Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De CōfeſſioneTerciadiſtinctō

ꝯſilētiū ī multis caſibꝫ ꝓde̓ poberit: tacitis ꝑſōis Ip̄as v̓o ꝑſonas ꝓde̓ n̄ dꝫ: n̄ īvno caſu: quēifra hͦ qͥnquēmū dn̄s Innocēcius p̄p̄. tali mō det̓mauitN domo qͥda Ci Ca. xxxij.ſtercienẜ ordīs mochꝰ qͥdā ſine ordīe celebruit. Hº cū die q̄dā abb̓i ſuo retuliſſꝫ ī ꝯfeſſiōenec tn̄ ceſſare vellꝫ a tāta p̄ſūptiōe: abb̓ dolēs ac lac̓mas: ut ablaſphēia tā magͣ deſiſte̓t miſerū rogauit: mouit: ⁊ p̄cepit: ſꝫnō ꝓfecit Illevo tīens notai̓ ſiceſſarꝫ: celebruit ut pꝰ ī ſeqͣntica. gn̓ali abb̓ idē ꝓpoſuit caſuꝫeūdē Int̓rogas ꝙ faciēd̓ forꝫ cōfeſſoī ſi forte tale qͥd in aliqͣ domo emerge̓t Cūqꝫ dn̄s Ciſtercienẜ ſiue cetei̓ abb̓es: ſuꝑ hocnͥl auderet diffinie̓: caſū ſcripſerūt Innocēcio ppe. Qui ꝯuo cāˢcardiāles viroſqꝫ lrātos: caſuꝫeis ꝓpoſuit: ⁊ qͥd de hoc ſētirēta ſingul̓ reqͥſiuit. Oībꝫ pene inhoc oſēciētibꝫ: ꝙ ꝯfeſſio nō eſſꝫꝓdēda: rn̄t Ego dico cōfeſſiōꝫin tl̓i articl̓o eē ꝓdēdā: qꝛ talisꝯfeſſio n̄ ē cōfeſſio: ſꝫ blaſpheianec dꝫ cōfeſſor blaſphēiā tātaꝫac inſania celare: ꝑ qua ꝑicl̓mincube̓ poteit toti ecc̄īe. Et placuit ſmīa oībꝫ Se̓ pſitqꝫ ſeq̄ntiāno capl̓o: qd̓a ſe fua̓t det̓mīatu: ⁊ a cardinalibꝫ approbatu

CNec dēs dubitare: qn̄ ꝯfeſſoe̓sml̓tū torq̄ant̉: cū tl̓e qͥd audierint: qd̓ ſoli portare nō pn̄t. Capitulum. xxxiij.On eſt diu: ꝙ monachꝰqͣdam pctm̄ quoddātͣiuſſimū cōfeſſus ē pͥori ſuo ſedcuiꝰ fuit gnīs idem pctm̄ ignoro. Que cū pͥor ẜm cōſuetudīeꝫremicte̓ vellꝫ ad abb̓em: nō acqͥeuit. Prior v̓o cū pōdus auditi pctī ſolꝰ porre neq̄ret: ⁊ mōchus eius ꝯſilio minꝰ acqͥeſcerꝫ: ex minia aī meſtitia corporetabeſce̓ cepit. Intelliges hoc ꝑſpinſcm frat̓ Symon de alnacōu̓ſus hn̄ mihi notus: dixit pori. dn̄e qd̓ hētis: ut qͥd ſic inceſcitis? Rndēte illo: triſtis ſum:ait Simo. Nolite turbai̓. Cāꝫtriſtitie vrē bn̄ noui in breui dominꝰ vos cōſolabit̉ Accedēſqꝫad moͣchū dixit. Quare noncōfiteris pctm̄ tuuꝫ abb̓i tuo;Deus mihi reuelauit illud. ⁊ſinō fueris cōfeſſus debito mō:ego te ꝓdam. Ille conu̓ſi ſāctitatē nō ignoras: magis extīore ꝙͣ ex deuociōe peccatū abbati confeſſus eſt: qpͥor ab anguſtia lib̓atus ē Nouicius Videtur mihi vir iſte ſpm̄ habereꝓph̓ie. Moͣchus. Reuea̓ hiſpm̄ ꝓph̓ie: ſi tn̄ adhuc viuit.ſicut ex ſequentibꝫ cognoſces.