Expoſitio ſuꝑ ſeptem

ui. ſimiles mihi facti ſunt declinantes diesmei. Et ego ſicut fenū arui. ſterilitate culpe. ꝓpt̓ defectū roris gr̄e. Sed qꝛ ego alliſus cecidi. iā de te ꝯfiſus ꝑ te cupio ſubleuari. Iā terrenꝰ ego ⁊ tꝑalis ac tꝑaliter declinādo ꝑtranſiēs ad te ꝯfugio qͥ eternꝰ es acīmutabilis ⁊ īmutabiliter durādo permanes Qui ergo Tū aūt dn̄e in eternū ꝑmanes Ideo tu eternꝰ me tꝑalē ⁊ velut vmbratrāſeuntē ad tuā et̓nitate eleuādo ſaluēs ⁊liberes⁊ mēoriale tuū in gene. ⁊ genera.Quia memoria tua qͣ nr̄i memores in mīatua. eſt oī tꝑe ꝑmāſura. nec vnꝙͣ deficiet lila ꝓmiſſio tua cū iratꝰ fueris mīe recordaberis. Et iō Tu exurgēs miſereberꝭ ſyōSyon eī ſpeculatō interp̄tat̉. ꝑ quam militās eccl̓ia vl̓ fidel̓ aīa intelligit̉. q̄ nūc deuꝫꝑ ſpeculuꝫ ⁊ enigmate ſpeculari nitit̉. Adhac gͦ te q̄rētē ⁊ ad te ꝯſurgē cupiētē. tu exurgis ⁊ qͣſi ei clemēt̓ occurrēs miſereberꝭ eꝰte ſibi miſericordē adiutorē ⁊ ſubleuatorēexhibēs. Miſereberꝭ inqͣ qꝛ tp̄s miſerēdieiꝰ. qꝛ venit tp̄s De qͦ dici apl̓s. Cū venitplenitudo tꝑis. Et iteꝝ. Ecce nunc tp̄s acceptabile: ecce nūc dies ſalutꝭ. Et v̓e miſereberꝭ ſion Qm̄ placuer̄t ẜuis tuis lapideseiꝰ Lapides ſion ſūt fideles militātꝭ eccleſie. firmi ⁊ ſtabiles ī xp̄iana fide. ⁊ nihilominꝰ ſpe ſolidi ⁊ ꝑſiſtētes in charitate. Hinimiꝝ placuer̄t ẜuis tuis. hoc ē ſctīs eccl̓ietriūphatis. qͥ tibi ī tua ciuitate celeſtꝭ hieruſalē cū ſūma lib̓tate ẜuiūt. qꝛ illa q̄ ſurſūē hierl̓m mr̄ nr̄a. hoc ē triūphās eccl̓ia mīmilitātis eccl̓ie. apl̓o teſte. oīno libera ē. qꝛibi deo ẜuire regͣre ē. Hi ergo ſctī tibi in regno tuo ẜuiētes. ⁊ ideo liberi tecū regnantes terre eiꝰ miſerebūt̉. Et merito miſerebunt̉ t̓re ſion .i. t̓rene miſerie militantis eccleſie. nec ſolū ei miſeri cordes erūt. ſed etiāvt tu miſerearꝭ orabūt. Curita? Qꝛ eādēmiſeriā aliqn̄ paſſi ⁊ exꝑti ſūt. Sꝫ qͥd indeſeqͥt̉? ¶ Et timebūt gētes) q̄ priꝰtime̓ neſcierūt (nomē tuū dn̄e: ⁊ oēs reges t̓re gl̓iaꝫ tuam Qꝛ videbūt maiorē eē gl̓ie tue ꝙͣ ſuꝑhie ſue potētiā. ⁊ hͦ iō Qꝛ edificauit dn̄sſion l.i. eccl̓iaꝫ ſuā edificādo magnificauit.Et ip̄a q̄ pͥus corā gētibꝰ ⁊ regibꝰ viſa fuit īꝯtu melia videbit̉ in gl̓ia ſua l. i. q̄ priꝰ abeis ſuꝑbis cōtumelioſe ꝑſeq̄bat̉. poſtea abhūilibꝰhis gl̓ioſe honorabit̉. Hec q̄ olim

