Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sexta.diſtinctō.Deſimplicitate.

q̄ plurimos tā verbo ꝙͣ exēplonō ſolū ad diſcendū ſꝫ qd̓ pluris ea̓t ad bene viuendū informarꝫ. Ordinatꝰ ſacerdos eccleſiāin Sygeberg ꝑrochia ſcilicet bona: id eſt oblacōibꝫ pͥmque regendā ſuſcepit ī qua ſcientia m actuꝫ ꝓduxit foris nōmāſit ꝑegrinus oſtui eius patuit viatori. Pater erat viduaruꝫ cōſolator orphanorū limapeccatoꝝ. Naꝫ cū in domo eiuplures nutrirētur ſcolares ⁊ eſſet colūbine ſimplicitatis: tēꝑeillo quo maturā erat ceraſa dicebat celleraīo ſuo. Bone licētia pueis vt aſcēdant arborescide ceraſis ꝯmedāt. ꝙͣ tum volunt ⁊ ꝙͣ tu poſſunt nec eſt neceſſe te eis alia dare cibaria qꝛinnullo cibo tm̄ delectant̉. Nōhoc dicebat ex aliqͣ tenacitatehermulta cordis ſui ſimplicitate. Qd̓ cū ꝑ dies aliquot factū fuiſſꝫ ⁊ licentia pueīs eſſetcōceſſa ſicut eis placuit. Ait illi cellerariꝰ. Certe dn̄e niſi pueri alijs vtantur etiā cybarijscito defitiēt. Et acqͥeuit ſtatimPoſt hec factus eſt Colomemeccleſia ſācti Andreecanonicꝰ⁊ nō multo poſt ob vite meritu in decanū ſublimatus. Quilicet vite eſſet irrep̄henſibil̓ ⁊polleret in virtute caſtimonie

maxīe tamē feruebat in oꝑibꝫmiſericordie. In ꝑrochia ſāctiPauli q̄ attinet eccleſie ſanctiAndree pauꝑ vidua non fuitcuiꝰ lares ignoraret quā ſuiselemoſinis nō viſitarꝫ Cm̄ panis ex eius mēſa oſtiatiꝫ medicantibꝫdabat̉ tm̄ eis ex eiꝰ manibus ī gazōphilatiū Chriſtiid eſt in manꝰ pauperuꝫ mittebatur vt multi qͥ eius annuosredditus nouerat mirarentur.Habebat em̄ cognatu Fredericu nomīe eius eccleſie canonicū offitio cellerariū. Iſte auunculuꝫ ſepius arguere cōſueuitde indiſcreta liberalitate ⁊ ipſeverſa vice increꝑabat̉ ab illode minia ꝑcitate. Habebat em̄onues expenſas ⁊ īde̓co ſatisgrauabat̉ Fredericus qꝛ quicqͥd̓ rapere poterat decanꝰ occulte dabat pauꝑibꝰ. Temꝑe qͦdaꝫ idē fredeicus de offitio ſuomultos ⁊ magnos habēs porcos occidit ⁊ in pernas formauit eaſqꝫ in coquina temꝑi cōgruo reſeruandas ſuſpendit.Quas decanꝰ frequēter intuesearūqꝫ ſuſpendio ſatis inuidescū nullā ex eis a cognato pete̓poſſꝫ vel p̄ſumerēt dolū ſanctudolū piuꝫ dolū memoīa digniſſimū excogitauit. Quotiēs neminē ſenſit eſſe in coqͥna ipſaꝫ