CōfeſſioneDediſtinctōITercia
Quoꝝ verba ſuſpecta hn̄tes:⁊ ocul̓ circumſpicientes. veſtigia fuſi ſāguinis reꝑierūt Quibꝫ crinē homicidij mox īponētes: accitis iudicibꝫ: cū iam negare nō poſſent. tu ꝓ fuſi cruoris on̄ſiōe. tu ꝓ theſauri reꝑcōne: ſentētia data evt ambo mitterēt̉ in ignē. Simil̓ caſus Colomē ꝯtigit cuidaꝫ monetariotemꝑibus meis. Quid plura?Cūduce̓ntur ad pena: dicebatpuella germano Frat̓ ꝓpter temō ducor ad morteꝫ: neqꝫ obaliami cauſam cooꝑata ſū tibiin hoc homicidio: n̄ ut crime tuum celarem. Attam qꝛ euaderenō poſſumꝰ mortem imnentēconſiliū meum e: ut de cōmiſſofaciamus confeſſiōem: ut ſaltēpenam euadamꝰ eternam. Adhec verba clericus indignatusqꝛ deſꝑatus: rn̄dit. Nō fatiaꝫ.Quid em̄ mihi ꝓdeſſe poſſꝫ ꝯfeſſio tā tardat Illo indurato puella petiuit ſacerdotē: cui cū ml̓ta contricōe ꝯfeſſa ē crimenDeinde ambo ligati ſunt ī ſtipitevno: igne copioſo circupoſitoMira virtus confeſſiōis. miraclementia ſaluatoris. Clericūdeſꝑatum flāma deuorauit. puellam vero ignis nō tetigit neꝫꝯtriſtauit. nec aliqͥd moleſtieintulit. Pincl̓a tm̄ eiꝰ: ſicut le
gitur de tribus pueris: ꝯbuſſitſta ut libere deābulae̓ poſſꝫ necaliter ſēſit flāmaꝝ ardorem. ꝙventu roris flanteꝫ. Viſo tn̄tomiracl̓o iudices puellā innocētem eſtimantes: iuſſerūt ut exiret. ſicqꝫ ꝑ confeſſiōem incedijilliꝰ euaſit ardore ¶ NouitiuſQuid iudicas de cleicō? ¶ Moͣchus. Hoc qd̓ in ſuꝑiori diſtīctōe. ca. vi. de ſe iudicauit Hildebradus latro deſꝑatus. Eternalit̓ inquit dānatus ſū: et̓niſqꝫ incedijs ꝓpt̓ deſꝑacōꝫ maxīedeputatus Si egiſſem pͥmamconfitēdo culpa: ꝑ penam tēꝑalem euaſiſſem eternaꝫ. Retulitnob̓ idē abbas aliud miracl̓mī quo adhuc āplius maīfeſtata ē virtus confeſſiōis in hunc¶ Ca. xvimodumN cameracō ciuitate ep̄ali īfrahoc qͥn̄quēmū pl̓es heretici cōp̄henſi ſūt: qͥ ones tīore mortisſua ꝑfidia negauerūt. Miſſusē ab ep̄o clericus. qͥ negates ꝑcandens ferrū examnaret aduſtos he̓ticos eē ſētentiarꝫ Exainati ſunt ones. ⁊ cōbuſti ſuntonēs. Quicū traheretur ad pena vnus ex eis vir nobil̓ ſāguine reſeruatur a clerico ad vitāſi forte illuꝫ quoqͦ mō reduce̓poſſꝫ ad pnīam. Cui ſic dixit.Ho nobilis es: miſereor tui et