Tractatus ſextus

em̄ eſt in ptāte nr̄a qn̄qꝫ multis viſis autſenſatis nō plorare. ꝯͣnitente etiā voluntatis affectu ꝓ tꝑe. ¶ ¶ Diſcipulus. Sūtaliqͥ qui nec vno mō nec alio mō flere pn̄tetiā dū affectāt. qͣlit̓ implebūt illud apl̓i p̄miſſū. flere cū fletibus? Sūt qͥ lamētatiōibus ita ſūt abſorpti ſeu dep̄ſſi ꝙ gaude̓ cūgaudētibꝰ vim nō hn̄t. ¶ Magr̄ Unaeſt ꝑ om̄s paſſiōes coīs difficultas ⁊ ſiqͥdēdeſit facultas/ ſufficit ⁊ ſupplet voluntas.Ecce dꝫ aliqͥs mō flere cū flētibus gaudēcū gaudentibus nō inuenit fletū. deſideretaut deſiderare cōcupiſcat. imitādo pſalmiſtā. Cōcupiuit inqͥt aīa mea deſiderare iuſtificatiōes tuas in oī tꝑe. Ualet hoc ꝯſilium ī multis ⁊ apud multos. tn̄ maxīe paruulis in xp̄o. nōdū hn̄tibus exercitatos ſēſus ꝓ cōſuetudīe boni oꝑis. aut qͥ temptationū pōdere vel interiꝰ vel exterius cōturbāt̉. dū in eis obtenebrat̉ intellectꝰ alligat̉affectꝰ. obturbat̉ affatꝰ. tollit̉ effectꝰ. Suppetūt exēpla plurima ꝓ pl̓alitate ſcādaloꝝvt a carne ſicut in leproſis ⁊ philocaptis ⁊egrotis. vt a md̓o ſicut in calumniā paſſisſpoliatis. carceratꝭ ⁊ alijs mille modis vt adiabolo. Demū a diabolo. nullus ē qͥ ſe abſcōdat qͥ circūit aſſidue q̄rens quē deuoret¶ Sit aliqͥs cui dedit ociū d̓s vacādi ſibi. ſit ſegregatus in heremo vl̓ cenobioab hūanis turbinibus/ ꝙͣ ꝙͣ nō ignoret bella opīones ve belloꝝ cū ceterꝭ. De qͥbus aitGregꝰ. ꝙ neceſſe ē multa mala p̄uenire vtmalū valeant ſine fine nunciare. Aut ſi ſittalis ī ſeculo. ad quē nihil de regimīe publico ſpectat tꝑali vel eccl̓iaſtico. Aut fortenihil ꝑcipit auditu d̓ talibꝰ qͣlis erat ī palma vas balſamice ꝯtēplatiōis et ſeraphiceſurſū deuotiōis maria magdalene. qͣlis altera maria egiptiaca. qͣlis pͥmus heremicola paulus. Querit̉ ſi fas ſit cuilibꝫ talium/nec lugere nec gaudere pro ꝓximis qͦs retinens md̓s exagitat viciſſitudinibꝰ infinitꝭHoc nō abſurde q̄ri ſciet ille/ qͥ ꝯgnoueritplures acerrimos pati ſcrupulos. ſi nō defleant belloꝝ varios euētus. mutatōneſqꝫregnoꝝ. Sapiēs ē dicūt alij/ qͥ no curat ī cuius manu md̓s ſit. Quid ſi ꝑeunt ꝑitura.Tales ꝯͣrie ꝯditiōis referūt ſeneca. et flaccus ph̓s. (Unus/ puto eraclitus) ad oēmoccurſū hoīm ridēdo cachiunabat. Adec

nihil ſerium ſibi fieri videbatur. Alius democritus. humanos inceſſant̓ deflebat errores. de qͦ mirādum dicit flaccus. vn̄ oculis/ tātus ſuffecerit humor? ¶ Nemo in pͥmis obligat̉ ad lachrymas exterioris oculi. ſufficiunt ille cordis. ſeu iudicij ratōnisq̄ nihil aliud dicunt ꝙͣ cōpaſſioneꝫ alienmiſerie. q̄ cōpaſſio interior deſiderat ſubleuatione facere/ ꝓut oportꝫ ⁊ quō oportetcum ceteris circūſtātijs. ſi facultatem hr̄et.¶ Nullus p̄terea tenet̉ ꝓ qͦlibet tꝑe vl̓ incōmodo. cōpaſſionē affectualē vel effectualē acciꝑe. dum occupatio ſuppetit ī affectionibus. ⁊ oꝑbus alijs. ſaltē bonis. et ſi n̄ eōvel magis bonis. Non em̄ tenet̉ hō ſꝑ admelius faciēdum. Tollit hec doctrīa ſcrupulos ab oībus d̓ qͥbus inqͥris. ſi ſe circa diuina ⁊ ſpūalia ſepius afficiat humanis affectiōibus nō inſpectis. qͥbus obuiare ſuūnō ē. nec ex officio vt ſupponit̉. nec ex neceſſitatis articulo. dum p̄t afflictis ꝓbabilit̉aliunde ſuccurri. ¶ Ceteꝝ nemo pius ⁊ ſapiens imitator eē dꝫ alterutrius ph̓oꝝ qͦsinducis. qꝛ miſeriā alterius ridere. ī temperātis ē ⁊ ſuꝑbi. Dolere v̓o quālibꝫ ſortē humanā intolerabilis ē miſerie l̓ inuidie ſtultiſſime. de qͣ in Iob. Stultū occidit inuidia. Et ſatiricus. Inuidia ſeculi nō inuenere tyrāni. tormētum maius. Et flaccus;Inuidus alterius rebꝰ marceſcit opimis.Hinc qͥdā cum vidiſſꝫ triſtē alium. euenittibi inqͥt aliqͥd mali. aut alt̓i aliquid boni.¶ Rurſus appropriate. ꝓ xp̄ianis/ ſcientibus illud apl̓i. Diligētibꝰ deuꝫ oīacooperāt̉ in bonum. ⁊ ꝙ dei ꝓuidentia inſui diſpoſitiōe nō fallit̉. Addimus ꝓ ſerenatiōe ꝯſciētiaꝝ de qͥbus inquiris. ꝙ ſecure pn̄t in oī recogitatiōe miſerie temꝑalis/ſit illa ꝓpria/ ſit coīs in ſolacium reciꝑe oīaq̄ ſcripta ſunt de patientia tribulationū ſuſtinenda. quēadmoduꝫ Petrus admonetomnē cura noſtrā. ⁊ ſolicitudinē ꝓijcere ineum. nō ſolum tuā de te. ſed omnē de om̄ibus. ¶ Neqꝫ em̄ tibi plus oneri debet eſſecura vel ſolicitudo aliena ꝙͣ ꝓpria/ vt nonexcutias iſtā ex humeris tuis ſuꝑ deuꝫ. Lege quēadmodū xp̄c in cruce tāꝙ gratia deidilectiſſimā cōmendauit matrem ſuo dilectiſſimo diſcipulo. nec poſtmodū d̓ matreverbum vllum inuenies. Hoc itaqꝫ exem