Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DiſtinctōDe cōuerſionePrima

ſanctꝰ Bernardꝰ nō cōſenſit.ſed cruce ſignari p̄cepit Nouitiꝰ Nō me penitꝫ hac mouiſſe q̄ſtione. qꝛ multum me delcat̉talē audiuiſſe ſol̓onē. Moͣchus. Secutus ē iaꝫ fatus clericus ſcm̄ Bernardū cū ſoco ſuowealtero ad Claraualleꝫ. factiqꝫ ſunt ibidē ambo mochi. Cōtigit ꝑ idē tempus ut conuētua Claraualle mittendus eēt inAlna moͣſterium fratruꝫ regulariū: eo ꝙ ijdem fratres redde̓ſe ordini cōſēſiſſent. Habebataūt ſepedcus Leodienẜ magnum deſiderii eūdi cū fratribꝫad ip̄m locū. ſed timuit dicerepatri: veresne forte deputaretleuitati. Conuerſuſqꝫ ad dn̄morauit: qͣtinꝰ ſibi reuelarꝫ quidfacere derꝫ. Et facta eſt vox adeū. Pete qd̓ vis: ⁊ fiet tibi Tūcaccedens ad abb̓em ſuū audacter. dixit. Pat̓ ſi eſſꝫ volūtas veſtra: libent̓ ireꝫ cū fratribꝫ iſtisEt rn̄dit. Vade cū eis in nomine dn̄i. Miſſuſqꝫ ē tam ipſe ꝙvvalterus cū nouo conuetu inAlnā. Nō ml̓topꝰ factꝰ ē porin eodē loco. Die q̄dā cū ei vnꝰmochoꝝ de ꝯfeſſiōe ſignū faceret: ille eo ꝙ ſexta dn̄e nr̄e pſalleret. innuit ei ut modicū expectaret Intermi pulſata ē ſexta⁊ intrauit chorū vterqꝫ. Stan-

te pͥore in ſtallo ſuo angelꝰ domini ut poſtea patuit. in figua̓⁊i habitu eiuſdē moͣchi qͣi fcurus cōfeſſiōem ad pedes pͥorisſe ꝓſtruit. que cūleuare velletdiſꝑuit. Et reuerſus in ſe pͥoritellexit angl̓m fuiſſe moachiꝯfiteri volētis: ⁊ confeſſiōis repulſam ſibi qͦdamō īproperatis. Nouiciꝰ. Valde mirorꝙ angl̓s ſanctus domī ſic hūiliter ſe pedibus hominis ꝓſterne̓ dignatus eſt MoͣchusCū nob̓ a p̄latis noſtris negatur. qd̓ ſaluti noſtre impēde̓ tenent̉ maxime qd̓ ab āgel̓ nobis deputatis vtil̓r fuggerit̉:qͣi ipẜ in hoc reſiſtitur Angl̓svero homini. tanꝙͣ celum terre.tanꝙͣ auruꝫ luto ſe ꝓſtruit. utex ipſo facto illius negligētieexprobrarꝫ. ⁊ timore ꝑcuſſumde cet̓o cautiore efficeret Hinceſt ꝙ ſaluator in euangelio dicit. Ve qui ſcandaliſat vnumexpuſill̓ iſtis. Et poſt pauca.Angl̓i eoꝝ ſēper vident facieꝫpatris mei: quim cel̓ eſt. Expleta hora canonica: pͥor vocato ad ſe monachodixit ei Modo fac ꝯfeſſiōeꝫ tua. Cui cū illern̄derꝫ. bn̄ expectabo domine vſqꝫ in craſtinum: in hec verba ꝓrupit. Hodienon guſtabo inſi audiam confeſſionem tuam