Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae und 20 Extravaganten in der Redaktion des Alexander de Nevo
Entstehung
Seite
IXr
Einzelbild herunterladen
 

De electi. ele. po. IX.

ꝓſequēdo. lꝫ appellanti poſſitaſſiſtere neʸ colludat. tn̄ eiꝓpter hoc ꝓſecutōꝫ ꝓprijᶻ int̓eſſe denegamus. Inſuꝑª ſiappellāsᵇ ab electōe poſtulatōe vl̓ ꝓuiſiōe viā q̄releᶜ ſimplicꝭ cām agatᵈ appellatoagēte defendat. repellit̉ᵉ ab obiectibꝰ in appellatōe ſua exp̄ſſisᶠ alijsᵍ. niſi cōſtiterit ip̄mformā ſeruaſſe p̄dictā. p̄terqͣꝫʰin caſibꝰ in conſtitutōne p̄miſſa. exceptis etiā ſi appellatōeꝫſuā ꝓſequatur nec exhibeat.

et illa ſe aſſerat nolleⁱ vti.tn̄ de ip̄aᵏ coram iudiceˡ fiat fidesᵐ qꝛ ip̄am ius repellēdieūdē aduerſario ē qͥſitūᵐIIllius ꝟo ꝯſtōnis formeº omiſſio lꝫ appellātē ab obiectibꝰ in formā electōis ꝑſonaseligētiū vl̓ electi ꝓpoſitisponēdis eoꝝ faciēda ꝓbatōerepellat. ꝓbatōeꝫ tn̄ factā ſuꝑhis aduerſarij cōfeſſionemvl̓ al̓s legitimeᵖ nonq infirIdemmat.¶Npleriſqꝫᵗ eccl̓ijs nedū

qui a p̄ncipio appellauit. Itē qꝛ via nullitatis illideficit de ap. ꝯcertatōi. li. vi. ꝓſecūtō ꝓprij īt̓eſſe vt ſeqͥt̉.y Ne colludat .ſ. ſuꝑ exp̄ſſis in qͥbꝰ fuit forma ẜuataē ſil̓e de ꝓcu. c. ij. in fi. li. vi. Et qd̓ ꝓſit ſic ad eſſe ibi no. invlti. glo.. ff. de inof. teſ. ſi ſuſpecta. Proprij. ſi dicat ꝓpter qd̓ ēt fuit appellatū. pla ē et ſi fueritforma ẜuata. vt īi. rn̄. vl̓ ītelligit̉ deꝓſecutōe quā fac̄ q̄relā. Et noͣ. ēt publica popularis actō hꝫ etiaꝫqn̄qꝫ p̄uatū inter. ff. ſepul. vio. liij. §. fi. ad pl̓es deꝓcu. lꝫ. in popularibꝰ in pͥn. ſuiscōcor. Inſuꝑ. ad hꝰ. §ītellectū. p̄cedētꝭ ſequentis etiamſcire debes quodꝯpoſt. noͣ. s. e. c. i. li.vi. in. glo. qͣliter vtraqꝫ. lapſis tēporibꝰ illiꝰ decre .i. ꝑsappellās q.. tꝑa illiꝰ decre. fuit appellationē ꝓſecutap̄t electōeꝫ vl̓ ꝓuiſionē īpugnar̄ modū rele ex eiſdemcauſis ex quibꝰ appellauit vl̓ ex alijs. qꝛ tp̄s illius cōſtitutōis ſtatuit. vt pꝰ illud ſuꝑ illis vl̓ alijs audiat̉appellās. ſicut dr̄ in iudicialibꝰ appellatōibꝰ. ap. ſitromana. ſicut d̓r̄ in decre. cupiētes. vide qd̓ ibi no. ī. §.ſi ꝟo in glo.. idē. ſꝫ ſtatuit̉ ad hoc. vt pꝰ illud tp̄s ꝓcedipoſſit ꝑtis abſentia obſtāte. Itē ſcias forma decre. vt circa ad illa obiecta in qͥbo reqͥrit̉ ip̄a forma duplex ē vna in appellatōe oīa ſingula expͥmāt̉ ī inſtr̄opublico ſeu lr̄is ⁊c̄. Scd̓a ſuꝑ obiectis debito iuretur. ſi p̄ma forma ſeruet̉ ſꝫ ſcd̓a. qꝛ iurat̉. vel debito audit̉ appellās ēt ſuꝑ exp̄ſſis .s. ē. t. is. li. viSi ꝟo ẜuet̉ forma ſcd̓a. qꝛ debito iurat̉. ſed pͥma.qꝛ debito expͥmit̉. tūc aūt nihil exp̄mit̉. aut aliqͥdexp̄mit̉ debito. aliqͥd. Primo caſu audit̉ appellās. niſi in caſibꝰ exceptis in decre. vt circa in. §. niſi in fi.Scd̓o caſu audit̉ ſuꝑ exp̄ſſis. Itē in p̄dictis caſibꝰ exceptis ſꝫ ſuꝑ obiectis ſpecificatīs. ēt ſi velit iurarecircūſtātias de nouo ꝑcepit. vt.. ij. rn̄. hec ꝟa ad illaobiecta in qͥbꝰ forma reqͥrit̉ artat ꝯſtitutō. Si ꝟo ꝓpt̓aliqͣ appellat in qͥbꝰ artat cōſtitutō. ꝓpt̓ aliqͣ in qͥbꝰartat. vt.. i. rn̄ tūc lꝫ neutra forma ſeruet̉. audit̉ appellās illa ꝓſequēs ꝯſtō reſpicit. his viſis ꝓſeqͦr lr̄am Appellās adherēs. qꝛ de vtroqꝫ loquit̉ decre. vt circa.. alioqͥn. Alter nec appellās eſſe nec adherēs bn̄ad mitteret̉. ceſſet in eo poſita in fi. huius. §cQuerele ſimplicis. nūquid reprobat̉ opi. ꝯpoſt. de dixi in pn. hꝰ ꝑtis. dic̄. ip̄eem̄ fuit locutꝰ de pena decre. vt circa. quā ēt vidit. ſꝫ de pena decre. p̄me. quehoc ſolū hꝫ. poſt tp̄s ibi ſtatutū ꝓcedit̉ in ꝑtis abſentia. ſꝫ decre. vt circa. īponit penā ſeruāti formā in iurādo. audit̉ ēt ſuꝑ exp̄ſſis. ſeruāti in expͥmēdop̄t obijcere exp̄ſſa. ſimpliciter in penā ab obijciēdorepulſus. nec viā q̄rele poſſit obijcere. hoc vult iſte. §ſed punit̉ ſolū in ꝓceſſu fiendo in eius abſentia. ap.pellatōꝫ ꝓſeq̄ p̄t obiecta in eo ſtatu in cām inuenit ergo reiam. ſic veꝝ fit dictū ꝯpoſt. diuerſe ſintculpe. miꝝ ſi diuerſe ſint̓ pene. ſi. qd̓ no. s. e. cumanain vlti. gloſa. Agat. fa. de ap. ꝯcertationi. li. vi. qd̓ no. poſt inno.

