De offi. ordinarij. XIIII.
a ſe. ap. deputati. alijs poſſintꝯmittereᵍ licite vicesᵗ ſuas¶ Tlemēs. v. in cō: vienenſi.De officio ordinarij.T cl̓icoꝝᵖ audaciaˣ q̄ p̄v It extu pͥuilegijʸ cl̓icalisordīs īpunitatē exceſſuū obtinere ſperātesᶻ. n̄nulla ml̓totiēs ꝯmittūt enormiaꝑ q̄ nimirū diffamat̉ª eccl̓ia. ⁊ſcādalaᵇ gͣuia ī ppl̓o generant̉potiſſimeᶜ cū talia ꝑ ep̄os adquos hoꝝ ſpectat correctio deſerant̉ vt plurimū īcorrecta.ꝓpēſiusᵈ ꝯpeſcat̉. eiſdē ep̄isⁱ
diſtricte iniūgimus. qͣtenꝰ ſiccirca correctōem clericoꝝ hꝰivigilāter intēdāt ⁊ diliget̉ ſuiofficij debitū exequantur. ꝙ ⁊ijdē clerici metuⁱ pene a ſuisarceant̉ inſolētijsᵍ. ⁊ alij eorūexēplo ꝑterritiʰ ꝓſilire ad ſil̓iamerito ꝑtimeſcāt. ¶ IdēT ſiⁱ ab apl̓ice ſedise I legatoᵏ de beneficio factaⁱ collatio beneficiumᵐ aliud obtinenti non valeat. niſi de illo quod obtinetfacta fuerit mentio ſpecialisᵘin alijs tamen quibuſſibet
ſuū effectū. cū nēget̉ iuriſditōis fūdamētū. cuiꝰ acceſſoriū ē ꝓuiſio. vt ibi plenius ꝓſequit̉. Dicit tn̄ mno. ꝙ ⁊ inpͥma ⁊ ſcd̓a clauſula is cui ſcribit̉ ſi vult p̄t eē merus executor. ⁊ ſine cauſe cognitōe ꝓuidere de vacāte p̄t ēt aſſumere ꝑtes iudicis inq̄rēdo de p̄dictis vocatis ⁊ non vocatis his qͣs res tāgit. dumō cōmittēs iuriſditōeꝫ hahuerit. vt ſic poſſit delegatꝰ qd̓ poterat d̓legās. Differunt tn̄ ꝓceſſusfacti cū cāe cognitōe ab his qͥ fiuntcā n̄ cognita q̄ adp̄iudiciuꝫ eoꝝ qͦsreſ tāgit. vt ibi noīno. ⁊ hoſt. qͥ ēt dicunt ꝙ dato ꝙ cl̓aꝙ ſi ꝑſona ſit īdonean̄ ſit in reſcripto. pōt executorſuꝑ eā ꝑtes iudicꝭaſſume̓. cū ſubintelligat̉ hec ꝟa. niſi meruꝫ mīſteriūeēt illi cōmiſſum.Dicit demū inno. alios meliꝰ diſtīguere in clauſula q̄ ſonat in cōditōem ſi de tali vico ⁊c̄. vl̓ ſi doctoratus ē in theologia vel ſil̓e ꝙ ſi ꝑ tales lr̄as tollit̉ vl̓ ledit̉ ius alicuiꝰputa ꝓuiſoris ordinarij nō ꝓuidebit executor. niſi vocacatis his qͥs res tāgit. de cōditōe cognoſcat tn̄ de plano ſine libello ⁊ litis ꝯteſtatōe. qd̓ hodie pꝫ. jͣ. de iudi. diſpēdioſam. Et idē in ſil̓ibꝰ vbi in reſcripto pābula ē cōditō n̄ſubintellecta. vt .