Secunda pars
Oratio et meditatioſuper ſexta petione orationis dn̄ice. Et nenos inducas in temptationē.Uis heu ꝯſolabit̉ hanc deſorqlatam hāc mille laqueis circū Aductam ac in varias temptationes p̄cipitatā in via hac in quapericula ſibi īminent innumerata/ tam abmimicis qui nunc in aꝑto ſe exhibent viminferentes. nūc in inſidijs ſuis fraudulentijs me morti tradere moliunt̉/ ꝙͣ etiam avia ipſa q̄ lubrica eſt ⁊ tendens in decliue.inſuꝑ ⁊ obſcura plenaqꝫ antris ⁊ ſerpētibꝰ?:Quis igit̉ hinc me liberabit ⁊ ꝯducet ne īaliquā iſtaꝝ temptationū incidā? Nemoꝓfecto niſi tu meus pater ac tuus bonꝰ ſpiritus qͥ me deducet in terrā rectā. qͥ vndiqꝫlaqueos inimici diſſoluetis ⁊ illuminabitꝭmeas tenebras meoſqꝫ pedes ſtabilietis.Meditatio et oratioſuꝑ ſeptima petitiōe orationis dn̄ice. Sedlibera nos a malo.Xprimi nō pōt malū quo ſuꝫirretita. ac etiam neceſſitas q̄ meangit quotidie. Multꝭ modisſubdita ſū legi peccati quod ſine lege ē. agitqꝫ frequēter vt malū qd̓ noloid faciā. quot mihi inſurgūt motꝰ mali horis ſingulis quos minime vitare poſſum.nunc temerarie de alio iudicium ferendonunc dolendo de bonis ip̄ius. nūc de malo exultando. nūc meip̄am plus debito excollendo ⁊ mihi complacēdo. nūc iraſcendo aut dedignando. nunc vana loquendonunc leuiter aſſerendo nūc indeuote orando. nunc comedendo ⁊ bibendo nunc inaſpectu/ nunc in auditu/ nūc in tactu. Teigitur exoro dulciſſime pater celeſtis vt mea tali malo liberes. vt tandem a magno illo malo qd̓ om̄e malum ſuperat in horrore ⁊ anguſtia morte. ſcilꝫ perpetua īmuniseuadam ac libera.Oratio ad bonum angelum ſuum ⁊ ad reliquos om̄s ꝑ mediūFelus. plures ꝯtinens partes. OLorioſe angele dei qui vn̄ꝰ.¶ ¶ es ex inclitis pͥncipibus ciuitatis
celeſtis cuius cuſtodie diuina bonitate acpia ordinatiōe cōmiſſa ſū ꝑ eundē dirigenda ac protegenda. inſuꝑ ⁊ iuuanda ad ingreſſū dicte ciuitatꝭ bene viuēdo ac deo parendo ⁊ ẜuiēdo. hoc die ⁊ ac hora me grandis vrget neceſſitas ad te recurrere. hoc ꝓfecto bn̄ ꝑpendis ⁊ agnoſcis. Aſſū ego tuapauꝑ ceca in ꝓfundis ꝯcluſa tenebris huius inferioris carcerꝭ. in qͦ nihil ē luminisſpūalis ad cognoſcēdum bona glorie celeſtis/ et id paꝝ claritatis qd̓ illic eſſe p̄t/ ī meeſt obuolutū ⁊ circunductū fumis ac tenebroſis nebulis de turpi ſceno ac lutoſis paludibus fetidoꝝ mee carnalitatis deſideriorū ac terrenaꝝ cogitationū eleuatꝭ. Quāobrem incedere neſcio ꝑ vias rectas ī vicosceleſtis ciuitatis vbi mihi mēdicare incūbit ⁊ el̓ ynas meaſ petere niſi ab alio ductavel aliter illumīata. Te igitur p̄cor dux fidelis app̄hende manū huius tue excecate.deduc eā ꝑ vicū magnū ꝑadiſi diſcurrēdohoſtiatim. vbi valeā clamare/ aduocare gemere/ flere auxiliū implorare. ⁊ pauꝑi elemoſynā petere ꝓpt̓ deū. Uere pauꝑ eſt quipenitus viſu caret. quiqꝫ pane̓ ſibi lucrifacere nō pōt. Trahe me q̄ſo ſpecialit̓ apudtuos ꝯſodales/ ceteros angelos tuos amicos ⁊ domeſticos. vtiqꝫ p̄diuites ⁊ gr̄e bonis refertos. Exhibe illis hāc mendicā miſerabilē ad elemoſynā ꝑ̄cipiendā. Cū gaudio em̄ recipienda ē. eſt em̄ hec peccatrix q̄vult ꝯuerti vt dicit ſaluator xp̄c. Ne ꝑdasigit̉ hoc gaudiū qd̓ vtiqꝫ ꝑderes ſi ab hacmea ꝯuerſiōe recederē ꝑ defectū victꝰ quēnō niſi meo q̄ſtu ꝯſeqͥ poſſum. Ne igit̉ mederelinqͣs ne hoc mihi recuſes fidel̓ cuſtosꝙͣuis te pluries ꝑuipēderim/ male iurādoaut agēdo in ꝯſpectu oculoꝝ tuoꝝ qd̓ necfacere debuiſſem in cōſpectu ſcurre alicuiꝰaut viliſſimi alterius hoīs. Cōdona mihiq̄ſo rurſus meā inſipiētiā meoſqꝫ exceſſusSū fateor ſtolida deſes ac p̄ſūptuoſa. Noſti hͦ. ⁊ iō tue cuſtodie relicta ſū. ſicut egrota medico. ſicut ceca duci. ſicut ſtolida etfrenetica ſuo gubernatori. Ideoqꝫ neceſſeē vt me ſupportes in meis defectibus. aliasem̄ indeſinēter nec ſcirē nec poſſē abſqꝫ errorē deuio mēdicare ⁊ vitā meā queſtuareQuocūqꝫ ꝑgo aut ducor illic multum obſcure cōſpicio inclitā illā ciuitatē celeſtē. di
¶