hoſt. de ap. dilecto.e Repellit̉. inſtante appellato. vt dicā in fine hꝰ ꝑtisf Exp̄ſſis. ſi intelligas ſingular iter clare. tunc exponas qd̓ ſequit̉ formā ẜuaſſe p̄dictā .ſ. in iurādo. em̄iurās audiat̉ ēt ſuꝑ exp̄ſſis viā appellatōis. nec viā rele. de reiur. qͥd li. vi.g Alijs. non expreſſis.h Preterqͣꝫ. excipit a ꝟbo alijs ēſenſus appellāsformā ſeruauitin exp̄mendo audit̉ ſuꝑ nouiter emergentibꝰ vl̓ adnoticiā ꝑuenientibus vel ſuꝑ quibꝰſuꝑuenit probandi facultas. illiscaſibꝰ excludet̉ēt viā querele.i Nolle vti. videns em̄ apppellās. formā nonẜuauerāt. de cōſilio aduocati celat appellatōeꝫ. vl̓ dicit illa vult vtivt cauſaꝫ viam q̄rele ꝓſequi poſſit. Et facit hec litteraad queſtionē. an inuito īpetrāte is ꝯͣ quem impetratū ēpoſſit vti reſcripto. de qua ſatis ſcripſi poſt inno. hoſti.de reſti. ſpo. ex ꝯqueſtōe. io. an. De ip̄a appellatōe in fuit ſorma ẜuata. vl̓ illo exp̄ſſio facta. Iudice. corā viā q̄rele ſimpliciter agit̉.m Fides. plena nec ſufficeret illa ſemiplena. no.poſt. c. i. s. e. li. vi. in glo. qͥd ſi papa. vbi dicit vnū teſtēet lr̄as qͣs ꝓcurator abſētis de cuius ꝓcuratorio conſtatvult īpetrare ſuꝑ appellatione ꝓbari appellatū. Illudem̄ locū hꝫ quo ad ꝓceſſum in ꝑtis abſentia faciendū. ad ꝓbatōem deuolutōis. ſed hic loquit̉ pena repulſiōis vt ſtatim ſequit̉. Itē illud corā iudice appellatōis.hoc coram iudice q̄rele. Itē ibidē de ꝓbatōe appellationis hic neceſſe eſt ꝓbar̄ formā appellatōis. vides aūthoc quomodo expedit appellato ſibi ī forma publicaappellatio intimet̉ .s. e. c. ꝓxi.n Queſitū. optime ꝯcor. s. e. ab eo. li. vi. hoc reſpici at fauorē appellati. eo paciente bn̄ ꝓcederet obiectio.ad hoc.. §. ꝓxi. ſic in caſu illius decre. ab eo. vt ibi nota. in glo. io. an.o Forme. ſi intelligas de forma iuramēti planū ē. ſi deforma exp̄ſſiōis idē diſtinctōe quā ſcripſi. s. §. ꝓxi. inpͥn. hoc dico ad repulſionē de ſequit̉.p Legitime. ſi ergo inuito appellato fieret ꝓbationūreceptio ſuper articulis ſuper quibus recipi non debebathoc ſibi non nocet. conſueuerunt articuli admitti ſaluoiure īpertinentiū non admittendorum. de quo ſcripſide offi. dele. cum contingat ſuper glo. penultima de teſti.ex parte̓. infirma. bn̄ ꝯcor. de accu. c. i.. ij. li. vi. fa. quodno. s. e. ſi forte li. vi. in. v. glo.r i Npleriſqꝫ. Caſus ſine ſpāli licentia pape nullusprouidere poteſt eccleſie cathedrali clerico carenti. populo xp̄iano. Religioſus per prelatum licentiari debet. vt tali prouiſioni conſentiat. cōſentiens etiam ſi fuerit ꝯſecratus p̄ori p̄lato ſubiacet. nec in epiſcopū recipit̉nec ad aliquē honorē ꝓmoue̓t̉. ꝯͣ fiēt irrita d̓cernit. Etſunt tres ꝑtes. In p̄ma cōſtitutōis. In ſcd̓a ꝯſtitutōIntercia ꝓteſtatio. Scd̓a ꝑs quā ſummaui quattuor

b