de mendicitate ſpirituali.
7
mum euchariſtie ſacramentū/ penitus contremiſco. Et merito erubeſco/ et expaueſcotimens ne in hac tam p̄cioſa refectione frequenter vt iudas verſata ſim. aut ſicut prepropere comedens aūt ſicut is qui venit adnuptias nō hn̄s veſtem nuptialē .i. charitateꝫ. ¶ Nec hic habeo qͥd rn̄deā niſi ꝙ nūcde hͦ quātū valeo ⁊ ſi nō ꝙͣtū debeo. doleoindeqꝫ magnā atqꝫ abominabilē confuſionem intra me pateor et ſuſtineo. Sū itaqꝫmihi ip̄i intolerabilis/ ſi nō aliter vitā correxerim. ſi non aliter ad te amandū ad te cōlendū / me impenderī. ꝙͣuis id ſcio. ꝙ ex menihil valeo. nihil ſcio. Eſt itaqꝫ ſpes mea finaleqꝫ refugiū in te ſolū vt id bonū qd̓ cepiſti in meꝑficias et cōſumes vſqꝫ in fineꝫ.inſuꝑ ⁊ malū qd̓ in me dn̄atur magis ſꝑ acmagis expurges et diluas. Paꝝ ſiquidē ꝓdeſſet īmo mihi grauiter obeſſet oē bonuꝫmihi a te cōceſſum/ ſi nō ꝑ te fuerit a malorū incurſibus indeſinenter cuſtoditū ac ꝓtectū. Inſuꝑ et mihi tu ipſe donaueris pergl̓iaꝫ qd̓ ad pn̄s in ſpe indulges ⁊ ꝓmittisMeditato quēdā anime cum ſe ꝑpendit in tꝑali ꝓſperitate ⁊ ſpirituali ſimul. reddendo gratias deo.Excellentiſſima atqꝫ ī effabil̓7dei bonitas O pr̄ miſcd̓ie ⁊ totius ꝯſolationis. qͥbꝰ meritis dataſūt mihi hec bona q̄ peccatrix fuſcipio? Cur mihi bonū ꝓ malo redditū ēgr̄a ꝓ ingratitudīe ꝓ dedecore gl̓ia? In tedn̄e. in te ſurgit ſpūs meꝰ. ⁊ oīa que ītra meſūt. te bn̄dicūt ⁊ magnificāt. Tu em̄ measdeles iniqͥtates. tu oēs infirmitates meas ſanas. tu me liberas a morte. tu me circūdasmiſcd̓ia ⁊ miſeratiōibꝰ. Tu reples ī hoīs defideriū meū. tu renouas vt aqͥle iuuētuteꝫmeā. tu me dimittis in pace metis ⁊ corꝑis¶ In labor ⁊ ſudore alteriꝰ. comedo panēqm̄ mihi tribuis. qd̓ alij magnis nacti ſūtlaboribus. nūc eſtū nūc frigꝰ paſſi mari terraqꝫ in medijs periculis ꝑuagātes Tu mihi terras ⁊ poſſeſſiōes ppl̓i largiris vt diligentius ac liberius mediter in mādatis tuis ⁊ legem tuam exquiraꝫ. Principes ac nobiles/ ſuorum corpoꝝ periculis me ſemꝑ inpace cuſtodiūt vt ſine timore de manu inimicorum liberata/ tibi ſeruiam. in ſanctita
te ⁊ iuſticia omnibus diebus vite mee. Iuſtū igitur eſt vt ⁊ ego ꝑte ex altera/ te ꝓ omnibus alijs deprecer. a quibꝰ tua bona. adme ꝑueniunt teqꝫ ꝓ illis laudem. te obſeruem. te honorē. p̄ſertim qꝛ nō ſatis frequēter ad hoc valent intendere. Laborāt qͥdeꝫꝓ me iuxta ſui officij exigentiā Rationabile igit̉ eſt vt ego nō obdormiā aut pigreſcāin his exercendis. qͥbus ſum deputata. hocſane mutua charitas poſtulat vt inuicē bn̄faciamꝰ. ¶ Unuꝫ te potiſſimū p̄cor domīevt hec mihi a te indulta ꝓſperitas ⁊ ſecuritas inſuꝑ et tibi ſeruiendi libera licētia/ nōmeo veniat detrimento ne ſit hec ꝓſꝑitas/mihi loco premij finalis. Ne queſo in hocmundo mihi mea merces tribuat̉. Fateorquippe me etiā bonis pn̄tibꝰ indignā Sedlargiſſime dn̄e ꝓ bn̄placito tue voluntatispotes me in tuo ẜuitio cū his ꝓſꝑis ltīmꝰinſtituere. qm̄ adhuc longe meliora. ac ſublimiora ꝓmittis ⁊ tribuis tibi ẜuientibusvitā .ſ. illā btām atqꝫ ſempiternā. Tu profecto meā cognoſcis fragilitatē ſciēs me illāeſſe imbecillā atqꝫ infirmā filiā q̄ velut delicata ac tenera infantula vtiqꝫ magnas ncͣpoſſet ferre moleſtias atqꝫ ideo ſibi plꝰ ceteris ⁊ ſupra ſua merita ꝑcis. Ueniet tempꝰin qͦ virtutibꝰ ampliꝰ roborata/ ⁊ ab vberibus nō libēs auulſa potero forſan tutiꝰ experiri ⁊ ꝓbare duriciem aduerſitatis ac ſolido cibo tribulatōnis veſci.Sequitur alia mediotatio anime/ diſceſſum ſuum a corꝑe rememorantis ad tunc habēdū aliqd̓ auxilium et ad ſe excitandū ad ſctm̄ pauorem. Et ꝯtinet plures ꝑ̄ticulas.Uis erit mihi q̄ſo fidus amicusqͥs mihi fidelit̓ aderit ī extremamea neceſſitate. ī illa diſtricta hora ſeꝑatiōis a meo corꝑe. qͥs tūcmihi erit auxilio? Quis tūc loq̄ret̉ aūt rn̄debit ꝓ me? Quis me liberabit dū vocatafuero in tremendo iudicio ſummi iudicis.qn̄ me circūdabūt vndiqꝫ inimici mei multifarie accuſantes. ac ſecū in gehennā trahēſatagentes. qn̄ teſtimoniū ꝯͣ me dicet ꝓpͥaꝯſcīa īſuꝑ ⁊ oꝑa mea. ¶ Tūc ne md̓s autamici carnis mihi veniēt p̄ſidio? Nō ꝓfecto īmo me ſinēt ire qͦ pot̓o. Aderit n̄⁊ cor
Bb 4