īſtar edcōꝝ ī alboª p̄toris ꝓpoſitoꝝ et extra dies ſolēnesᵇ ī qͥbꝰro. pō. ꝓceſſus ꝯſueuer̄t faceregn̓alesᶜ ip̄ſo papaᵈ ſpālitᵉ ⁊ excerta ſcīaᵇ id mādāteᵍ ſcē ī apl̓icaꝝ audiētia pb̓lica lr̄aꝝʰl̓ ī papali palatioⁱ: pb̓lice poſtmodūmaiorisᵏ eccl̓e loci ī qͦ ro. pon.cum ſua curia reſidebit ianuisaffigende ſic valeant atqꝫ artarent citatos poſt lapſum terminū quē ꝯſiderata diſtantialocoꝝˡ citationibꝰ ipſis apponiconuenit cōpetētē: ac ſi ad eosꝑſonalit̓ᵐ deueniſſent. ¶ Qꝟo ſtatutū ip̄m rōabil̓rⁿ editūꝓpter maliciā tꝑis tūc inſtātꝭnōnullis nimis rigoroſum videt̉. Nos rigore ip̄m manſuetudine tꝑantesᵇ: idem ſtatu-
tum ⁊ prefatū modū citandireſtrīgimusᵖ ad illos tm̄ ⁊ inillis locū volumꝰ ſibi vendicare: qͥ faciunt impediūt vel ꝓcurāt ꝑ ſe vel ꝑ aliosq quoqͦ mōne ad eos poſſit citatō ꝑueīrevel qͦꝝˢ domicilia ſiue loca nonpn̄tᵗ tuteᵛ lib̓e ve adiri Porro ei ꝙ circa citatōes abſentiūtaꝫ diebꝰ ſolennibꝰ qͣꝫ alijs ec.ro. diuerſis ex cauſis interduꝫfacere ꝯſueuitˣ per pn̄tem ꝯſtitutionem ſeu moderationemin nullo volumus derogari.Idem¶ Iſpēdioſaꝫʸ ꝓrogationē litiū quā interdūex ſubtiliª ordinis iudiciarijobſeruatione cauſaꝝ docet experientia ꝓuenire reſtrīgere
id. ff. de albo ſcrip. l. i. ⁊. ij. de hoc vide in ſpec. de do. ⁊ ꝯͣtu. §.reſtat in pͥn. ⁊ de cita. §. ſequit̉. ꝟ. ⁊ nota. ẜm vber. vbi etno. qͦ iudices citare poterāt ꝑ hec edicta ⁊ qͥ non.b¶ Solēnes. ſolēt eſſe dies iouis ſeptimane ſcē dies aſcēſiōis ⁊ feſtū dedicatōis baſilicaꝝ petri ⁊ pauli qd̓ fert̉eſſe de mēſe nouēbris in octaua beati martini.c¶ Gn̄ales. ꝯͣ her̄ticos credētes ⁊cͣ.vt ſcpͥſi de here. excōicamꝰ. §. ſane. ſuꝑ. i. gl. portātes ſaracenis merces ꝓhibitas. vt ſcripſide iude. qd̓ olī. ſuꝑglo. ij. ⁊ piratas. dehoc de rap. excōicationē exigētes l̓ īponētes noua pedagia. de ce. īnouamꝰ. falſarios lr̄aꝫpapaliū. de cri. fal.ad falſariorum. ⁊his ſi.d ¶ Papa. ī īferioribꝰ et locū nō hꝫſaluo eo qd̓ d̓r. jͣ.ti .i. qͣꝫuis.e ¶ Spālit̓. n̄ ſufficeret gͦ gnale mādatū decitādo talē niſi papa ſpāl̓rexpͥmat citationem fleri per hanc formam.f ¶ Ex c̓ta ſcīa. idē ꝟbū de of. dele. paſtoralis. §. p̄terea. ⁊vide qd̓ ibi no. Igͦrātia opponit̉ ſcīe de ord ab ep̄i. c. i. deſen. ex. cū illoꝝ. ſic̄ error opponit̉ꝯ ſenſui. ff. de iu. o. iu. ſi