Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſtinctōde CōfeſſioneTercia

ſine me ire. luxuīe tue n̄ cōſētiāſꝫ vadā ad vxorem meam Illafortiter inſtitit. ad cōmixtioneeunuitans. Que cū verbis nōꝓficeret: intro brachia ſua virum tollēs ⁊ multum cōpinēsin aera leuauit: atqꝫ vſtra moaſterui ſci Patrocli: qd̓ ſatis altu ē illū tranſferenˢ in paſculodepoſuit Qui dimiſſus extra metem factꝰ: cum ptꝰ hora reſūptis viribus reſpiraſſꝫ. ſurrexit ⁊ad domū ſuaꝫ clauſtro vicinaꝫmanibus pedibuſqꝫ reptandocu labore veniens: ad hoſtiumpulſauit. Surgete familia utlumen accenderet. clamauit ille. Nolite lumen accēdere. nonenim mihi expedit illud videreEt reclinauerūt eū in lcūlo ſuoqꝛ debil̓ erat valde: tam in ſēſuꝙ in corꝑe. Tribus noctibuscontinue in intempeſta nocte:idem deoniū pulſauit ad hoſtium: Henrico clamitate. ſcio qꝛꝓpt̓ me venit. ſcio qꝛ ꝓpter mepulſat. Pꝰ eā ſuꝑuixit annū debil̓ ⁊ infatuatus. Hec mihi retulit monachꝰ nr̄Theodeicuˢſulacienẜ: dicēs celebre eē valdein eadeꝫ citate: cuiꝰ frater adhūc viuit in ecc̄īa ſcīPatroclicanōicus. Nouiciꝰ. Si demōes hōinibus ī aſſumptis corpībus cōmiſcētur: ſicut diu̓ſ

SAia exempl̓ on̄ſum ē: mir̓or ſi defeminis poſſent generare. ſiuede viris conciꝑe ⁊ ꝑere Mochus. De hac queſtiōe ſoluendanihil noui ſcio: ſed qd̓ matiquis hyſtorijs legi hoc replico. Capi. xij.Vni gens gothorum deaſya migraret in europaſicut in geſtis legitur: haberētqꝫ ml̓ieres deformes in ſuo coitatu: eiecit illas times ne liberos minis deformes gingne̓t:ſicqꝫ nobilitatem gothorū deformaret. Que de caſtris extruſe cū errarent in nemore: acceſſert ad illas īcubi deoneˢ geuerūtqꝫ ex eis filios ⁊ filias. Ex qͣbꝫ ꝓ ceſſit fortiſſiā gens hunorū. Legit̉ etiā Merlinꝰ ꝓphetabritanoꝝ ex incubo deone: ⁊ ſcimoniali femina genea̓tus Na⁊ rges qui vſqꝫ hodie regnatin eadem britama q̄ nūc āgliadicitur. de nire fantaſtica deſcēdiſſe referūtur. Merlinꝰ v̓o hōrōnal̓ et xp̄ianꝰ fuit: multa futua̓ p̄dixit qͥ quotidie implent Nouiciꝰ. Si homes ex vtriuſqꝫ ꝑntis ſemne cōcipuiturtm̄ et naſcūtur: quo dicēdi ſūthomēs qui ꝑtim ex hōine: ꝑtimex deone. carnis ſue trahut originē? Nūqͥd r̓ſurgit in iudicoqd̓ nō ē de vitate hūane natē?