pſalmos penitentiales
100
ſemꝑ copioſe ac plene apd̓ hoīes exhibita.qꝛ n̄ tꝑe legis nature aūt legꝭ moſayce ſedtꝑe legis gre. de qͦ ſcriptū eſt. Qn̄ venit plenitudo tꝑis. miſit deꝰ filiū ſuū factū ſub lege. vt eos qͥ ſub lege erāt redime̓t. Un̄ tandē impletū ē qd̓ olim dauid p̄dixerat Etip̄e redimet iſrl̓ ex oībꝰ iniqͥtatibus eius¶ Nūc ergo dn̄e mīe maxīe oportunū tepus ē vt de ꝓfundis fluctibꝰ miſeriaꝝ ad tefontē mīaꝝ clamādo ꝯſurgā. ⁊ de me meaqꝫ ꝓpria v̓tute diffidēs: de te tuaqꝫ gratia ⁊pietate ſperādo ꝯfidam. ⁊ ad tuā clemētiſſimā ꝓpiciatōeꝫ ꝯfugiā. Dignū qͦꝫ ⁊ iuſtuꝫeſt. vt tibi o pijſſime xp̄e gr̄as aga apd̓ queeſt copioſa redēptio. iō copioſa ſpālit̓ eē d̓rqꝛ tua in cruce paſſio. tuiqꝫ p̄cioſi ſanguīsoblatio. nō ſolū ꝓ vniꝰ aut paucoꝝ hoīmſalute. ſꝫ ꝓ totiꝰ iſrl̓. ꝓ totiꝰ eccl̓ie. ꝓ totiusmūdi pluriūqꝫ ſi foret mūdoꝝ redemptōecopioſe ſufficere ꝑhibet̉. Per huiꝰ ergo paſſionis virtutē ꝑ huiꝰ ſanguīs effuſionem tedep̄cor. vt a pctīs meis ⁊ a penis qͣs ꝓ hismereor me redimas redemptūqꝫ ab eis eripias. ⁊ ereptū a malis meis. tecū in bonistuis habitare cōcedas.Meditatio ſuꝑ ſe A3ptimo pſalmo penitentiali.Omine ih̓u xp̄e qͥ ſꝑātes in ten̄deſeris. clamātes ad te n̄ deſpicꝭqͥ q̄rētes te nō fugꝭ. te deſiderantes nō reſpuis. ſꝫ de ſe diffidētesin te aūt ꝯfidētes cōſolaris. Tibi hūiliterſupplico. vt mihi qͥ in p̄cedēti pſalmo confeſſus ſuꝫ diffidētia v̓tutꝭ ꝓprie. tua potēti v̓tute largiri digneris ſobriā exultatōeꝫſpūalis leticie. ad quā impetrādā ſuſpirāsdico Dn̄e exaudi or̄onē meā: auribꝰ ꝑcipeobſecratōeꝫ meā Qd̓ ſepe dixi. iteꝝ repetovt or̄onis repetitio ſit deuotōis cōfirmatōNec me tedet ſepe iterare verba or̄o is. quiſepius iteraui oꝑa iniqͥtatis nec peto exaudiri in mea iuſticia ſed (in veritate tua exaudi me in tua iuſticia oc ē tu qͥ veraxes. ⁊ in veritate tua penitētibꝰ veniā ꝓmiſiſti. exaudi me penitentē nō in mea ſed intua iuſticia .ſ. in mīa tua. q̄ penitētes iuſtificat. Peto em̄ iuſticiā mīe. quā exerces inp̄ſenti ſecl̓o. nō iudiciū illiꝰ iuſticie. quā facturꝰes in futuro. Iō ſeqͥt̉ Et nō intres ī