ꝑerrorē. ⁊ canō dic̄ ꝙ ꝓpriū errorꝭ ē apꝓbare falſum ꝓ ꝟꝟoxxxviij. di. qͣꝫuis. ⁊ alibi ꝙ errare ē aliud ꝓ alio putare. xxij. q. iij. in qͥbꝰ. cadit tn̄ error ī igͦrātiā. vt ī. p̄. c. qͣꝫuis. qͣrelr̄a iſtā vr̄ exclude̓ mādatū ꝙ papa face̓t ꝑ igͦrātiā vl̓ errorē ac ſi ītendat qd̓ reqͥrit̉ certa ſcīa ꝑ quā ītendat tolle̓ius cōe qͦ dꝫ citatio fieri ꝑſonaliter vel ad domum. vt li.nō ꝯte. qm̄. §. porro. de eo qͥ mit. c. fi. cū ſuis ꝯcor. jͣ. t. ī. c. i. ⁊reqͥrendi ſunt aīci. ff. ex qͥ. cau. ma. item ait. §. vl. ⁊. l. ſe. ſuꝑ quo vide quod no. de do. ⁊ con. cauſam.g ¶ Mādāte. ꝯſtō reꝫ nō nouā dic̄ iubente. ꝑ qd̓ vident̉hec paria. ⁊ fac̄ ad no. xiiij. q. i. c. fi. xviij. q. ij. dubium.h ¶ Lr̄aꝝ. de ſimplici iuſticia. de cri. fal. c. p. ⁊ ibi manereſolet ꝯͣdictoꝝ auditor. Alij auditores ī palacio de qͦ ſeqͥt̉⁊ ꝓpter hoc decr. ne romani. §. ſane. s. e. li. de ele. dicit cāꝝ⁊ lrāꝝ audientia.i ¶ Palatio. ꝯſtō illa dic̄ aula. cui ꝟbo ꝯcor. jͣ. d̓ bap. pn̄tik¶ Maiorꝭ. nō dic̄ cathedralis. ſic. s. e. ꝯpi. de ele. cāꝫ. §. i.⁊. jͣ. t. i. qͣꝫuiſ rō. qꝛ cura poſſet eſſe ī caſtro villa vel oppidovbi nō eſſꝫ eccleſia cathedralis. ꝯcordat. jͣ. de ſen. ex. ex frequētibꝰ vbi eqͥꝑat cathedraleꝫ ⁊ matricē eccleſiam loci.l Locoꝝ. ꝯditōibꝰ ꝑſonaꝝ ⁊ negocij. s. de app. cū ſit rom ¶ Perſonalit̓. gͦ ſic ꝑſonalis citatio ꝯſtituit ¶manaquē veꝝ contuacē nō tn̄ manifeſtū. de ſen. ex. venerabilibus. §. ſecus li. vi. ſic ⁊ iſta. circa taliū appell̓onē vide qd̓dicā. jͣ. de do. ⁊ contu. ſi ante ⁊ hoc intendit ꝙ ille ꝓceſſusqͥ fieri poſſit ꝯͣ ꝑſonaliter citatum fieri poterit ꝯͣ iſtum ⁊ecōuerſo .ſ. in eo qͥ fieri non poſſet ꝯͣ illum nec ꝯͣ iſtū. ſuꝑq̇ vide quod ſcripſi de eo qͥ mit. in poſ. c. fi. ⁊. i. q. quā diſputaui de receptione teſtium facta ꝯͣ citatu ad domumin mercū. ſub ti. de teſti. Item id quod ad excuſationeꝫcontumacie poſſet docere ꝑ ſonaliter citatꝰ poterit. ⁊ iſte
