Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Vndeciā.diſtinctio.De.morientibꝫ.

Qui cū poſitus fuiſſꝫ ſuꝑ mat̓tā finiſqꝫ eius adeſſet. Duo corui aduolātes inopinate gyrauerūt circa illū. Tande in trabeqͥ capiti eius imebat reſidentes. Quos vt vidit frat̓ Henricus cuius ſepe in ſuꝑioribusmētio facta eſt demones illoseſſe ſuſpicans: qͥd nam facturieſſent expectauit Interi pulſata eſt tabula ⁊ accurrit ꝯuētꝰ.Cunqꝫ crux introferretur colūbaniuea illā precedes oſtiuꝫ infirmatorij pͥor intruit ⁊ ſuꝑ iādictā trabē volitans int̓ eoſdēcoruos media reſedit. Cunqꝫcū illis decerta̓et hinc inde aliseos verberans tandē adepta victoiā ⁊ de domo eliminatis ipſa in loco coruoꝝ tam diu ea̓treſides donec cōuerſus expiraſſet: ⁊ donec lotus ⁊ feretro ī poſitus eodē loco reſtitutus fuiſſꝫQue cum oratoriuꝫ frēs deportaret colūba eadē auolans crucem p̄cedebat: ſicqꝫ nuſꝙͣ oꝑaruit. Apolloniꝰ. Quid videt̉tibi fuiſſe colūba illa? Ceſarius. Angelicā aliꝙͣ perſonaꝫque fratrū oronibus aduuta ꝓanima moriētis cū demonibuˢdimicauit atqꝫ triumphauit̓nͣtū illic ſit demonū ꝯcurſuſvbi hij moruitur qͥ eis ſeruiert̓ẜmo ſeq̄ns on̄dit. Ca. xvij.

Vno magnꝰ dn̄s caſtride Malburg vir potēs ⁊diues in ſeculo tā valens in militia ne dicam in malitia ꝙ viges in prudētia ſeculari ante finem vitein ſepefato clauſtrohabitū ſuſcepit r̓gulare. Et qꝛtemꝑis longinqͥtate non poterat̉ moꝝ probitate dies ſuosdimidiare ſatāgebat. Vbi adeo ꝓfecit ꝙ oſūmatus inbreuiexpleuit temꝑa̓ multa. placitaem̄ erat deo anima illius. Vn̄⁊ q̄ vocauerat eū ad ſuū ſeruitium nō ſolū preſtitit ei veniā delictoꝝ. ſꝫ ⁊ in tali ordine p̄cōginitum ei fecit finem ſuū Habebat conuentus ꝓtholariū pulcherrimū. quem equaricie ſueꝓpter fetu nobilem deputauerat. Quē cū vir nobilis Henricꝰ deYſenburg cōcupiſceretneqꝫ p̄tio habere poſſet. Hocactū eſt vt abſcōſe ſubtractusei trāſmitteret̉. Quem cu minime redderꝫ miſſus eſt p̄dictuſCuno qͥ eidē Henrico fuerat inſeculo amiciſſimꝰ. Et cuꝫ nihilꝓficeret. videns homine obſtinatu irruētem ſe vt poſt patuit ſpūdei ad diuinū eū iuditiūappellauit diem ei prefigens.Quid plura? Henricꝰ appellacōem ꝯtēpſit ⁊ Cuno domūrediēs omnibꝰ modis quibꝰ