Super magnificat

S3

ris illa reciproca donatio mirabil̓ quo manet in charitate ī deo et deus ī eo. Bilectusmeꝰ mihi ſupple ſeip̄m dat ⁊ ego illi ſeip̄mreddo ⁊ meip̄m cū eo cū quo iam vnū effecta ſum. Et ſicut in illa trinitate ineffabilipater dat filio ſpirituꝫ. ⁊ filius patri redditeundē ſpūm ſic aīa datū ſibi dilectū dat. etreddit ſeip̄m ſibi qui tribuit. vt ſit ip̄e pͥncipium ⁊ finis oīm deſiderioruꝫ vtriuſqꝫ.Hanc dignationē amoris ineſtimabilē qꝛph̓i ſuꝑbi nō potuerūt nec voluer̄t attēdē.ꝓpterea nullas tales ad deum voces depromere conati ſunt. Dilectꝰ meus mihi ⁊ egoilli. Fuerūt idcirco ab hmōi epithalamīo.Marie ⁊ ſalomonis penitus alieni ⁊ ad illud ſurdi. Quod attēdens xp̄s exultauit īſpū in illa hora. Cōfiteor tibi inquit paterdn̄e celi ⁊ terre. quia abſcondiſti hec a ſapientibus ⁊ prudētibus ⁊ reueſaſti ea paruijlis. Ita pater. quia ſic placitum eſt ante te.Nō meritū cuiuſcunqꝫ ne quis gloriet̉ inſe. Unde ſi tale aliquid cecinit Maria dicens. Depoſuit potētes de ſede ⁊ exaltauithumiles. ¶ Diſcipulus Quantū intelligo. deus ſe dat in dono qd̓ informat aīam⁊ viuificat eā. reddēs deiformē et pulchrāamabilē ⁊ deſiderabilē. qͥ letat̉ in oꝑibꝰ ſuis maxime in filijs hoīm. ¶ Sꝫ cur anīadicit aliqn̄. Dilectus meus mihi. vt hectranſferat. aliqn̄ ſe p̄ponēs ⁊ dicēs. ego dilecto meo. ¶ Magr̄ Dilecta fertur in dilectū ẜm vim duplicē. app̄henſiuā ſcilicet⁊ motiuā. Uis app̄henſiua ſeu cognitiuaquodāmodo trahit ad ſe ⁊ in ſe ſuum obiectū qd̓ eſt veꝝ. Sꝫ ꝯuerſus ē ordo virtutis motiue vl̓ affectiue p̄ſertim dilectiue cuius obiectū eſt bonū. qꝛ tendit ⁊ extendit ſead ip̄m. Cauſā dat ph̓us. Ueꝝ inqͥt eſt inanīa. ſed bonū in rebus. Un̄ bonuꝫ qd̓ eſtappetibile aptū īprimēdo ſe ꝑ cognitionēno em̄ velle poſſumus in cognita. Appetitus v̓o quaſi circulo quodā. redire conat̉ īappetibile. ⁊ ſe ſibi dare coīcare vel imprimere. Propterea dr̄ anīa dum dilectū cogitat. et imaginē ſui format vel ſpeciē ꝙ ſibidilectus imprimit̉. Duꝫ v̓o diligit. ipſa ſedilecto dat ⁊ explicat. et ad ip̄m quaſi forisegredit̉. ¶ Diſcipulus Quid ad rem noſtram? ¶ Magr̄ Multū ꝑ oēm modūHoc eſt illud myſticū verbū xp̄i d̓ dilecto

ſuo ꝙ ingrediet̉ ⁊ egrediet̉ ⁊ paſcua inueniet. Hoc itē aliud de moyſe qui minauitgregē ad interiora deſerti. vbi vidit dn̄m īflama rubi. Grege intellige. totā cogitationum turbā q̄ ad interiora mentis colligit̉Eſt alter ordo dū Moyſes vocatus a domino de nube caliginis exit ad ipſuꝫ. ſicutchriſtus relicta turba aſcendit in montemSic anīa ſubintrans ſe ⁊ trahēs ad ſe ſponſum ꝑ cognitionē. dici pōt paſcere ſponſūSic ip̄m habere in lecto pacifice mentis. etcoanguſtate. ne ſit locus adultero. Exiensv̓o per dilectionē ad ſponſum trahitur adſponſi palatium thalamū vel cubiculum.¶ Diſcipulus Quid poſtremo. ¶ Magiſter Siquidē in hac ꝯiunctiōe: ſponū⁊ ſponſe per dilectionē / cōſurgit delectatiodum rurſus imprimit ſe dilectus ī dilectā.ſugentem vbera conſolatiōis ſue. Diciturhinc delectatio qͣſi quedā lactatio. Hinc efruitio cōplectēs vniuerſas beatitudinispartes. vt dotes tentionē vel app̄henſioneinheſiuā ꝓ cognitione ⁊ dilectiōe pariter ⁊delectatōe. Sic fruitionē deſcripſit Augꝙ eſt amore inherere alicui rei ꝓpter ſe in qͣmentis delectatio quieſcit. ¶ Diſcipulus.Dum rapit nos eſtus amoris/ obliti ſumus pene inquiſitionē primitus occurrentem ſuꝑ v̓bo tuo o beata beataꝝ. Ecce em̄ex hoc beatā me dicent om̄s generationes.¶ Magr̄ Regredi licꝫ qn̄ volueris:¶ Diſcipulus Pulſat hec animū q̄­ Eſtio. qua rōne potuit abſqꝫ ſpū iactātie. humilis ancilla dn̄i tam excelſum de ſe proferre p̄coniū? Subit inde qͣſtio. quo nominedigniori Maria nominet̉. An beata quececinit. Ecce eniꝫ ex hoc beatam me dicentom̄s generatiōes? ¶ Subſequit̉ alia queſtio. Quot modis maria dicta ſit beata?¶ Magiſter Conabor ſatiſfacere queſitis his. et quidē de primo ſcieris animamMarie magnificaſſe dn̄m non ſoluꝫ. quiamagnus in ſe eſt et magnus a creatura ſuapredicat̉ ⁊ colit̉. ſed etiā qꝛ magnificā reddit animā cui magna facit qui potens eſt.Nunquid paꝝ tibi magnificata videt̉ marie aīa que operatiōe ſupra modū magnifice fuit auſa p̄bere conſenſū dicens ad angelum. Fiat mihi ẜm verbū tuū. Quid eſthoc niſi fiam mater filij cuius pat̓ ē deus?

Ii 3