Super Magnificat

g.

ip̄a velit. O ꝙͣ bn̄ ſibimet ⁊ mihi excidit. ſiue excedimꝰ dro. v̓bū (o paule) ſumma ſuauitate refertū. ſiue ſobrij ſumus vob̓ v̓buꝫheū erūna miſerie cepletū. qꝛ replet̉ hō mitis miſerijs dū redit ad ſe. dum reddit̉ ip̄ead terrā miſerie ⁊ tenebraꝝ. ab illa qua interim quieſcebat ī regione viuoꝝ. ¶ Sic qaīa mea ſuſcitauit te vita immortalis. reſorbuit te ad ſe pondus corꝑis. Corpus ita qꝫqd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam. Lāguida ꝓrſus ⁊ vulnerata charitate/ vigilas. Tu ſuſpenſa reſpectas vndiqꝫ forte redeat ad tedilectus tuus. Cuiꝰ adhuc calore tepet. lectulus nr̄ floridus. Dirigis aures ad oēmſonitū vel flatū ſeu ſibiluꝫ aure tenuis. Siforte audiat̉ in ſilentio vox optata dilectitui. Fallor aūt in ſomnis vigilo. ſi non itares ſe habeat. Nō em̄ poterit zelotes amicus minus amare ꝙͣ amica nō impar eē adamoris viciſſitudinē. Nā audio clamātēvulneraſti cor meū ſoror mea. Quid igit̉?Conſiderās ego amorē ſpōſi in celeri reditu. laudo pariter vigilātiaꝫ ſolicitudīs tueo aīa. Erat adhuc de lōge ſaliēs in montibus trāſiliēs colles alacer ⁊ hilaris cāticāspre amore. Senſiſti cōtinuo diſtantis adhuc vocē ⁊ exultatōeꝫ. Exiliſti ilico tremefacta ⁊ dixiſti. Uox dilecti mei ē. ſupplēdūquā audio. Uox ſonora cuius auditu reſurgūt mortui. nā qui audierint viuēt. Etnōne te mortuā īdicas o aīa aut certe mortue ſimilē. dum amicus abeſſe putat̉. Nōauertas in qͥt ꝓph̓a/ faciē tuā a me. Dat rōnem p̄cis. qꝛ ſimilis ero deſcēdentibus inlacū. Uox aūt dn̄i dū ſuꝑ aqͣs ⁊ aqͣs ml̓tasfantaſticaꝝ fluctuātiūqꝫ curaꝝ ſonuerit. fitꝯfeſtim ip̄o iubēte. trāquillitas. facit inhabitare diluuiū tale fluctiuagū. illic ſedēs.illic v̓tutē ppl̓o ſuo. ſpiritali dās ⁊ benedicēs in pace. Sed ⁊ intercidit flāmaꝫ ignis/illecebroſe tēptatōis. vituloſqꝫ petulantisſuꝑbie licet libani .i. cādidati videant̉ ſubcolore boni ꝯcidit obruit ⁊ cōterit. Hec ēvox dilecti. ¶ Ueꝝ quid agimus: quor.ſuꝫ aīa quorſuꝫ abripimur. Referā ego ſtecuꝫ ſecrete inter nos alloquia tractare defructu vite. de pane qui de celo deſcēdit. etdat vitā mūdo. vox exhortatōis mee hocdederat mitiuꝫ. Magnifica nunc aīa meadn̄m. ſubiunxerā qͣſi ꝓ cā vel theoreuma-

te dicēdoꝝ. qꝛ eſuriētes īpleuit bonis. Sꝫignoſcēduꝫ ē. dāda venia ſobrie ebrietati.quā cella vinaria ꝓpinauit. īmo vere iā venia nil opus ē. qꝛ digniſſimo nr̄o ꝓbatōeꝫintimiorem oꝑat̉. on̄dēs in hoc nr̄o ſacr̄oEſuriētes impleuit bonis. Et ſic implent̉vt plenitudine nō capiāt. deſiliāt quaſi ruptis lagūculis viriū oīm titubāt qͣſi qͥs crapulatus a vino pōde̓ plenitudīs ſpūs/ tandem reſidēt ⁊ quieſcūt in idip̄m. Pondusmeū. amor meꝰ. Dic ſi potes/ quātis bonisimpleta eſt cuiꝰ oportuit caput a leua dilecti ſuſcipi ⁊ leuari. Hic ē effectus pͥncipalisvnus inter ceteros cibi ⁊ potus ſalutiferiſacr̄i. ¶ Uidet̉ ne tibi paꝝ defice̓ a ſe. rapiſuꝑ ſe. poſſe ex ſnīa dice̓. Defecit in ſalutaretuū aīa mea. Et rurſuꝫ. Defecit caro mea ⁊cor meū Sed ne mala putaret̉ hec defectōſubiunctum ē. Deus cordis mei ⁊ ꝑs meadeus ineternū. Nōne ꝑs optima quā elegit maria. pars de qua gl̓ians pͣs. dicebat.Bn̄s ꝑs hereditatꝭ mee ⁊ calicis mei? Suſtollā te ſuꝑ altitudinē terre ait dn̄s. ⁊ cihabo te hereditate patris tui iacob. Propterea ideꝫ pͣs. ſubintulit. Etenim hereditasmea p̄clara ē mihi. Dicit in alio loco. Paraſti in ꝯſpectu tuo mēſaꝫ. Poſtꝙͣ premiferat. Dn̄s regit me ⁊ nihil mihi deerit. Tādem ſubiūxit. Et calix meus inebriās ꝙͣ p̄darus ē. ¶ Noli deinceps mirari ebriaꝫ ēin cella vinaria bibit hunc calicē. Uerutn̄qꝛ reperit̉ alius calix inebriās/ calix aureuſbabylonis putares nil intereſſe inter ebrietatē ⁊ ebrietate. Audi quid aīa quā introduxit rex pacificus in cellā vinariaꝫ. addidit ꝓ munere. Ordinauit in me charitatēBabylon interp̄tat̉ cōfuſio. cōtrariū verocōfuſioni quid amplius ē ꝙͣ ordo/ ⁊ ordocharitatis. Charitas em̄ quaſi cara vnitasUnde colligis ꝙ ordo charitatis eſt ordovnitatis. ¶ Hic aſſumus o anima. bonūeſt hic eē. faciamus hic tria tabernacula ſiue cenacula. q̄ fabricauit ordo charitatꝭ adeſum ⁊ potum ſpūalis refectionis ſub vmbraculo ſpūs obumbrātis. tibi vnum. intellectui vnum. menti vnum. vel tibi vnumꝓximo vnum. xp̄o vnum. Quid rn̄des aīamihi? Neſcit forte ſpūs meus exēplo petriqͥd dicat. Bibit ⁊ ip̄e de cella vinaria. expitur in ſe ordinatā charitatē. Eſt nimirum

Pp 4