Tractatus nonus

cedit ſꝫ ꝓcraſtinat. ſed dicit corui cras crascras. Sepe demū ſit illud. Qui nō ē hodiecras minꝰ aptus erit. ¶ Cōtēplabat̉ talesqͥ nolūt accedere niſi ſint accual̓r deuoti ⁊feruidi. ſil̓r agere qͣſi frigidus nolit ad ignē ꝓximare niſi pͥus calidus ſit. nec ſordidus niſi ſanꝰ. Si tn̄ iſte viuēs nō mortuꝰꝑ mortale qͥ ꝯfidit accedere. alioquin ſi ſitmortuꝰ nō recipit emolimēta viuoꝝ. nō ēꝯditio mortuoꝝ vt comedāt. ¶ Cōtē nplabat̉ maria etiā ſe ex ſe neqͣꝙͣ eſſe di-gnā. excelſior ſuꝑ oēs. Dicebat igit̉ cū apl̓oAenit deꝰ ſaluos facere pctōres qͦꝝ primaego ſum. Sed mīam in p̄ſeruatiua ſct̄ificatōe ⁊ redēptōe ab oī pctō etiā originaliꝯſecuta ſum alioquin etiā natura filia irefuiſſem ſicut ⁊ alij. Solus ⁊ vnicus filiusmeꝰ. neqꝫ pctm̄ neqꝫ neceſſitatē habuit ꝯſequēdi pctm̄ pͥuilegio ſingulari. qꝛ ſingulariter ex ſpūictō natꝰ. ¶ Cōtēplabat̉ aliqn̄cōicātes ſecū ī euchariſtia pctōres eē ſœrte ⁊pctōres ſciebat eſſe aliqͦs qͥ ſacr̄m Mlaniſtrabāt/ qͣlis fuiſſe putat̉ ſeptimꝰ dyaconorū.Nicolaus. Sed nō ceſſabat ob hoc nō refugiebat nō ſe excōicabat .i. extra cōicationē ſe ponebat. Sciēs ⁊ recolēs dictum alijſui qͥ ſumit̉ in hoc ſacr̄o. Ueni pctōres ſaluos facere. dū phariſeoꝝ falſa iniciā indignaret̉. exprobās ⁊ dicēs. hic pctōres recipit. Et iterū ad diſcipulos. Etuare cū publicanis ⁊ pctōribus māduce t mgr̄ veſter?Sed neqꝫ xp̄s ꝓhibuit iuda ꝑ abnegationē cibi ſui. ¶ Cō tēplabat̉ tmplius ⁊ ꝯplectabat̉ ampliſſimo ſinu charitatis/ oēs pecatores t̓re publicanos ⁊ meretrices. qͣtesſepe p̄cedūt in regno dei. Clamabat valide cū lachrymis intra in tēpluꝫ cordis ſuiſe cōnumerās. exēplo danielis. Pctōres. terogamus audi nos. Miſerere nr̄i ẜm magnā mīam tuā. qꝛ pctōres magni ſumus.Et ẜm multitudiinē miſerationū tuaꝝ. qꝛmulti ſicut inſpicis ſumꝰ. Exēplū itaqꝫ dedit nobis ꝙͣtūcūqꝫ videamur iuſti/ vt quēadmodū illa. fecit ita ⁊ nos faciamus. Nemō aliū iudicet. nemo dānet. ſed ſolū ꝑ eccleſiā ſuā ⁊ ſuos dānet deus. Coruꝰ fuit qͥpaſcebat helyā. Preſcripſit formā or̄onisexcipiēs nullū qͥ dicere iuſſit. pr̄ nr̄. nō meꝰdimitte nobis debita nr̄a. nō mea. ¶ Cōtemplabat̉ fieri qn̄qꝫ vt rex introduceret

queſtorē in cellaria ſua. collaturus bonadū ꝓ pl̓ibus ⁊ maioribus indigētibus exponit ſe q̄rere. Siquidē vbi abudauit delictū ſuꝑabūdat ⁊ gr̄a. maior qͦꝫ miſeriarūab yſſus abyſſum fortiꝰ inuocat mīarum.¶ Cōtēplabat̉ ⁊ afſumebat hmōi ſacr̄m/qͣſi hora ſua eſſet qͣ trāſitura erat/ ex hͦmūdo ad patrē vel poſt deſertū ad t̓rā promiſſionis. cōmeſtura de fructibꝰ Reuoluebat aīo tota celeritate oīa noua ⁊ vetera detheſauro cordis ſui q̄ ad deuotionē ⁊ venerationē ⁊ laudē ⁊ iubilū cū exultatōe ſpūsꝓ uocabāt. maxīe oīa q̄ cepit ieſus facere ⁊docere ſingularit̓ ſecū ⁊ vniuerſal̓r cū oībꝰꝑ totū vite curſuꝫ ab introitu in exitū ⁊ vſqꝫ in ſeculū. O quantā ꝙͣ vberē vides aīaxp̄iana mariā tibi miniſtraſſe materiā ꝯtēplandi. Exꝑgiſcere igit̉ oculos aꝑi. aureserige. cor dilata. ⁊ excipiēs euchariſtiā clama. Faſciculus mirrhe dilectꝰ meꝰ mihi inter vbera mea ꝯmorabit̉. Faſciculus vtiqꝫꝑuulus mole ſꝫ v̓tute īmeſus. Dic ex ſnīahoc ē ſenſu vel ſentimēto intimo. Oīa poma diuinaꝝ ſcripturaꝝ noua ⁊ vetera dilecte mi ſeruaui tibi. Et vn̄? qꝛ dediſti mihide tuo tibi reddo. Talis mihi certe es. qͣlēte fidelit̓ recogitauero. Infans puer iuuenis p̄dicās. ſanās. moriens. reſurgens. regnans. ¶ Cōtēplabat̉ ſuſceptionē euchariſtie. qͣſi filiū audiret ex cruce dicētē ſibiꝙ latroni iurauit. Amen dico tibi hodiemecū eris in ꝑadiſo. Siqͥdē gr̄a dei (teſtimonio ſapiētis) eſt ꝑadiſus in bn̄dictiōibus. Et vbi gr̄a/ ſi nō euchariſtia q̄ ꝑ excellentiā bona gr̄a nuncupat̉? ¶ Porro gr̄adei vita et̓na .ſ. vita ⁊ pax. Eſt āt ī euchariſtia pax nr̄a xp̄s. Cōplet̉ gͦ ſaluatio tua opaule totiēs poſita ⁊ a Ioh̓e ⁊ Petro ſil̓r.Gr̄a vobis ⁊ pax. Quid gr̄a ⁊ pax niſi gr̄apacifica? Et ſi pacifica? nō ē impedita. Deductū v̓o pͥus hēs ꝙ ꝑadiſus ⁊ et̓na vita ēfruitio dei ẜm habitū gr̄e nō īpedita. p̄ſertim qn̄ ē ꝯſūmata. ¶ Cōtēplabat̉ cū exultatōe ſpūs euchariſtia ī tēplo iubilāſqꝫ dicebat. Suſcepimꝰ deꝰ mīam tuaꝫ/ ī mediotēpli tui. Suſcepimꝰ olim mīam hanc viſibilit̓. me pn̄tāte ſymeone recipiēte anna ꝓphetāte. Etenī deꝰ meus mīa mea. Suſcepimꝰ hāc eādē ſacr̄alit̓ qͦtidie ſi volumusin medio tēplo cordis nr̄i. Itaqꝫ tēplū dei