Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſtinctōdeciaDemiracul̓

OEcolūbis quibus miles dedit licentia auolandi. Ca lvijO Eciconijs: quibus Cirſtertienẜ benedictōne dedit. lviij. Vod yrudīes ſēꝑ ſolita petat loca. Ca. lixO ECicomia propter adulteriū occiſa. Ca lxO E anulo Conradi p̄poſiti inEſoto rꝑto. Ca lxiUE aquis in ſāguinem verſi⁊ de piſcibus earū. Ca lxijOEbubalis qui cuſtodem ſuu interfecerūt. Ca lxiijOELupa. q̄ ſcolare interfec̄in Carpama Ca lxiiijOEhomine: cuiꝰ oēs liberoslupi ſuffocauerunt. Ca lxvOElupo qui puellam traxit̉mnemꝰ. ut os de guttere ſocijextraheret. Ca lxviO Ebūfone: qui ꝑſecutus eſtTheodericū cognomēto cauerum. Ca lxvij.Tem de bufone quiin fialabibuli ſac̓dotis rꝑtꝰ ē. lxviij.O Ebuſonē qui reꝑtꝰ ē ſuꝑ altare iudeoꝝ cū celebraret cenophegia. Ca lxixO E ſerpēte: qui velnꝰ ſatellitis fuxit ⁊ ſanauit. ca. lxx.OEmrona flādrenſi que ſerpētē in orbita bibit et in partueundem effudit. Ca lxxiTē de mulie̓ cui doriēti ẜpēs

ꝑ os ingreſſus eſt: et ꝑ partuꝫegreſſus. capitulum. lxxij. Diſtinctio decima Incipit Capitulū p.. CeſariusOn ſineratiōe poſt ſacramētū corꝑis et ſāguinisChriſti: tractāduꝫ ſuſpicor demiraculis. quia q̄ digne illudꝯficiūt vel eo ꝑticipat: nonnūꝙ gloīa miraculoꝝ illuſtrantlicet em̄ omnia que in ſuꝑioribus diſtinctōibꝰ dicta ſūt. ſatis ſint miraculo ſa. attameꝫ inpn̄ti diſtinctōe. aliquā de rebꝰmiraculoſis dicere propoſui.Et bene hoc fieri arbitror ī diſtinctōe decimā: eo ꝙ Egiptusx. plagis yalde miraculoſe percuſſa eſt Apollonius Quideſt miraculū? Ceſariꝰ. Miraculum dicimus quicquid ſitcōtra ſolitū curſum nature. vn̄miramur. Scd̓m cauſas ſuꝑiores miraculuꝫ n̓l eſt. Apolloniꝰ. A quo vel a quibus fiūtmiracula? Ceſarius Miracula fiūt deo auctore. ſcd̓um ꝙin pſalmo dicitur. Tū es deusqui facis mirabilia. Fiūt etiaꝫmiracula. tā per bonos ꝙ ꝑ mālos. De bonis queſtio non eſtDe malis vero Saluator dicitin Euāgelio. Ml̓ tidicēt mihiin illa die. dn̄edomine. nōne innomine tuo prophetauimus.