Super magnificat

82

neſcio quo ſpiritu. quē neſcimus. vn̄ veniat aut quo vadat. ¶ Magr̄ Ualet frat̓Quid ſi nos introduxerit. iſta quaꝫ loquimur beata/ in cellaria regis in cellā vinariam cuius ē mō clauigera. Quid ſtupes qͥdmiraris ſi ſobriā biberimus ebrietatē ſpūsQuid ſi datū fuerit accedere ꝓximiꝰ. o ſereniſſimas voces amorꝭ audire ꝓfūdiꝰ. Totus ip̄e geſtio me. quē iā nō capio ꝯſiderare. qd̓ vtriqꝫ continget qn̄ dicere fas ē vnicuiqꝫ noſtꝝ. Anima mea liquefacta ē vt dilectus locutus eſt. Fulcite me floribus. ſtipate me malis. quia amore eius langueo.Leua eius ſub capite meo. et dextera illiusamplexabit̉ me. ¶ Diſcipulus Ceſſemiam. ceſſemus ſperare talia/ qualia amātesſibi ſomnia fingunt. et ad incepta reuertamur. ¶ Magr̄ Que cepta. ¶ Diſcipulus O queſo nō meminiſti? Cur inquiris? Intremus elucidationem cantici beatiſſime ⁊ pulcherrime mulieris cū epithalamio ſalomonis. ¶ Magr̄ Nimirumiſtic ſumus. Neqꝫ em̄ exigūt certum expoſitionis ordinem. que nullo ſūt ordine ꝯtexta. vel coherentia. que p̄terea. nō vni tm̄affectui ſūt accōmoda. ſꝫ innumeros. v̓būquodlibꝫ affectus eructat. ꝓ audientiumqualitate. Expone ſi potes dū egrotus aſſiduis ſuſpirijs plāges ⁊ ſingultus ex imopectore. anheloqꝫ ſpū repetit. ha. ha. ha. qͥdtibi ſignificet iſta vox plāgoroſa. ¶ Diſcipulus Bonatus rn̄det dicēs. interiectionem eſſe ꝑtem orōnis ſignificātis mētis aſfectum. voce in cognita. Quid autē poſtulas vocē me incognitā expone cognoſcēdā¶ Magr̄ Nō ꝑdidit operā ⁊ impenſāqui te pueꝝ docuit orōnis ꝑtes. Tu nuncgrandior effectus. ita cognoſcito quē libetamoris intimi ⁊ nō ficti vocē ꝓrſus incognitam. nō amanti. īmo nec alienā cōpercam amāti. ſi nō qualibꝫ ꝯiectura. Exemplum de doloris interiectiōe. dū ſanꝰ egrocū audit ⁊ ſolari q̄rit. Cui rn̄det apud comicum calis aliqͥs. Facile cuꝫ valemꝰ. alijsconſilia damus. Tu ſi hic ſis alter ſentias¶ Diſcipulus Deſperare doces. elicerenunc hac nunc iſtac exultatiōes. ꝑ agitationem. ꝯcuſſionemqꝫ ſtudij vehemētis. pauculas emicātes ſcintillulas ꝓut iſtas exceſſiui amoris hoc vel illud verbū inſerit ad

aciem mentis ꝑſtringens iſtā et gērēs. Auev̓o ſub alia ſimilitudine. ſtude familiariseſſe vocibus amoris. in loco ꝑegrinatōnistue. nō ſe adeo poterūt occultare. qͥn familiarius in te magis ⁊ magis ꝓdent. ⁊ intelligibilē. nunc hoc mō. nunc altero manifeſtent. vel nutibus etiā ſe ⁊ geſtibus inſinuent. Peregrinantes pariter in exemplū habe. ꝙͣuis barbari ſint. Pueros quoqꝫ colludentes. necdū ꝑfectis reſonantes verbis. qͥquō ſe intelligere conſueſcūt imitari coneris ¶ Deinde beatam ⁊ pulcherrimā mulieꝝ poſtulemus. vt nos illo reſpiciat pietatis et amoris ocl̓o/ quali reſpecta fuit a deoſalutari ſuo. A qͦ nos impetret reſpici. ſaltēvt amare fleamus exemplo petri. Reſpiciat terram cordis noſtri ⁊ faciat eam tremere. Et ab illo tremore ſuo concipiamꝰ ſpiritum ſalutꝭ. qui in amoris ſpiritum/ aliqn̄tranſformetur. ⁊ hymnū tunc canamꝰ cuꝫalacritate cordium. Magnificat aīa meadn̄m. ¶ Magiſter Irritas meum querendi ſtudium de plurimis. ſed aliorſumme vocat (vt audis) occupatio domeſticaregularis. Dies craſtinus/ ſolicitus erit inidip̄m. ¶ Biſcipulus Expedituꝫ me reperies ꝓpitius ſit nobis deus.CDeqū.cui quari cractatus per dragma ſeu dialogum de mariebeatificationē. Per notulas. lxxxij.¶ Notula prima.Cce em̄ ex hoc beataꝫ medicent omnes generatiōes¶ Diſcipulꝰ Nonne cornoſtꝝ ardēs erat in nobisheſterno colloquio. dum d̓canticis canticoꝝ marie ſil̓et ſalomonis ꝯqͥreremus qͣſi fabulātes pegrini. necnō dilatato corde videremur anhelādo ſpm̄ attrahere? ¶ Magr̄ Memini ⁊ viſa ē renouari vt aqͥle inuētus nr̄aſenilis quodāmo ⁊ cana in exteriori hoīe.ſꝫ interior renouat̉ de die ī diē. ſi aſſit v̓būdei reficiēs ip̄m. ſi ih̓s inſtar ꝑegrini nec ꝓinde cognitus ſe comitē ꝯiūxerit. ſi aperuerit ſenſū nob̓ vt intelligamꝰ ſcpͥturas. hymnoꝝ ⁊ maxime pſalmoꝝ ⁊ canticoꝝ. O ſi ſetale exhibere dignabit̉ qui loquit̉ anīe nr̄enr̄ge ꝓpera amica mea. colūba mea. for-

Ii 2