iudiciū cū ẜuo tuo Ego em̄ nō ſuꝫ dignvocari amicꝰ vel filiꝰ tuus. ſed tn̄ ẜuus tuꝰſum. qͥ mīa indigeo ad te fugitiuꝰ redeo pacem q̄ro. Nō ergo in futuro intres mecuꝫin diſtrictū iudiciū qꝛ ego volo intrare tecū. Intrāt in iudiciū cū dn̄o. qͥ iuſticiā ſuam iactātes de ea p̄ſumūt. Quibꝰ ꝑ ꝓphetā dicit dn̄s. Quid vultis mecū iudicio cōtendē? Oēs dereliqͥſtis me. Nō ſic ego: ſꝫiuſticiā meā corā me eē nullā reputoqꝛ n̄iuſtificabit̉ ī ꝯſpectu tuo oīs viuēs Quia⁊ ſi apud ſe qͥs ſuo iudicio iuſtificet̉. tn̄ oīshō in hoc mortali corꝑe viuēs nō iuſtificabit̉ ī ꝯſpectu tuo. qꝛ interiora ⁊ occulta hominis vides. in qͥbꝰ nemo bn̄ plene iuſtusaut md̓s ē tuo iudicio ꝙͣtūlibꝫ ſctūs hoībꝰvideat̉. Iō paulꝰ ait. Nihil mihi ꝯſciꝰ ſumſꝫ nō in hoc iuſtificatꝰ ſuꝫ. Uel ītelligi pōtnō iuſtificabit̉ in ꝯſpectu tuo j. i. in tui cōparatōe. nō ſolū oīs hō. ſꝫ nec oīs viuēs etiam angelꝰ qꝛ ſolus d̓s ē in quē pctm̄ caderenō pōt. in cuiꝰ ꝯſpectu etiā aſtra nō ſūt mūda. Nō ergo intres mecū in iudiciū rigoroſe. ſed mecū pie ac miſericordit̓ age Qꝑſecutꝰ eſt inimicꝰ . i. diabolus vel qͥſqꝫ alius aduerſariꝰ aīam meaꝫ ⁊ hūiliauit interra vitā meā Hoc ē ꝙͣtū in ſe fuit eaꝫ vtceleſtia relīq̄ret ⁊ t̓rena ſaꝑet indlīauit. Etiteꝝ ¶ Collocauit me ī obſcuris l.i. in pctōrū tenebris ſicut mortuos ſeculi j i. ſicutceteros pctōres nō ſpūalit̓ viuētes. ſꝫ ſeculariter in pctīs moriētes Iō anxiatꝰ ē ſuꝑme ſpūs meꝰ in me turbatū ē cor meū Sꝫecce pꝰ ꝙͣ triſticia p̄ceſſerūt. leta ſequunt̉. pꝰꝙͣ anxiatꝰ fui ⁊ turbatꝰ ꝑ multiplicē inimici tēptatōeꝫ. letus factꝰ ſuꝫ ꝑ ſpūalē dei ꝯſolatōeꝫ. Q Mēor fui dieꝝ antiqͦꝝ .ſ. dieꝝeternoꝝ. hoc ē tue et̓nitatis dīne cuiꝰ mēoria maxīa cā ē ſpūalis delectatōis ⁊ leticie.Un̄ ſcriptū ē. Memor fui dei ⁊ delectatusſuꝫ. nec ſolū in diebꝰ et̓nis ſeu rebꝰ inuiſibilibꝰ. ſꝫ etiā in creaturis tꝑalibꝰ te et̓nū ⁊ inuiſibilē deū ꝯtēplatꝰ ſuꝫ. Nā meditatꝰ ſuꝫin oībus oꝑbus tuis. in factis manuū tuarum meditabar Queſiui in oꝑibus artificem in creaturis creatorē in rebꝰ factis te earū mirabilē cōditorē. Creatura tua facta ēmihi ſpeculū vt ī ea te cognoſcerē deū meūqꝛ vt ait apl̓s: inuiſibilia dei ꝑ ea que factaſūt. i.ellecta ꝯſpiciunt̉. ſempit̓na qͦꝫ v̓tus