ſ. p̄mo ꝑtibꝰ pn̄tibꝰ illa diffiniat̉. vt ſimādaret̉ inqͥſitio ꝟitatis fieri ꝯͣ aliquē ſi fuerit infamatus. Si ꝟo ꝑ lr̄as n̄ tollit̉ nec ledit̉ ius alterius. vt ſi ꝓuiſor mādat alteri vt ꝓuideat ſub illis ꝯditōibꝰ. tenet ꝓuiſio ēt ſuꝑ illis in qͥſitōe n̄ facta nec vocatis ꝑtibus. qꝛnec ꝯgrue ſunt hic ꝑtes. ⁊ ſi dicis p̄iudiciū fit eccl̓ie cuiplus expediret hēre iſtum ſic ꝯditionatū qͣꝫ aliū. reſpondet ꝙ opponi nō p̄t ꝯͣ ꝓuiſionē delegati ſicut nec delegātis. vl̓ dic̄ ꝙ lꝫ ꝓuiſio delegati ex eo ꝙ non ẜuauit formāſit nulla. nō ꝑ hoc ſequit̉ ꝙ neceſſe fuerit ꝑtes in ꝓuiſione vocari. Dicit demū inno. ꝙ ſiue in monitōem ſiue inꝯditionē ſonet cl̓a tꝫ ꝓuiſio delegati non p̄miſſa cognitōe. qꝛ nō ē iudex ſꝫ ꝓuiſor de ele. venerabilē. ꝟ. exercuitn̄ ſi monitio vl̓ cōditio nō ē ꝟa. caſſat̉ vl̓ caſſū nunciat̉qd̓ attentauit ꝓuiſor tāqͣꝫ obrepticiū. de re iudi. cū olimin fi. Pōt tn̄ ꝓuiſor aſſumere ꝑtes iudicis. ⁊ ſi tūc nō admittit oppoſitōeꝫ ꝯͣdictoris de falſitate cl̓e. poterit ab eoappellari. ex qͦ ꝑtes iudicis aſſūpſit vt p̄dixi. Alij ꝯͣ. cūad id nō teneat ⁊ faciat id ſolū ad ſuā inſtructōeꝫ. nec ſitſentētia neceſſaria. ſecus ſi dicat̉ in lr̄a. ſi tibi cōſtiteritꝙ ſit de tali vico ⁊c̄. tūc em̄ ſi iuri alterius p̄iudicat̉. cū talis fugat̉ vice iudicis nō poterit ꝯſtare niſi ꝑtibꝰ pn̄tibꝰ⁊ ſi nō p̄mittit cognitōem ꝓceſſus nō valebit. ꝙ ſi alterinō p̄iudicat̉. tūc valet ꝙ ſine cognitōe facit. cū nō tanqͣꝫiudici ſꝫ tanqͣꝫ bono viro ſit hoc ſibi cōmiſſū. exqͣ gͦ nō ēiudex vl̓ iqͥſitor ſatis eſt ꝙ inſtruat ſe ⁊ placuit. qꝛ vtiꝰle hoc putaui ſic ſummare p̄dictas glo. inno. ⁊ hoſt. valde ꝓlixas. ⁊ ꝑ hūc fine pateat ſolutio q̄ſtionis.r ¶ A ſe. ap. al̓s nō eēt dubium.s ¶ Cōmittere. eadē rōe dicā ꝙ ſuccedat in his illiꝰ ſucceſſor. ſi ſcriptū fuit dignitati nō exp̄ſſo nōie ꝑſone .s. e.qm̄ abbas. Quid aūt ſi fuiſſꝫ nudū mīſteriū an tūc ſuccederet. no. inno. ⁊ hoſt. sͣ. e. c. fi.t ¶ Uicēs ſuas. de nudo mīſterio. qd̓ occurreret ī iuditō
faciēdū nō dubitat̉. qꝛ illud ꝯmittit delegatꝰ ab ordinario. vt dixi s. e. ſuꝑ queſtionū in pͥn. ſuꝑ glo. ſi gͦ de hoc ꝑgui l. in ſpe. e. t. §. i. ꝟ. ſꝫ nūquid.T cl̓icoꝝ. ep̄i ita debēt corrigere clericoꝝ exceſſus.yꝙ mētu pene ip̄i arceant̉ ⁊ alij ꝑtimeſcāt. ⁊ p̄mittit cāꝫ mādari. qd̓ſecūdo ſubmittit.ibi. eiſdē. ⁊ repeteqd̓ dixi. s. e. cōpil̓.de eta. ⁊ qͣli. in cle. iin. i. glo.x ¶ Audacia. tolle. ꝟbū ꝓpēſiꝰ cōpeſcat̉ qd̓ ē infra.