Carmen
Mirādas hoīm facies ſuꝑ aſtraqꝫ t̓rāDemon ait xp̄m/ corruit ad reliquumOrat vt andreas nicolaus luxurioſusSobrius ⁊ caſtus ſaluus ⁊ efficituro Seſt ſolame ī hꝰ themate theologu Vmnia ſt̓ ſcpͥta ſpeꝫ ꝯſolātia nr̄aꝫſpeꝫ faciat ſūmā tua deſꝑatio ſūmaIn ſe qui ſperat eſt maledictus homoCōiungenda tamē operatio mira videturHec ſententia ſed gratia firmat opusActu peccati coagit deus / ⁊ ſinit eſſeCulpam/ mox ora tollat vtrūqꝫ deusTollat/ ſi deſit actus ſi non ſinet eſſeCulpam/ teqꝫ ſtatim gratia ſanctificetCeſſat murmurita neqꝫ mens ꝯtraria fietUelle dei / dic fac quomodo vis domineUult bona nos facere bene talia talit̓ orāsSic facit/ ⁊ qd̓ fit tunc tamen eſſe nequitProijcit vt ficus groſſos ita plurīa cedoStella cadet terris gloſa modos aperitGloſula ſi deſit hic textus ridiculus fitPhiloſophis ſciolis/ ac rudibus tumidisDepereant igitur laici qui ſimplice textuUtendum dicunt clerus ⁊ eijciturUult intelligere prius ⁊ poſt credere qͥſqͥsHuic ſacra ſcriptura nil niſi ſcandala datempꝰ iudicij qͦrūdā calculꝰ auſꝰdinumerare fuit falſidicꝰ nimiū VtCalculꝰ a xp̄o dū ſcādēt aſtra reciſꝰTempora nāqꝫ pater vt voluit poſuitScire diem finis mundi quid ſollicitarisHora tui cum ſit tam ꝓpe iudicijQuin et principia de multis rebus in queQuerere vel nocuum/ teſtis apoſtolus eſtDiſcors in numerꝭ interpres lingua videt̉A numeris quales textus hebreus habetConcordare tamen ſcit ſpūs om̄ia ſāctusSi non ſcire datur credere ſat tibi ſitRitibus īnumeros fallacis demoīs annosPlus centum mille milibus annuerantSunt qui ſaluare nitunt̉ mēſibus annosNomina ponentes nec tamen iſta valentOmittit geneſis de multis ꝓgeniebusQuas dicit primū conglomeraſſe chainNō ego ſed noſter iſtud ſcit ſoluere doctorDicit iudeus/ tu quoqꝫ dic ſimileIl īpoſſibile fuit ē erit oīpotēti.nta noua ꝙͣ vet̓a geſtat ī arbitrio 1Finis et ē legis xp̄c/ myſteria cuiusEdocuit duplici dans in amore ſtatum
Captiuare iubet intellectum ſimul omnēObſequio chriſti doctor apoſtolicusDiſcipulos monuit exercerent pietatemNon intendentes iudaicis fabulisCredo magis moyſi mō ꝓpt̓ teſtificātemChriſtum cōuerſa quem vice credo iheſūImmortalis lex animas ſit tradit aperteCur viget inter eos ſecta ſaduceicaLex vero chriſti manifeſta traditioneSpemqꝫ fidem vite perpetue tribuitHuic intēde ſagax ſcrupulos fātaſmata ſiDeſpice ſit velle credere ꝓ meritodantOrando potius fidei tu pace fruerisQuam perſcrutādo viue pius dominoQui potuit mūdum fidei mox lege tenereHic potuit mundum multiplicare citoExplicuitqꝫ modos ꝙͣtū ſatis eſſe beatamQuerenti vitam nouerat ⁊ voluitScandala tradiderit euangeliū tibi nullaChriſto qui docuit teſte beatꝰ erispūs ⁊ ſua mēs pueꝝ ꝑdūt aliqn̄Et ſāctū dn̄i crimīe mortifero ꝘQuerāt ꝑ triduū qd̓ agūt/ ſi penitet ipſosContritos faſſos atqꝫ ſatiſfaciuntPerdit̉ aut potius quaſi ꝑ miliaria diſtatPer triduum voti compereunt triplicisSpūs ⁊ ſua mens dū ꝯtemplant̉ idipſumTemplo celeſti comperiunt dominumSit triduum cuius eſt prima dies alienisNullis in curis ſollicitos fieriAltera multiuago fantaſmate poſſe creareTercia leticie ſpiritualis amorNos etem̄ tēplū dn̄i ſumus/ ac ibi chriſtūPer triduum triplex fas reperire iheſumHoc triduū triplex ſignat̉ in ordine trinoMortalis vite triplificante graduNazareth adueniūt ioſeph ⁊ mr̄ comes alSubdit̉ ambobus obſeqͥoſus eis musSubdit̉ / o qͣlis dignatio/ quanta decorisGloria/ ſunt annis octodecim pariterxobitu ioſephatꝫ ih̓u viduata maUna ſibi cuſtos gr̄a diſpōit̉ eria ēTMentē trāſcēſo carnis fātaſmateSola deo ſociat gr̄a gloria ve ſurſumEtſi cognitus ē quaſi ꝑ carnē iheſus anteNon iam per carnem notus ei deus eſtObſequit̉ tn̄ in ſenio iheſus atqꝫ mīſtratCeleſtis menſe delicias patriasAccipito menſam nō carnis ſed fruitiuasUnius ⁊ trini del-sanime