Tractatus Undecimus

manus multa nimis. Inuenire tuum eſt.Incipe quō placuerit. Hignabit̉ ſpero ſeſenoſtro qua licunqꝫ ſermone laudari. quaꝫaudire videor exhortantē omnes/ ꝑ verbapatris ſui dauid. Magnificate dn̄m mecū⁊ exaltemus nomen eius in idip̄m dicēteſMagnificat anima mea dn̄m. quoniā hiceſt finis noſter. iſta ſalus. iſta ꝑfectio. iſtudprincipium. ⁊ vltimuꝫ creature rationalisopus bonū. ¶ Magiſter Contemplatōmarie p̄cipua/ fuit de magnificando dn̄m.Cauſam v̓o poſuiſti. Et dicāt ſꝑ. Magnificetur dn̄s (ait ꝓpheta) qͥ diligūt ſalutaretuū. qd̓ eſt xp̄s verbū in principio apd̓ patrem. deus de deo ꝑ quē oīa facta ſunt. perquē ⁊ deſtructa ꝑ pctm̄ refecta ſūt. qm̄ verbū caro factuꝫ eſt ⁊ habitauit in nobis. Etqꝛ cōtēplabat̉ mens marie. quēadmodumIuturus erat deus hō/ factꝰ iudeis in ſcādalū ⁊ gentibus in ſtulticiā ⁊ deriſum/ voluit a magnificatōe dn̄i ſalutaris ſui/ canticūinchoare. ſignificans. nihil in dep̄ſſionemdiuine magnificentie factū eſſe ꝑ incarnati verbi miſteriū noua potiꝰ mentis noſtreoculis (O maguificētiſſime deus) lux tueclaritatis infulſit. vt dū deū viſibilit̓ agnoſcimus ꝑ hūc/ īuiſibiliū amorē rapiamur.¶ Diſcipulus. Hec cauſa ꝓbabilis eſtcur a magnificētia ſumpſit exordiū. dumrecreata cōſiderat ꝑ exinanitionē paſſiōisAtuero dū attēderęt oīa q̄ facta ſunt ꝑ verbum/ nōue cōfeſtim a magnificationē creaturarū aſſurrexit ad cognoſcēdā laudādāqꝫ magnitudinē creatoris?. ¶ Magr̄. CAſſurrexiſſe nō denego. ꝯiecturas ip̄amꝰꝓpter ea p̄poſuiſſe nomen dn̄i ꝙͣ ſalutarisconſonando psͣ. verbo. Omnia quecunqꝫvoluit dn̄s fecit in celo ⁊ in terra. in mari ⁊in omnibus abyſſis. Ideo quippe dn̄s appellatur. qꝛ ſubiectā habuit creaturam. iure ſuo factā. aut ab eo fieri poſſibilē. Porroſi quereret̉ a maria de rebus condius in tali menſura numero ⁊ ordine/ nōne pro omni ratione potuit rn̄dere. Bn̄s eſt. qd̓ bonūfuit in ocul̓ ſuis hͦ fecit ⁊ qd̓ fec̄: prius in ipſo vita erat. et vita erat lux hominū. ⁊ luxin tenebris lucet ⁊ tenebre eā nō cōp̄henderunt. ¶ Liſcipulꝰ. Tollebat ex hoc curioſitate ſtultam ſcrutantiū ſcrurinio volentium ſaꝑe nō ad ſobrietatē. non ad menſu

ram cordis ſui nimis exignā. qua neqͥt immēſitas dei claudi. Nō attēdūt iſti ꝙ oīmque facta ſunt ⁊ quō facta ſunt/ ſimul et refecta/ tota ratio eſt omnipotens ⁊ omni ſciens volūtas operantis. ¶ Magiſter. Cōtemplabat̉ in hoc euangelico Ioh̓is cuſtodis ſui principio mens marie multo intuitu / ſeptē abyſſos. qͣs ſolus dei penetrat oculus. lucidior ſuꝑ ſolē. Siqͥdē deus ip̄e dn̄ſqͥ intuet̉ ab yſſos. Ideoqꝫ ſuꝑ oēm creature ſcīam notatā ꝑ cherubin/ ſedere ꝑhibet̉.Hinc tenebras eſſe ſuꝑ faciēabyſſi moīſesſcripſit. Hinc de luce diuina poſituꝫ eſt. ꝙtenebre eā nō comp̄henderunt nō negādoqualēcunqꝫ ꝑticipationē huiꝰ lucis velutvmbratilem. Umbrā quippe dicimꝰ eē refulgentiā quādaꝫ lucis. plus aut minus ⁊nō omnimodā lucis priuationē. Sic̄ angelus eſt ordīe naturali prima vmbra ſeu refulgētia ſumme lucis ꝑticipatio. Aīa rationalis altera. Deniqꝫ vmbra cognitiue lucis occūbit pꝰ vmbra ſenſitiue virtutis invegetatiua. ac deinceps. ¶ Diſcipū. Quidde vita dicemus? An effulgeat ſil̓r in creaturis ⁊ occūbat. ¶ Magiſter. Si vita dicatur oīno iſtud qd̓ hꝫ vim motiuā ſui/ cōcluſimus alibi ꝙ nulla res ē ſine vita. qm̄naturalis amor/ oībus inſitus eſt. qͦ res q̄ libet tanꝙͣ pondere ſuo moueat̉ mediate velīmediate/ ad ꝓpriū centrū oīm/ deū. Ratōnales creature. ꝑ cognitionē ꝯiūctā ſibi. ſedirrationales/ ꝑ ſeꝑatā. ferūt̉ nempe ad locaſua ꝑ impetū amoroſuꝫ dei dirigentis. vt aſagittante ſagitta dirigit̉ petere ſignum qd̓ſagittans intendit. Eſt igit̉ res quelibet indeo quedā vita. etiā priꝰ ꝙͣ fiat. ⁊ hoc ꝑ rationē hydealē. nō quidē extra deū (proutAriſto. arguit Platōnē hydeas poſuiſſe)ſed in deo. ẜm reſpectus habitos ad creaturas. ꝑ intellectū paternū. ⁊ ꝑ verbū ſuū. iūcto voluntatis amore. quo vult deus bonitatem ſuā ad extra communicare. ⁊ lucē immenſam quodāmō ſplendeſcere. ⁊ vmbratiliter radiare. Alioquin ip̄m verbū dīnūvt ſine volūtate tali ꝯſideratū pure ſpeculatiuū nō oꝑatiuū cenſendū eſt. etiā dū ꝓtēditur ſeu ꝓcedit communicatiue ad ꝓceſſionem ſpirituſſancti qui amor eſt patris ⁊filij. Praxis igitur/ nō intendit̉ in intellectuꝫ ſpeculatiuo ſi ꝯfeſſe ſe habeat ad appe