Sympſalma ſecundum

98

titi animā bonā. quos etiā a puero nocauimus anhelare ad d̓inos odores ⁊ ad celeſtia deſideria naͣli qͦdā inſtinctu ſuſpendinōdū hn̄tes rōnis vſum plenuꝫ. Hn̄t alijcuruas ī terris aīas ⁊ celeſtiū inanes inſtarpecorū. ¶ Diſcipulus pr̄is vniꝰ in heremoꝯq̄ſtus ē eidē cū admiratōe ꝙ vnus ex fratribus apoſtatauerat. Mirare inqͥt poriuifili. quo pacto remāet aliqͥs cū nullis hͦ remanere poſſit / ſi nō venerit ſpālixa deo. nōhūano ſolū ꝯſilio tractus. ¶ Exēplū addidit d̓ vario gene̓ catuloꝝ/ quoꝝ aliqͥ ꝑ odorē beſtie ꝓſequunt̉ eā ifatigabilit̓. dū alijꝙͣuis excitati ꝑ clamrē ſtatim deſiſtātꝭ necalios comitat̉. qꝛ ꝯdorē venaticū nō hauriūt naribus. ¶ Xp̄i bonus odor ſumꝰ dicebat apl̓s ſꝫ n. ō oībus ad vitā. quēadmodū iudas/ qn̄t domus repleta ē ex odore vnguēti/ nō ciacurrit. ſꝫ lapſus ē. Tales notati ſūt ab ⁊doleſcētulis dicentibus ad ſpōſāRecti diligūt te MNouerat eſſe nōnullosqͥ rectis eā oculis aſpice̓ nō poterāt nec odore optimū eius ferre. nigrā qͦꝫ ſpernebant ⁊fuſcā. ¶ Porro qͥd egerit ſpōſa quā introduxit rex in cellaria ſua/ ſatis colligit̉ ex leticia ⁊ exultatōe adoleſcētulaꝝ ſuaꝝ in vberibus ſuis ſuꝑ vinū carnalis leticie/ aut ſapiētie ꝑ induſtriā acqͥſite. Collegit itaqꝫ exd̓ ine ſapiētie theſaurꝭ atqꝫ cellarijs doctrinas vberes pietatꝭ. Eſt eī infinitus theſaurus hoībus quo qͣ vſi ſūt ꝑticipes effecti ſtamicitie dei. ¶ Que v̓o ſint hmōi doctrine pietatꝭ. ꝓut noīat apl̓s poſt dicemus ſipͥus aliqͣ de ſexta amoris ꝓprietate tetigerimus adaptauerimus ⁊ cāticordū hoc ē adcanticū cordis om̄ia q̄ dicta ſunt et dicent̉ſuꝑ hmōi canticis canticoꝝ.¶ Sexta proprietas.Mor pulcer ⁊ ip̄e niger. Nigrainqͥt ſū ſꝫ formaſa filie hieruſalē.Abſtractū pro ꝯcreto ⁊ femineūpro maſculino freq̄nt̓ accipimus. qm̄ ſicutſpōſi et ſpōſe vnus ē ſpūs. Ita vox coīs eſtNolite me cōſiderare ꝙ fuſca ſim qꝛ decolorauit me ſol. Quid pulcritudo ſpōſe niſiſua ad deū ſincera dilectio? Quid nigredoſua vel fuſcēdo niſi timorata ⁊ reueres humiliatio? Sua quippe pulchritudo ſua qͣꝫꝙͣtumcūqꝫ pura et feruida dilectio/ necnō

cognitiōis claritudo quid ē in eſtimatiōeſua dū comꝑat̉ ad illū ſolē iufticie; de quoſubiūgit. Reddēs cauſā ſui timoris in nigredine vel fuſcedine vel pallore notati. qꝛinquit decolorauit me ſol. Et ita decoloralit vt in caliginem et tenebras tota ruat.¶ Nunc in tranſcurſu ſolo. quoniā alibilatiſſime et pluries in vtraqꝫ lingua tractauimus/ fiat applicatio canticordi noui adhoc epithalamiū ẜm ꝓprietates ſex in hocduplici primo notatos cōformiter ad notulas ⁊ vocem eiuſdeꝫ canticordi que ſunthe; ẜm quas om̄is doetrina pietatis q̄ haurit̉ in cellarijs ſuis cantari poteſt in armonia cordis. gaudiū meror ſpes timor ⁊ pietas. ¶ Eſt autem pietas ꝓut hic accipituramor conſurgens ex affinitate. omnis aūtaffinitas ꝓcedit ab ip̄o pr̄e luminū ex quoomnis paternitas ẜm apl̓m in celo ⁊ in terra nominat̉. ¶ Repetitio. Oſcula poſcitamor delectat. ecce gaudium. lenit ecce dolorem per indirectum qui lenit̉. Et ardet.i. deſiderat vehementer. ecce ſpem. Ingredit̉ cellas pulcer ⁊ ip̄e niger. ecce timore innigredine ſeu pallore qui eſt timenti coloraptus. Effectus em̄ timoris ē pallor ꝓpterſpiritus confluētes ad cor. ¶ Fiat hic diapſalma; hoc eſt pauſatio pſallentiū in canticis ꝓ recreatōe cantantiū. quatinus etiāpoſſit ip̄a doctrina pietatꝭ diligētius inſpūci: qm̄ pietas ad omīa valet. q̄ cāticoꝝ omniū in cordibus nr̄is radix ē exēplar ⁊ finisꝓut vberrime vtinā fructuo ſe tractata pernos d̓ canticis manifeſtāt. ¶ A gaudiumEſpes. I pietas: O timor. U. dolor.FFinito dyapſalmateprimo. Sequit̉ ſympſalma ſecundū. Prima ꝓprietas ſeptima in ordine.Ppugnat̉ amor. Filij inquit ꝯomatris mee pugnauerunt cōtraIme. Pendet hec ſentētia iuxͣ ſenſum vnū ex īmediate p̄cedēti/ vbi cauſamreddit ſponſa ſue nigredinis dicens. quiadecolorauit me ſol. ſol videlicꝫ iuſticie permittens me tribulationis et temptationisardoribus exponi. Contra qd̓ dicit̉ in psͣ.Per diem ſol non vret te Iuxta quem intellectum filij matris ſue oppugnātes ꝯͣ eāacciꝑent̉ in ſiniſtram parte vel de ꝑuerẜ eo