Super Magnificat
92
pterea recordatus eſt miſcd̓ie ſue antique.ſicut locutꝰ erat ad abraā ⁊ ſemini eiꝰ ī ſecūla. Miſit ꝯtinuo ⁊ ab intimo ſinu dīnitatis ſue/ filiū ſuū. qͥ ad liberandū ſuſcepturꝰhoīem nō horruit tui v̓ginis vteꝝ. Hocdeniqꝫ ē. ꝙ magnificās dn̄m cū exultatiōeſpūs depromſiſti iubilās ⁊ erūpens in cāticū. Suſcepit iſrl̓ pueꝝ ſuū. ¶ Diſcipulꝰ.Dic obſecro rōnē exhortatiōis tue pn̄tis/ſuꝑ hac notula cātici marie vehemētiꝰ habite/ ꝙͣ in exordio ceteraꝝ. ¶ Magr̄ Oneſcis frat̓ ꝙͣ iuſte. ꝙͣ alacrit̓ id effecerīSūt alia bn̄ficia dei magna valde/ ꝓqͥbus pſallebat iuuēcula nr̄a ī hͦ pſalteriodecacordo. magnificās in aīa dn̄m cū exultatōe ſpūs ī deo ſalutari ſuo. Magnificabat ꝙ reſpexerat hūilitatē ancille ſue. ꝙ beata diceret̉ ꝑ oēs generatōnes. ꝙ feciſſet eimagna qͥ potēs ē ⁊ ſctm̄ nomē eiꝰ. hoc qͦ admagnitudinē dei in ſe ⁊ ad ſingulare bn̄ficiū collatū ī maria. Procedebat ꝯn̄r ad inſinuationē alioꝝ ſub generali narratōe beneficioꝝ ſub tropicis antithetis. iungēs cūmīa pietatis/ timorē ſeueritatis. cū diſꝑſione ⁊ depoſitōe ſuꝑboꝝ/ exaltatōꝫ humiliūcū eſurie ſatiāte / ſaturitatē inane. Tandeꝫoīno ꝯcluſit vt oratrix ꝑitiſſima ꝑ hoc verbum. Suſcepit iſrl̓ puerū ſuū. ¶ Diſcipulus Finis nō hic ſtetit. Subdit em̄. Sicut lo. eſt ad pa. no. Abraā et ſe. eius in ſe.¶ Mgr̄ Finis (vt ph̓ia te docuit) pͥmꝰeſt in intētōe. vltimꝰ in executōe. Preceſſerunt pl̓ima ſuſceptionē iſrl̓ pueri dn̄i ꝑ incarnationē inter q̄ fuerūt nūciatōes ꝓphetice. qͣs maria ponit ꝯſūmationē accepiſſetunc primū/ cū ſuſcepit dn̄s iſrl̓ pueꝝ ſuū.¶ Diſcipulus Nunqͥd videt̉ ecōuerſotextus euāgelice locutōnis notare crebrodicēs. Hoc aūt totū factū eſt vt implerent̉ſcripture ꝓph̓aꝝ. ¶ Mgr̄ Rn̄det vſuscōis gloſatoꝝ. ly vt poſitū hic dici ꝑ conſequētia nō ꝑ cām principalē ⁊ finale. Subhoc ſenſu ſcripture ſunt īplete. qꝛ taliter factū eſt nr̄e redēptōis myſteriū. Sed in ꝓpoſito quicqͥd dn̄s locutus ē ꝑ os ſanctoꝝfinē accepit cū ſuſcepit iſrl̓ pueꝝ ſuū. Hīctotiēs de ſuſceptōe tali nūc ad lr̄am/ nuncꝑ allegoriā mō ꝑ tropologiā/ ſepe ꝑ anagogia/ ſanctoꝝ vnuſqͥſqꝫ meminit ꝯſonāsad hoc bn̄ficiū. Suſcepit iſrl̓ puerū ſuum
