diſtinctōvndecimaDemorientibꝰ
Berardus videlicet Marcinānus. ⁊ Carolꝰ. poſtea abbas.de cuiꝰ etiā manu comedit inſignū vere reſuſcitationis. Pꝰheccū poſtulaſſꝫ licētiam redeūdi: rn̄dit abbas Modo vadaſin pace: ⁊ benedixit ei. Ad qd̓verbū mox oculos clauſit ⁊ expirauit. Hec mihi recitata ſūta ſenioribus noſtris: ⁊ a iā dicto Marcinano q̄ tanto miraculo interfuerat. Cūqꝫ p̄fatusYſebardus eet moriturus. etBerardus ꝯgnomento Vuaſhart ad pedes illius reſiderꝫ: ꝓphetico ſpū ad ſtabilitatē illūhortatus eſt dicēs. OBerardevidene exeas ordineꝫ. qꝛ ml̓tamilia demonū an portam expectant te Quid poſtea de eodēBerardo actū ſit nouimuſ omnes. Ca. xij.mile miraculū ꝯtigit ī eadem domō Cū eēt ibidēnouicius dn̄s Hermanus nūcabbas loci ſancte Maie: ſicutipſe mihi r̄tulit venit ad eū diequādā aliquis de ſenioribꝰ dicēs. Veīte mecū ego faciā vosaudire incōtinenti que libentaudietis. Et duxit eū ad quendam cōuerſū Boſbertū noīequi mortuus fuerat ⁊ reuixit.Queꝫ cōuerſi neſcio quot ſūtlecuti: ſperātes ꝙ noui aliquid
eēnt̓ audituri Ad qͦs ille Vosdn̄i nueratis ānos ꝯu̓ſiōīs vrealius qͣdraginta. aliꝰ trigītaalius decēꝫ. Ego vobis dico ꝙbeatus eſt mochus ille ſiue cōuerſus qui bn̄ vno āno vel mēſe vel qd̓ minꝰ eſt vnā ebdomada in ordine conu̓ſatus ē. Quibus cū aplius dicere nollet. receſſerūt Ad que nouiciꝰ rogovos bone frater vt aliquid inreferatiſ qd̓ me edificet Rn̄ditille. Ego cū nuꝑ īfirmarer eemqꝫ in doloībus maximis: veītad lectū meū: neſcio quid. Cūqꝫ primo tetigiſſꝫ pedes meosḡdatim aſcendendo tetigit vetrem meū. ac deinde pectus nectam ex eodē tactu aliquid mali ſenſi Tacto vero capite meomox expiraui. Ductuſqꝫ ſuꝫ inlocuꝫ ameniſſimum. animis delicioſuꝫ: in quo diuerſi geneisarbores ac ml̓ti coloris floresaſpexi. Occurrerūt mihi ⁊ iuuenes ſpecioſiſſimi a quibuſ officioſiſſime ſum ſalutatus. ⁊ andominam noſtra celi reginamcū multa alacritate deductus.Poīta eſt mihi ſedes ſecꝰ pedeſeius In qua cū ſedere cū multacordis mei iocunditate: iuſſuſſum redire ad corpus. de quocum plurimiū dolere: conſolatiſunt me dicētes. Ne triſteis qꝛ