Tractatus quartus

ſum per ſanctificationem ⁊ gratiā. Sic dicit in alio caſu ſanctus Thomas de occurrentibus temꝑe iudicij obuiam chriſto inuera. ꝙ ſi non moriant̉. hoc nō eſt ẜm cauſas inferiores quibus habebant neceſſitatēmoriendi. Nec eſt ꝯtra apl̓m dicentē. ſtatutum eſt hoībus ſemel mori. deinde iudicium. qꝛ priuilegium ſuꝑioris hoc ſuſpendit. Non ſecus eſt in ꝓpoſito d̓ maria. a neceſſitate ꝯtrahendi originale peccatū p̄uenta ⁊ priuilegiata. ⁊ excellētiſſime ſic redempta qualiter redemi nō egebat iheſus chriſtus. qꝛ per carnalem ꝯcubitum nō formatus. Dolores ideirco ꝑtulit maria. non oīno ſponte ſicut filius. ſed nec penitus innoluntarie ſicut nos in quibus motus vicioſi p̄ueniunt iudicium ratiōis. quos ratiop̄ueniebat in maria. Alioqͥn venialia ſalcem cōmiſiſſet. Nihi lominus dolebat ꝓpter ſpm̄ paſſibilem. ⁊ ſtatum cum om̄i tn̄moderatione ⁊ virtute. ⁊ merito continuoComplebat inſuꝑ illud apoſtolicū. Gaudete in dn̄o ſemꝑ. iteꝝ dico gaudete. Sciebat ꝙ dn̄s ſibi ꝓximus erat ⁊ fuerat ſupraceteros viatores. qd̓ notauit cū ſubiunxitꝓ cauſa exultatiōis ſui ſpūs. In deo ſalutari ſuo. quia reſpexit inquit humilitatemancille ſue. Iuxta ꝓmiſſum per Eſaiam.Suꝑ quem reſpicia. niſi ſuꝑ pauꝑculuꝫ etcontritum ſpū ⁊ trementē ſermones meosꝙͣuis certa eſſet nō minꝰ apl̓o. ꝙ neqꝫ morsneqꝫ vita ⁊cͣ. ſeparet eam a caritate dei queerat in chriſto iheſu ſalutari ſuo. Et iō conrinuo gaudebat plufꝙͣ in ſola ſpe. ſꝫ minꝰꝙͣ in re gl̓ie. Ecce habes ī hac dictōe btāmE. ꝓ ſpe habes. a. ꝓ leticia. Iā ſupra ſpemadditur terciū a dum venit ī gloriā. Hucꝓ canticis accedit incidens ꝯſideratio nominis huius beatitudo. ꝙ quinqꝫ vocalesquinqꝫ ſignificātias affectuū in ſe clauditCeteꝝ quia dixiſti. om̄e qd̓ patimur. peccaca meruiſſe. veꝝ eſt ꝓpter originale peccatūqd̓ remouit ꝓhibens leſiuas paſſiones cūpeccatis. Noſtra deniqꝫ beata ſemꝑ habuit gratiā gratum facientem. que originaliſuꝑemi net iuſticie. qua brimitꝰ orata fuitĘua ſed ꝑdidit. ¶ Aiſcipulꝰ Accepiſſeputo ſufficientem ꝓ elicita prius cōcluſione deductionem. de cantico marie ẜm oēsaffectiones ſub om̄i facilitate formatas ꝑ

organum cordis. vbi fulgebat mentis verbum ſententioſiſſima numeroſitate rep̄ſentans velut mirabiles ratiōes reꝝ inſtar patrie. licꝫ adhuc in enigmate vie. ¶ At veroputas ne credendū. ꝙ vocale canticum addiderit nōnunꝙͣ. hec beata. ¶ MagꝭSane puto/ maxime in iſta ꝑegrinaM)tione laborioſiſſima comitibus iheſu ꝑuero ⁊ virginali ſpōſo ioſeph. vt adimpleretad lr̄am illud Psͣ. Cantabiles mihi erantiuſtificatiōes tue in loco ꝑegrinatiōis meeCur preterea non cecinerit corporalem recreando laborem. nunc pſalmos patrꝭ ſuiDauid. nunc canticum ꝓprium. nūc illudZacharie. nunc Simeonis alludens ſponſo blandienti ⁊ dicenti. vox tua ſonet in auribus meis. vox em̄ tua dulcis. Nunquidexiſtimas beatem noſtrā in iocundiſſimopartu ⁊ poſt partum. duꝫ natus erat ſaluator mundi. cōcinentibus angelis. Gloriain excelſis deo. ſiluiſſe? Nunquid non infanti poſito in p̄ſepio ⁊ flenti. debuit ⁊ cōſolatorium feſceninū. dulci ſuſurrio velutaure tennis reſonare. Quid v̓o d̓ celebri ritu ꝓpriaꝝ nuptiaꝝ coniecturas. q̄ nuptijsalienis interfuit hilariter honorandis. etvino de aqua facto gratuita pietate ſolandis. Quid in templo nutrita ⁊ de canticisſyon edocta. debuit queſo ſilere? ¶ Diſcipulus Grata cōmemoras: que non abhorrent a pia crudelitate. etiam ſi addideris iuſtū Ioſeph cum puero iheſu nōnū gͥvna ceciniſſe. Sed hec hactenus. que ſeculi prudentibus in oculis ſuis (quibus omne quod putant ſublime videre) nuge videbuntur auiles ⁊ indigne. quaſi nō multo amplior fuerit humiliationis. vl̓ crucismyſterium. vel lotio pedum. īmo generaliter omnis actio nouiſſimi virorum. quiafactus eſt ꝓpter nos obprobrium hominuꝫ⁊ abiectio plebis. ꝙͣ ſint iſta que dicimꝰ demaria. ¶ Magiſter Das materiā diſſolutionis prius facte q̄ſtionis tue. cur erumpens in canticū nouū dixerit beata. Magnificat anima mea dn̄m. Sane quid magnificentius eo cuius magnificentia eleuata eſt ſuꝑ celos. Quidni talem magnificaret hoc eſt magnificum p̄dicaret. Quidnitoto niſu dilataret ⁊ extēderet anime ſinuad eius amplexū. Quidni p̄teręa. crebrꝭ