futura eē p̄dixerat ꝓpheta. qͦtidie eccl̓ia impleri videt. Sꝫ qͣre hec oīa? Qꝛ Reſpexitin or̄onē hūiliuꝫ .ſ. xp̄ifideliū. qͥ in eiꝰ fidehūilit̓ orabāt. vt hec ſue eccl̓ie felicit̓ euenirēt. Et iō n̄ ſpreuit p̄cē eoꝝ qꝛ nō ſingl̓ariter ꝓ ſe orabāt. ſꝫ generalit̓ ꝓ ſalutē oīmfideliū. q̄ vtiqꝫ ē or̄o ꝑfectoꝝ. Qꝛ v̓o n̄ decꝫvt tot tātaqꝫ bn̄ficia a deo eccl̓ie collata. abhoīe qͣſi ingrato ſi leāt̉. Iō Scribāt̉ hec īgeneratōe altera) vt ſcpͥture ꝯmendata finmiter teneāt̉. nō ſolū in antiqͣ lege moſaicaſed ī generatōe alt̓a .ſ. noua generatōe xp̄ianal ⁊ ppl̓s qͥ creabit̉. hoc ē xp̄ianꝰ ppl̓s. qͣſinoua generatōe ī xp̄o regeneratus (laudabit dn̄m Et merito laudabit ¶ Qꝛ ꝓſpexitde excelſo ſctō ſuo: dn̄s d̓ celo ī trā aſpexit ISed ad qͥd de excelſo ſctō celo ꝓſpexit. ⁊ima t̓re aſpexit Certe ¶ Ut a udiret gemitꝰꝯpeditoꝝ hoc ē. vt audiret ⁊ exaudiret gemitꝰ hūiliū ⁊ penitētiū. timore dei ⁊ diſciplina qͣſi qͥbuſdā ꝯpedibꝰ ligatoꝝ. De qͥbꝰꝯpedibꝰ ſapiēs dicit. Audi fili mi: ⁊ ne abicias ꝯſiliū meū. ⁊ inijce pedē tuū ī ꝯpedeseiꝰ. ⁊ erūt tibi ꝯpedes eiꝰ in ꝓtectōeꝫ fortitudīs. Etlvt ſoluēt a nodis ⁊ vīcul̓ pctōrū filios interemptoꝝ .ſ. fideles xp̄ianosſpūales filios apl̓oꝝ ⁊ martyꝝ. crudeli int̓emptōe a gētibꝰ ⁊ regibꝰ mortificatoꝝ. Uthis vīcul̓ ſolutꝭ. fideliū eccl̓ia dice̓ poſſit.Dirupiſti vincl̓a mea tibi ſacrificabo hoſtiā laudis. Ad hoc gͦ de celo ꝓſpexit ⁊ interrā aſpexit. vt hūiliū xp̄ianoꝝ gemitꝰ audiret ⁊ vīcl̓a ſoluēt. Sꝫ ad qͥd? Ut annūciēt ī ſion hoc ē in eccl̓ia militate nomendn̄i ⁊ fide xp̄i a qͦ noīant̉ xp̄iani ⁊ laudeꝫeiꝰ in hierl̓m . i. laudādo ⁊ gl̓ificando oꝑaeiꝰ q̄ ſunt ī celeſti hierl̓m .ſ. eccl̓ia triūphati.de q d̓r. Gl̓ioſa dicta ſūt de te ciuitas dei. ⁊hec ita ānūciēt. vt ānūciādo ꝓficiāt. In qͦ¶ In ꝯueniēdo ppl̓os ī vnū ⁊ reges vt ẜuiant dn̄o Hoc e vt ppl̓os diuerſaꝝ gētiū ⁊reges diſꝑſoꝝ ppl̓oꝝ ꝯuenire faciat ī vnitatē fidei xp̄i ⁊ moꝝ fideliū nō vt ẜuiāt md̓ocarni vl̓ diabolo. ſꝫ vt ẜuiāt dn̄o deo ſuo. d̓qͦ d̓r. Dn̄m deū tuū adorab̓ ⁊ illi ſoli ẜuiesSꝫ qͥd ſeqͥt̉? ¶ Rn̄dit ei ī via v̓tutꝭ ſue qͥseſt qͥ rn̄dit ei? Quis h̓ rn̄dendo loqͥt̉ dn̄o.In ſuꝑioribꝰ v̓bis expͥmit̉ cui cōgruat rn̄ſio. Supra eī ꝯmēorāt̉ ꝯpediti ⁊ int̓emptireges ⁊ ppl̓i ſion hierl̓m. Qd̓ aūt ſingl̓arit