Ut eſt illud. Suſceptor meꝰ deꝰ iacob: Et illud. Dicet dn̄o ſuſceptor meꝰ es tu. ⁊ iterūAdiutor meꝰ tibi pſallā. qꝛ dn̄s ſuſceptormeꝰ. deꝰ meus mīa mea. Quare mīa mea?qꝛ recordatꝰ mīe ſue mihi dedit illā. ¶ Diſcipulus Copioſiſſimā cū diſſolutōe dubitatōis facte/ materiā deuotōnis aꝑuiſtide ſuſceptōe dignatiua dei. ¶ Mgr̄ Immo ſi recogites. ꝙͣ merito ſic incideriꝫ.¶ Diſcipulꝰ Cur illud ē p̄cor eloq̄re¶ Magr̄ Spūs meꝰ vt xp̄ianꝰ dei donoqͥ ⁊ ſacras ab infantia lr̄as nouit/ ꝯſiderabat frequētes ſcpͥturaꝝ voces ſub hac ſnīaMemento finis. Recordare nouiſſima:Memēto iudicij mei. Et qꝛ mors nō tardat. Et ab eccl̓ia. Media vita in morte ſumus. Exꝑiebar hoc idē qͦtidie in mortibꝰhoīm etiā magnoꝝ ⁊ chariſſimoꝝ. Aīaduertebā tutū eē ꝯſiliū ſapiētis. An̄ iudiciūpara iuſticiā. Et qꝛ bonꝰ finis nō ē quē nōp̄ceſſit bona vita. Subibat ⁊ illd̓. Ad aliquē ſanctoꝝ ꝯuertere. Quid multa. Propoſuit mihi ſpūs/ exēplū vniꝰ ſanctoꝝ. cuiꝰin morte fuerat hoc v̓bū. Dn̄e ieſu. ſuſcipeſpm̄ meū. Percuſſit ilico cor meū ſuauisq̄dā ⁊ ſpōtanea deuotio ſuſpirās mecū etdixi. O ſi daret̉ hoc eſſe v̓bū meū ſil̓r vltimū dn̄e ieſu ſuſcipe ſpm̄ meū. Suggeſſitꝓinde cor meū in me. Cōſuetudo inqͣt eſtaltera natura. Cōſueſce ī vita. ꝙ ꝓtinꝰ occurrat in morte dū curſus vite tue coget dicere. Conſūmatū eſt. Dic v̓bū vltimū xp̄iPater in ma. tu. cō .ſ. meū. Iūge ſupplicascū illo magno ꝓthomartyre Stephano.Dn̄e ieſu ſuſcipe ſpm̄ meū. ¶ DiſcipulusIocūda ſimul ⁊ exēplaris eſt hec narratioMgr̄ Cōfirmationē hꝫ ab illo qͥ duriſſimꝰ ad baptiſma ſuſcipiēdū / ꝑ appoſitōeꝫfloꝝ d̓ altari eiuſdē ſtephani ſub puluinari capitis ipſiꝰ dormiētis delatorū repentemutatꝰ in virū alteꝝ. qꝛ tetigit deꝰ cor ſuū.Suſcepit deꝰ ſpm̄ eiꝰ ad fidē baptiſatꝰ ē. etdeinceps vſqꝫ ad vltimū fuit ī ore ſuo hocv̓bū. cū neſciret ſtephani illud fuiſſe nouiſſimū. Bn̄e ieſu ſuſcipe ſpm̄ meū. Uade etfac ſil̓r. ¶ Hiſcipulus Fiet ita. ꝓpicio mihi deo cum oībus ſanetis eius ⁊ ſtephano.Fuerat iſte mos meꝰ. tn̄ dicā in om̄i recollectōe mea ad deū cū nouit̓ ꝓfitētibꝰ. Suſcipe me ẜm ęloquiū cuū ⁊ viuā. ⁊ nō ꝯfū-
Rr 4