curatū ꝯfert̉ſcd̓ꝫ tale. valeat coll̓o ſecūdi. ⁊ ex qͦ ſtat ꝑ eū qͦ minꝰ hēatpoſſeſſionē ſecūdi. vacat primum. ſi vero habenti pluratalia ex diſpenſatione ſufficienti confertur aliud talevalet collatio ſi diſpenſatio ſufficiens eſt etiam quo adillud. ⁊ tunc de vacatione non querimus. Si vero diſpenſatio ad hoc vltimum non iuuat. dico ꝙ ſi dimiſſuꝫ