Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſtinctōDe miraculis.

in aliqua ꝑte equi vl̓ freni queomnia negata ſūt ei Ad quemrurſum dyabolus nō poſſuꝫ pedes currere. Si vis ut tecu vadam alique mihi ſaltem locūconcedas circā te. Miles veropuelle compaſſus ait demoni.Si illam volueris deſerere cōcedaꝫ tibi vnā lingulā pallij meitali cōdiciōe ut in nullo me ledas ⁊ tam diu mihi adhereasꝙͣdiu torneamēta quero. Qntibi p̄ceꝑo bona tua voluntateſine condictōne recedes ⁊ iurauit ei dyabolus dicēs. Non teledā. ſꝫ ꝓmouebo. Exienſqꝫ depuella lingule pallij eiꝰ inſilijtmirabili motū ſe ꝓdens Ab illahora tm̄ glorie ī torneamētismiliti acceſſit: vt quos lanceadeijcere vellꝫ: deijce̓t. quos capere caꝑet. Cum eunte ibat ⁊ cūloquēte loquebatur. Rn̄ ꝓlixius in eccleſia orabat dicebat.Modo murmuras minis Qnaqua benēdicta ſe āſperſit iterum aīebat Vide ne me tāgasCui miles. Si vnā gutta te tetigerit nō mihi placebit Tempore illo quo crux predicabatcum miles intraret eccleſiā grcia ſignacōnis. dÿabolus eumretrahere niſus ē dicens. Quidhic agis? Reſpondit miles.Deo propono ſeruire ⁊ tibi re

nunciae̓. Recede ergo a me hecdicēte milite. Reſpondit ſathāQuid tibi ī me diſplicuit? Nūꝙ te leſi ſed ditaui. per me glorioſus factus es minis. Attam̄tecum manere niſi conſenciasnon potero qꝛ hoctibi ꝓmiſi: ⁊iuraui dum puellam reliq̄ramquia te innullo lederem: ſed ſeper promouerem. Cunc dixitmiles. Ecce cruceꝫ iam ſuſcipio⁊ ut ilico nunꝙͣ reuerſurus recedas a me in nomine crucifixite adiuro. Et reliquit euꝫ dÿabolus. Qui mox cruce ſignatus mare tranſijt. Vbi duobꝰannis Chriſto militas. reu̓ſushoſpitale magnuꝫ atqꝫ ditiſſimum peregrinis ⁊ paupeibusedificauit. habebat enm anuatim plus ꝙ trecētas libras argeti ī redditibus teſte prefatoabbate. In quo hoſpitalivſqꝫhodie cum vxore ſua in habitureligioſo membris Chriſti ſeruit religioſorum omniuꝫ maxime ordinis noſtri ſuſceptor deuotus. Quibus in iocōdicereſolet. Vos domini abbates etvos monachi non eſtis ſanctiNos milites torneamentis operaꝫ dantes ſancti ſumus. quiademones nobis obediunt. ⁊abſqꝫ vlla leſione nos ſequūtur illoſqꝫ ab homībꝰ eijcimꝰ.