⁊ quod ille nō poſſet neciſte. facit de ap. ſepe. ꝟ. qͥcqͥd āt.n ¶ Rōabilit̉. ꝯcor. s. de reſcpͥ. ſtatutū. de ꝯceſ. p̄. c. ij. li. vio ¶ Tꝑantes. xlv. di. diſciplina. ⁊. c. ſunt nanqꝫ.p¶ Reſtringimus. ſi. de ele. ſtatutū. de here. ſtatutū. ij. li.vi. ⁊. jͣ. c. ꝓx. Et conſtō boni dicebat ꝙ in his p̄ſertim caſibus locū habebatilla citatōnis forma ⁊ accipiēdo illud p̄ſertim ꝓ tm̄habebamus mentem huius conſtitutōis q̄ fuit eq̄ſſima. nā graue ē dicere ꝙ dicat̉ ꝟe cōtumax ex tali citationeque facile poterit nō venire ineius noticiam. ſic̄d̓r de voce p̄conisque qn̄ꝫ paucis īnoteſcit. in auc̄. deliti. §. oēꝫ. col. viij.C. quō ⁊ qn̄. ī auc̄.qͥ ſemel.q ¶ Uel alios. ſi.g. e. cōpi. de renun.c. vno. de of. deleg.ſtatuimꝰ li. vi.r ¶ Peruenire. vtli. nō contꝭ. qm̄. §.porro. ⁊ ibi de hoc.g ¶ Vel qͦꝝ. alternatiua demōſtratꝙ ſufficit alterum iſtorum.t ¶ Non poſſunt. hoc eſtimabit papa ſpecialiter ⁊ ex certa ſcīa citationis modum committens. vt. sv ¶ Tute. dicit conſtitutio bonifa. cum vt ſcriptum eſtexiſtimare debeamus an eo ire liceat vbi eſt citatio facienda.x¶ Cōſueuit. de qͦ videre potes in ſpe. de cita. §. vl. ꝑ to.Iſpendioſam. Caſus In cauſis etiam pendenId tibus beneficialibus decimarum matrimonialibus ⁊ vſurarum ⁊ ip̄as tangentibus ꝓcedi p̄tſimpl̓r ⁊ de plano abſqꝫ iudicioꝝ ſtrepitū ⁊ figura. Et p̄mo ponit conſtitutionis cauſam. ſecundo ibi ſtatuimꝰconſtitutionem. tertio ip̄ius extenſionem ibi volentes⁊. hoc ē ius omnino nouum corrigens quedam iura. vtjͣ. patebit. Et dic diſpendioſam .i. damnoſam. de conſti.c. ij. jͣ. ti. ꝓx. c. i. §. eiſdem. ⁊ concor. huic pͥn. de reſcrip. diſpendia. li. vi.z¶ Interdum. innuit ꝙ non ſꝑ al̓s eſſet dare ꝙ omīaiura ꝑ que dat̉ ordo iudicioꝝ eſſent diſpendioſa. quodeſſet abſurduma ¶ Subtili. ſubtilitas qn̄ꝫ re ꝓbat̉ qn̄ꝫ cōmēdat̉ a iurede hoc. sͣ. e. ti. dilecti. in. i. gl. ⁊ ibi ſcripſib¶ Exꝑientia. concor. de ele. qͣꝫ ſit in pͥnci. li. vi.c¶ Reſtringere. nō vr̄ hͦ ꝟbū ꝯuenire ꝓ eo ꝙ nō reſtringit ſꝫ ſubtilitatē laxat iudiciarij ordīs ī his cāibꝰ. ſꝫ diꝙ reſtrīgit diſpēdioſaꝫ ꝓrogatōꝫ de qͣ p̄miſit. ⁊ hec ē ꝯſtinis cā gnalis ſꝫ cā cāe .i. qͣre plꝰ in his qͣꝫ ī alijs p̄t dici dearbitrarijs de qͥbꝰ nō cogimur reddere rōcꝫ. vt dixi de reſcrip. ſi qn̄. ita etenī potuiſſet auctor adiūgere cās pͥmarū oblationū mortuoꝝ teſtōꝝ legatoꝝ maxime ad piascās ⁊ his ſil̓es in qͥbꝰ vrget eadē rō. mouit tn̄ forſan auttorem ꝙ ꝓtelatio cauſaꝝ beneficialium ⁊ mr̄imonialiūē ꝑiculoſa vt li. non conteſ. qm̄. ⁊ idē ꝑiculū ponderauitin debentibus vſuras vel decimas. ⁊ hec faciunt ad. jͣ. di.cenda.