Sext̓a.diſtinctō.Deſimplicitate.
id eſt intētio mala atꝫ ꝑuerſatotū corpus .i. opꝰ efficit tenebroſū. Vnde bn̄ in ſexta diſtinctiōe tractandū videtur de ſimplicitate qꝛ ſicut ſenarius nusnaturalit̓ eſt ꝑfectus ita hec vtus ſcd̓m iam dictā ſententiaꝫſaluatoris totū hoīem luminoſū facit atqꝫ ꝑfectuꝫ Iacob ſimplex a pr̄e bn̄dicitur filius eiꝰIoſeph toti Egipto a pharaoone p̄ficit̓. Iob ſimplex a dn̄oomēdat̉ virtus ſimplicitatisa Chriſto diſcipul̓ predicat̉Eſtote inqͥt prudētes ſicut ſerpētes ⁊ ſimplices ſic̄ columbe.Smmplicitati ꝯiugit prudētiāꝓpter miſericordiaꝫ. Itē dicit.Niſi cōuerſi fuei̓tis ⁊ effitiamni ſic̄ pueri. id eſt hūiles ⁊ ſimplices nō intrͣbitis in regnū celorū. Simplicitas viā eſt addeū grata angelis hominibꝫ delectabil̓. vnde ceteis v̓tutibusomiſſis qnͣte ſit efficatie ſāctaſimplicitas paucis explicaboexēplis. ¶ Ca. ij.Omnnꝰ vido abb̓ ciſtercienẜ poſtea cardinal̓ cūmiſſus fuiſſet Colomaꝫ ad electōnem ofirmandā que factafuerat con Philippū iVttonēretulit ibidē qnͣdaꝫ ſancte ſimplicitatis hiſtoriā ſatis iocundam ſatiſqꝫ mmrabilē. Dicebat
domū quandā ordinis noſtriin terra cuiuſdā nobilis viri atqꝫ potētis fuiſſe ſita. Qua ideꝫtyranus eo ꝙ deū non timeret̉neqꝫ homine reuere̓tur multismodiſ ſepemoleſtauit. De annona vino ⁊ pecoribꝰ quotiēs⁊ ꝙͣtu voluit tulit qͣn̄tum volūit fratribꝰ dimiſit. Cunqꝫ hocex cōſuetudine ⁊ qͣſi pro legehabēs actitaret ⁊ cōuentus q̄rimonijs multis inutilit̓ tediati gemētes taceret Die quadāmaxima ꝑtem rapuit armentip̄cipiēs illam ad caſtrū ſuumminari. Quo ꝯgnito abb̓ ⁊ fratres ſatiſ turbabatur in quorūconcilio qd̓ facto opus eſſꝫ ſatis tractabat̉. Viſuꝫ eſt eis alique ire debere ad caſtꝝ ꝑ quēſaltē res ei mnno teſceret maxīeabbateꝫ. Qui rn̄dit. Ego nōibo qꝛ monedo illuꝫ nihil profitimus ſꝫ aereꝫ tm̄ modo verberamus. Simili mō excuſāte ſe ꝑore ⁊ celleraīo ſubiuxit abbaEſt ne hic aliqͥs qui adhuc ſemelire velit? Tacētibus cūctiſvnus diuinitꝰ inſpiratus yronicern̄dit. Moachus ille vadat hominē ſenem ac ſimpliciſſimuꝫ nominas. Vocatus eſtmoͣchus ſi ire vellet ad caſtꝝinqͥritur obedit mittit̉. Qui cūab abb̓e recederet ex ml̓ta cord̓