Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae und 20 Extravaganten in der Redaktion des Alexander de Nevo
Entstehung
Seite
Ir
Einzelbild herunterladen
 

Cōſtōes clemetis pa. v.

I.

Incipiunt conſtitutiones clemētis pape quīti vna apparatu domī iohannis andree.ADannes epiſcopuſ ſeruuseruoꝝ dei. Dilectis filijs doctoribꝰ ſcholaribus vniu̓ſis bononiemorantibus ſalutem apoſtolicam benedictionem. IQuoniamᵇ nulla iurisᶜ ſanctio quantumcunqꝫ perpenCoᵉ digeſtaᶠ conſilio ad humane nature varietateꝫᵍ machi

nationesʰ eius inopinabilesſufficit. nec addeciſionē lucidāſue nodoſeⁱ ambiguitatꝭᵏ attīgit. eo p̄ſertī vixˡ aliqͥd adeocertū clarūqꝫ ſtatuit̉. qͦn ex cauſis emergētibꝰ qͥbꝰ iura poſita mederiᵐ pn̄t. ī dubiuꝫr̄uo cet̉. Quia et ab adoleſcetia vni ꝓcliuiⁿ ad malum ſenſualitasº humana declinat perqd̓ moꝝ ſubuerſio in clero etpopulo frequēter obrepitᵖ neceſſaria eſt ſuperioris auc̄tas.vt det̓mīatōisq opportune ſuffragiū tollat ambigua.lites auferat. alt̓catōesᵉ dirimat obſcura ſuccidatˢ qͣꝫ per

Oānes. gratioſum hoc nomen per interp̄tationes deriuatiōes vel ethymologias extolleie eſt meū. ſuſpitōis patet. Eſſꝫetiā hoc refricare notiſſima. ī apoſtolatu tn̄hoc nomē ſuꝑ cetera viguit. xxij. Eſt .n. ip̄e loqͥt̉. tn̄ reliqͣromanoꝝ pontifi noīa. xi. n̄tranſcēderūt numerū.ad quē ēt ſoliꝰ bn̄dicti nomē aſcendit. Inter canoniſtas et cōmentarios hoc nomē vigūit. Habuimus enīioānē theotonicūp̄ferēdū ex ordine. ſꝫ ex fructu. ioanneꝫ galen̄. vultaranū. Io. hiſpa. Io. fauētinuꝫio. de faucona. io.de ancona. ioā. dedeo ēt hiſpanumio. langucella ceſanaten̄. ioā. monachum cardina. ego ēt minorſum inter. xij. doctores collegij bononiē. me quartūfuiſſe ioanē. nūcinter eos cōmētatores ſolus. ſꝫ int̓cōmentatores decimus. denigroforte papyrū dignū occuparebranaꝫ. Et quia ꝓut pꝫ hic in exordio ēt cōpoſitores iurium vix p̄nt claꝝ certumqꝫ ſtatere. quin dubia multa relinquant. excuſabilis ero. in hac prima lectionevel gloſatōe ſingula ꝑfecterimātur. ēt in rebusexꝑimur. naͣliter generant̉ in eis paulatī de īꝑfectoad ꝑfectū venit̉. ſic qui de veritatꝭ cognitione a principio parū attingūt. poſtea quaſi pedetētiꝫ ad quandampleniorem ꝟitatꝭ mēſurā ꝑueniūt. Igit̉ ſub excuſatōnis clypeo. lꝫ varijs occupatus fiduciā clemētie diuīehas clemētinas gloſandas aggredior. Eſt aūt ſciēdūiſte dn̄s ioannes pōtifex induſtrioſus mūdus ſimonia fugās iuſticiā amās. ſciētia magnus. ſtatura puſillus. ꝯceptū magnanimus priꝰ iacōbus vocabat̉. Dehac ꝟo mutatōe nomīs alijs ad ſalutatōꝫ hāc recipiūt. dic vt no. ī ſalutōe glo. li. vi. Diuido aūt ꝓemiūpterdatā in quattuor ꝑtes. aut in duas. ſcd̓aꝫ in tresvt ibi. In pͥma ponit̉ ſalutatio vſqꝫ ibi. qm̄. ibi exordiūvſqꝫ ibi hec ſane. ibi naͣratio vſqꝫ ibi. vniuerſitati. ibib Qm̄ nll̓a. exordiū. ē ſciēdū cle. ſuo/ cluſio vſqꝫ ī fi.exordio ad inſtar īnocētij. iiij.. greg. x. narrabat quōſtōnes quaſdā an̄ ꝯciliū ī ꝯcil̓. vien̄. pꝰ ꝯciliū ꝓmulgauerat. quibꝰ p̄ciebat vti ī iudicijs in ſchol̓. Ioannesaut deciſo ſub bulla illo pemio clemētꝭ ponit ꝓemiumſuū exordio. Sꝫ heamꝰ tria exordia. greg. ix. boni.viij. io. xxij. in differāt videamꝰ. Et dico gre. ī ſuoexordio prīcipal̓r on̄dit qͣl̓r emanauit ius poſitiuū ipſius iuris effectū. vt ibi pleniꝰ dixi. Boni. ī ſuo exordiorecognouit. ex debito regimīs ſibi cōmiſſi hꝫ intēdereſubiectoꝝ cōmodis. qui dicit ſe ſollicite facere noua iura ꝯdendo antiqͣ declarādo. vt tollat ipſoꝝ lites ſcā

