Secunda pars

teritis. ¶ Sed me obijcitis ꝙ minus debito hos perſequor aduerſarios īmo ſepiusꝓditrix exiſto cuꝫ illis rurſus paſciſcendo⁊ tractando. illoſqꝫ humaniter recipiendoamando atqꝫ honorando. Ad hoc ꝓfectoquid dicam ignoro. Ceſſent omnes allegationes mee. ignominia rubor et cōfuſio irruunt ſuper faciē meaꝫ. In hoc me fateorconuictā eſſe et dignam omni opprobrio.Hic itaqꝫ nil aliud reſpondeo. niſi ꝙ miſericordiā peto. Miẜicordiā inquā et indulgentiaꝫ. gratiā ⁊ veniā. hoc ſatis ſit vobiſqꝫhoc rn̄ſum ſufficiat. Si centies a pugna fugio ⁊ centies reuertar. veſter iubet imꝑatorne repellar. Uerū hec eſt pͥncipalis mee petitōis cā. vt veſtro preſidio ſic munita ſimet talem in me ſuſcipiā animuꝫ/ vt amodonon reuertar ad illius mei aduerſarij ſepedicti .ſ. peccati maledictū conſortiū. ꝙqꝫ ſuis inſidijs ꝓmiſſis et cautelis amplius menō detineat. aut vi qͣcūqꝫ ſuꝑet. Nō vtiqꝫa debili egrota et ꝓſtrata vltra vires exigetis. Facile fateor eſt de me triumphū ſumere ꝓna ſum ad deceptioneꝫ. Hec eſt meamiſeria. ⁊ qd̓ plus eſt nō ea diligentia quadeberē veſtruꝫ peto et expecto ſubſidium.īmo in hoc ſum ſomnolenta deſes et inattenta. Et hoc eſt heu vnde ſumme doleo.quod nunc queror et deploro. hoc eſt ꝓ qͦvos deprecor ꝓ quo veſtris aduoluor pedibus. ꝓ quo veſtrā interpello gratiā et p̄ſidium poſco vt ex nunc ſim robuſtior magiſqꝫ ſolicita ex toto corde ad vos meis aggreſſibus et aduerſitatibus recurrere.Inime opus eſt (o glorioſi ſancti dei) veſtras diuitias veſtraꝫngloriaꝫ in aliquo diminui dummihi ſuccurritis. Nihil a vobispeto preter verbuꝫ. ⁊ vt ꝓ me apud deumqͥbus opportuna ſaluti mihi ꝓueniāt dignas p̄ces dirigatis. Nō arbitror tam anguſtā eſſe veſtrā charitatē veſtramqꝫ largitatem. vt hoc mihi denegetis. Incōꝑabilis quippe eſt modica illa charitas (ſi velmodica in me ſit) ardēti illi fornaci veſtriamoris. Et tn̄ nemo adeo mihi cenſet̉ alienus etiā ſi indeus vl̓ gentilis īmo ſi patrisaut matris occrſor cui corde ſincero per ſeaut ꝑ aliū ꝓ ſe preces ad dominū ꝑ me fieri inſtāter requirēti/ nō libenti anlo aqͥeſc-

reꝫ. Quo igit̉ pactō ꝓ me apud deū nō intercedetis cū ſim chriſtiana et veſtra ſororin fide et vos ad id faciendū inſtantius interpellem. preſertim cū vos in nullo offenderim? Et ſi offendi. doleo et veniaꝫ petoCum ꝓfecto talis ac tanta ſit veſtra dilectio tāqꝫ ampla largitas et extenſa/ preſuminō pōt vt ꝙ tam humiliter ac decēter petomihi recuſetis. Quod ſi feceritis bn̄ mihivtiqꝫ erit / qm̄ certa ſum ꝙ apud deū infallaciter impetrabitis quicqͥd ꝓ me petieritis. Cur em̄ vellet ipſe me vos dep̄cari veſtramqꝫ orationē ad meā inſtantiā ſicut incenſum dirigi in cōſpectu ſuo. niſi vos duceret audiendos? Nunꝙͣ vobis talē afferret ꝯfuſioneꝫ. vt vos vacuos a ſe repelleret.Que etiā eſſet illa veſtra felicitas ſi non repleretur deſiderium veſtrum in omnibusque expoſtulatis.Dhuc preſumā amplius ⁊ di O53cam. ꝙ deus ꝑ hos veſtrū et perveſtrā doctrinā mandatū mihidedit vt ad ip̄m ⁊ ad vos ſit meum refugiū in omnibus neceſſitatibꝰ meisCuꝫ igit̉ hoc precepit deus et ſub hac fiducia vos interpello. quo mo credi poterit ꝙvnum iubeat et alterū faciat. atqꝫ ita mihinō ſuccurratis? Iubet quippe ꝑ voſipſosvt ſemꝑ ſit ſpes mea in ſua bonitateꝫ. et itavtiqꝫ eſt. in tantū vt etiā ſi me occidere voluerit/ nihilominꝰ ſperabo in ip̄m. nō igit̉ob aliud vult me ponere ſpem in ſuū auxilium/ niſi quia vult ſuū et veſtrum auxiliūpetenti aſſiſtere. Quod ſi mihi quis dixerit hoc intelligēdū eſſe dūmodo bona ⁊ ſācta ſit hec ſpēs mea ⁊ nihil ꝯͣ mādata eiusadmiſero. Heu me hoc ē p̄cipuuꝫ. ꝓpt̓ qd̓bonū arbitror ponere in dn̄o deo ſpem meam. ⁊ eius inniti auxilio vt vicꝫ ſuo munere mihi ſit ꝑſeuerātia in obſeruātia mādatoꝝ ſuoꝝ et tādē in extremis inueniar ī gr̄aſua. ⁊ in ſuo ẜuitio. Et ſi nō ꝯcedet̉ hec mihi gr̄a intuitu p̄cū meaꝝ / ſaltē ꝯcedit̉ ꝓpt̓diuinū mādatū quo ſtimulor ad petedūOnſidero inſuꝑ ꝙ ſi veſtꝝ quit libet/ vnius diei indultum ſeu remiſſionē impetrauerit magnisabūdabo diuitijs. Minime autem difficile ē ita impetrare īmo lōge pluſꝙͣ petere ſupremerem qm̄ et ſi magna recia