Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſtinctōQuarta.De.bemtacōe.

vbi eſt ſenſus tuus? Reſpicedeu attēde honorem tuū Illa mnhilhoꝝ curas. cū a portario repulſā pateretur. nutu dei de caſtro exiens ad flumen p̄terfluens cucurrit aqͥs gelidis ſe immerſit. in qͥbus tā diu ſedit. donec fomitē ardentis libidīs reſtringeret. Tunc ad portariūrediēs ⁊de repulſa gras agesait. Si dares mihi mille marcas auri. modo nō paterer qd̓paulo an te facere rogaui. Etreuerſa eſt in locū ſuū. Facitqꝫpius dn̄s vt mat̓ pīa. q̄ infantē dilectū circa ignē reptantēbene ignis calorem ſentire permittit. ſꝫ intrare volentē cū multa feſtinatione retrahit. Hocplenius auditurꝰ es in capitulo ſeq̄nti.Ca. ciij.Anglia vir qͥdāꝫ r̓ligioſusmoaſterio p̄fuit ſanctimonialiū. Erat autē ſtature ꝓcere. decorus aſpectu genās hn̄s rubicudas oculos letos. Ita vt vixaliqͥs aliquid in eo religioſitatis eſſe crederet. qͥ virtutes anini illius ignorarꝫ. In cuiꝰ contēplationē iūuuecula q̄dam illius ꝯgregacōnis adeo cepit tetari ⁊ tā grauiſſime ſtimul̓ carnis agitari. vt verecūdia poſtpoſita paſſione ſuam illi aꝑirꝫExpauit vir ſanctꝰ ⁊ qꝛ timor

dei an̄ oculos eius fuit. cepit v̓gmnem inꝙͣtū potuit auerteredicēs Chriſti ſpōſa es: ⁊ ſi dn̄imei ſponſā corruꝑo nō patietimpune traſire. neqꝫ hoīes diupoterit latere. Dicēte illa. ſi nōcōſenſeis mihi moriar. Rn̄ditille. Exquo alit̓ eſſe nō poteſtfiat vt vis. In quo e̓go loco coueniemꝰ? Rn̄dit illa. Vbicūqꝫ tibi placuerit. Ego in hacnocte venia ad te. Ad qd̓ ille.Oportet vt in die fiat. Vn̄ditqꝫ vgini domūni pomerio. monens ⁊ p̄cipiens vt nemine ſciente. nemine vidēte tali hora illuc veniret. Que cū veniſſꝫ dixit ad ea. Dignū eſt ⁊ vobis expedit. vt corpus meū qd̓ tā ardenter cōcupiſcitis pͥus inſpitiatis ⁊ ſi tūc placuerit deſideioveſtro ꝑ illd̓ ſatiſfatiatis Hocdicto illa tacēte veſtimēta ſuaexuit. ciliciū aſperrimū quo indutus erat ad carneꝫ depoſuit.corpuſqꝫ nudū vermibꝰ corroſū cilitio attritū ſcabioſū atqꝫingerrimū illi oſtēdens ait. Enqd̓ amas exple nūc ſi placꝫ voluptatē tuaꝫ. Videns hec illaexꝑauit: ⁊ nūc in pallorē nūcin rubore verla ad pedes eius ruens. venia poſtulauit. Cui illeReuertere ſecrete in monaſtetum tuū: ⁊ vide ne me viuente