dala Io. aūt in hoc exordio volens excuſare multiplicationēh ꝯſtōnū voluminū quibꝰ ꝓuidet eccl̓iaſtes vl. c. ſicdicēs. faciēdi ꝯſtōes volumina libros nullus ē finis dicit principis aucͣtas neceſſaria ē ꝓpt̓ duo. prīo qꝛius poſitiuū qͣntūcunqꝫ mature certe clare cōpoſitunſufficit ad caſusemergētes. ꝓpterqd̓ opportunā eſt neceſſaria declaratio principis. ſecūdo qꝛ ꝓnusad malum facilemores ſubuertitꝓpter qd̓ ē neceſſaria prīcipis ptāsad inſerēdas ꝟtutes vicia extirpāda. Pꝫ in histribꝰ exordijs nulla ē īcultatio ſuꝑfluitas repetitioquō aūt exordientiū ꝓpoſito p̄dctāꝯueniāt per ſeip̄ꝫpatet. Iuris humāipoſitiui ſit canoni ciuile ſynodale vel municipalenaͣle ꝟo dīnummorale eſt īmutabile. v. di. in prin.Et ē ꝑfctm̄. qꝛ manauit ab illonouit īꝑfctm̄ opꝰ ba. maiores.ſed adhuc.d. Sanctio. hic.. hec. ſane. late ſumit̉. ponit̉ ſtricte ꝯſtōne penalivt no. iij. di. in ſumma. Perpenſo. quaſi ꝑfecte pēſato deliberato. habet̉ ſimile verbū de pac. c. vl. circa mediū li. vi.f Digeſta. alibi d̓r decocta. xxxv. q. ix. apl̓ice hec bn̄ueniunt. de. di. v. ne tales. c. penul. io. an.g Varietatē. ſumi potuit cor. auc̄. de re. ec. alie. §. vtaūt in prin. col. ij. de inſtru. caute poſt prin. col. vi.h Machinationes. quaſi aſtuta ingenia. quid eſt enī ſemel deditus malicie non adueniat. in aucͣ. vt hiqui ſe ob. ꝓhi. poſt prin. col. vi. Nodoſe. de. ſi. olī. de reliq̄. c. vno in prin. li. vi. Ambiguitatꝭ. de triplici ambiguitate iuris factiſone no. xxxiij. di. c. fi. Uix. innuit fieri poſſe. de cog. ſpi. c. ij.m Mederi. facit in aucͣ. hec ꝯſtō īno.. ī prī. coll̓. viij.n Procliui. xx. q. iij. ꝓcliuus. facit. xij. q. i. c. i. in aucͣ. demo. §. ſiquis igitur ad fi. col. i. dicitur ꝓcliuis quaſiceps. promptā facilis vel inclinabilis.o Senſualitas. de hac de ſacra vnc. c. vno.. in vertice. per hāc appetimus delectabilia corpori fugimus nociua. nec omnino poteſt extingui vt dicam.. de heret. adnoſtrum. ij.p Obrepit. quaſi latenter ſubintrat idem verbumlxi. di. nulbis inuitis. de cele. miſ. cum creatura... deſta. mo. ne in agro in prin.q Determinationis. facit.. de ele. ne romani in prin.r Alercationes. quoad verborum certamina.s Succidat. reſpicit quod prius dixerat vſqꝫ ad. qꝛetiam quod dicitur in ipſo. quia.

a 2