⁊ ponit̉ hic audacia in mala ꝑte. ſiciiij. di. facte ſunt.alibi in bona. viijq. i. audacter.y¶ Priuilegij. tāīmunitatis ꝑſonede qͣ. xvij. q. iiij. ſiqͥs. qͣꝫ fori. .s. de foro cōpe. nullus¶ Sperātes. propter qua ſpē q̄ ſūtnequā fiūt neqͥores. de ſen. excō. vt. fame. ⁊ facilitas venie īcētiuū ⁊c̄. devi. ⁊ ho. cle. vt clericorū.a ¶ Diffamat̉ .i. male de ip̄a p̄dicat̉ vel .i. vilificat̉ ⁊ dehoneſtat̉. ſic ēt exponit̉. s. de obli. ad rōci. c. vno in fi. ⁊ ꝯcor.ij. q. v. ſi mala fama.b ¶ Scādala. qͥbus obuiādū ē. ēt ſi puſilla ſunt. sͣ. de no.op. nūc. c. ij. io. an.c ¶ Populo. ꝯcor. ij. q. v. p̄ſbiter ſi a plebe. d̓ pur. ca. c. ij.d ¶ Propenſius. idē ꝟbū vides. e. cō. de eta. ⁊ qͣli. vt hi qͥ⁊ vide quod ibi dixi.e ¶ Epiſcopis. ad qͣs de iure cōmuni hoc ꝑtinet. poſſꝫ tn̄ad alios de iure ſpeciali ſpectare. e. ti. irrefragabili. de fo.cōꝑe. cū cōtingat. dic vt ibi.f¶ Metu plerie. ꝯcor. deele. cū in cūctis. de vi. ⁊ ho. cle. vtclericoꝝ. cū ſuis ꝯcor.g¶ Inſolētijs de accu. qualit̉. ij. ꝟ. veꝝ. inſolētia ē moꝝincōueniētiā fatuitas vl̓ ſuꝑbia vl̓ p̄uꝰ vſus qͣi ꝯͣſolitū ⁊debitū nature curſum.h ¶ Perterriti. ꝯcor. ij. q. vij. qͣpropt̉. e. t. irrefragabili decalū. c. ij. de iudi. ad liberādam.T ſi ab apl̓ice. breue ē d̓clarās d̓cre. vl. d̓. of. le. l. vi¶eI ⁊ pͥncipale dcm̄ corrigit qd̓ ibi. no. archi. qͥ dicebatcd̓ ī alijs ordīarijs qd̓ ī legatꝭ q̄ ēt ſūt ordīarij. ⁊ apk Legato. de ¶probat qd̓ ibi no. ⁊ expōas ⁊ ſi ꝓ qͣꝫuis.late̓ nā alij bn̄ficia ꝯferre n̄ pn̄t. qd̓ dic vt d̓ of. le. c. i. l. vi.l¶ Facta. d̓clarari debuiſſꝫ ꝙ ꝓcuraſſꝫ ſi cōpilatoribꝰ adheſiſſet an ītelligeret̉ hoc de collatōe ſcā ēt motu ꝓpͥo legati. circa qd̓ ſūtopīones. mihi vr̄ qd̓ valeat. io. mo. ꝯͣ indecre. vl. d̓ of. le. ⁊ archi. ī d̓cre. ſi motu. d̓ p̄.m ¶ Gn̄ſiciū qͣntūcūqꝫ modicū. de p̄b. ſi motu ꝓpͥo li. vi.n¶ Special̓. in hoc approbat qd̓ no. archi. in pͣ. decre. vl.vbi dicebat ꝙ in tali coll̓one faciēda erat mentio ſpālisbeneficij nec ſufficiebat generalis qualis eſt illa. de p̄bē.non poteſt in fine. li. vi. ⁊ facit pro hoſti. contra compoſt.in his que ſcripſi de reſcrip. in noſtra in fi. An vero et deqͣlitate cure bn̄ficij qd̓ hꝫ īpetrans faciēda ſit mētio. dicam. jͣ. de p̄ben. c. i.o ¶ Quibuſlibet. ſi gͦ metropolitanus ep̄s archidiaconꝰvel quiuis alius confert beneficium in coll̓one nō eſt facienda mentio prioris beneficij ſed habeatur diſtinctōan de iur̄ communi poſſit vtrūqꝫ teneri. vel an ſit diſpē