theologia practica66
66
nie copioſior apud aīam q̄ aut p̄guſtatiōedelitiarū ꝑadiſi relabit̉ ⁊ corruit ad dolores inferni ad ſil̓itudinem vmbre mortis.ad erumnas huius exilij. Sumitur poſtramo coniectura quāte futura eſſet amaritudinis ſeꝑatio ꝑpetua. ¶ Quiſquis es igit̉qui ad cōtemplationeꝫ traditus es / ſatageimpiger ad eam ſed ita vt illā expectes abalto paratus humiliter ea vti ſi venerit cūgratiarūactione/ paratus ſil̓r ea carere bono aīo/ ſi nō aduenerit. habentes ama. ſꝫne ſpernas aut iudices non habentes recogitās aſſidue qꝛ in ſola charitate dei eſt regnum dei. ¶ Beniqꝫ maledicta terra nr̄aſpūalis ſicut ⁊ corꝑalis n̄ germinat fructūſine ſpinis ⁊ tribulis nec abſqꝫ dolore aīap̄gnans veritatis ꝓlem parturit.ConſideratioT.docet aſſumere longanimitatē volenti ꝑuenire ad guſtum internum. inſtanter qͣrendo/ ſepiuſqꝫ repuſſus ꝑſeuerat inceptisnec fatiget̉ quouiqꝫ mereatur miſericorditer exaudiri ⁊ admitti.¶ Induſtria ſeptima. XOnganimitatē aſſumē. ¶ Poterat fortaſſis ex p̄miſſa cōſideratiōe deuotus animus ſaluberrimos ⁊ ſuauiſſimos cōtemplatōnis fructus qͣſi negligere ⁊ dicere. vt quid fatigarer fruſtra? quid eniterer acquirere qd̓ igͦrat aīa mea ſi ꝓficuū fuerit aut dānationiimputandū? Fiat itaqꝫ volūtas dei. det ſivelit p̄guſtationē ſue dulcedinis hic ſentire neget ſi voluerit. ꝑatū cor meū ad vtrūqꝫ. ¶ Sed audi tu qui ſic loqueris. Scisne queſo qm̄ neqꝫ qui plantat vt dicit apoſtolus. neqꝫ qui rigat eſt aliquid. Nihilominus vult nos deus plātare ſolerter et rigare. ſiue hoc carnaliter intelligas ſiue ſpūaliter. Alioquin quō coadiutores dei ſumus. qͣliter implemus. Nō tentabis dn̄mdeū tuū. ſi laborē diligentiāqꝫ datā humanitus deſerētes ſolum diuinitus adiutorium p̄ſtolamur. Sit igr̄ labor noſter. ſit induſtria. ſit conatus plantās ⁊ rigās. incrementū v̓o qͣſi viuificā ſuꝑinfuſamqꝫ virtutem donet xp̄s/ a qͦ petat̉ humiliter ⁊ fiducialiter expectet̉. ¶ Nemo de negligētiaetinerti corde ſibi blandiat̉/ ſi nolit ad cō-
templationis culmen anhelare. Confundit prior vna rō vna cōſideratio dicens adꝑfectionē ſemetip̄m extendere. ¶ Nemopterea deſerat ceptuꝫ iter hoc ꝑfectionis ſiſenſerit vt ſentiet laqueos innumerabilescentationū abſcōditos in via qua ambulat. ſepe repulſus nō ꝯfundat̉ / crebro deſudans nec iudicio ſuo ꝓficiēs nō cōturbet̉Satagat enitat̉ innitens forti baculo ꝓtectōnis altiſſimi nō arundineo laboris ſui¶ Qui capit capiat. qm̄ labore querit̉. immo requirit̉ ad illā quā tn̄ dare nequit cōtemplatōis gratiam. Sed ita videmus inhoīs formatōne/ patres generant. matresalunt in vteris. Alioquin qn̄ naſci puerūcontingeret. nihliominus quid virtutishn̄t hec oīa niſi deſuꝑ aīa det̉. ſolo creātisarbitrio viuificat̉ totū illud p̓ius informeac veluti inutile. Homo .ſ. feneſtras remouet. leuat caput. oculos aꝑit. Alioqͥn quarōne videret? Qd̓ ſi ſol abſcōderet radiosfruſtra ad viſionē hec oīa fierēt. de ſole iuſticie idē exiſtima. ¶ Poſtremo ſi nihil Cabſqꝫ magno labore dedit deus mortalibus vt poeta loquit̉. ¶ Si nemo coronabit̉ niſi qui legittime certauerit ẜm apl̓iv̓ba. Si deniqꝫ minores artes quarū enumerationē ꝓſequi vacuū eſt cū tanta ſolicitudine vigilijs anxietate diſcunt hoīes/vel ad fuga pauꝑtatis/ vel ad augmentuꝫdiuitiarū/ vel inanes laudum titulos autaliqd̓ tale mortale/ caducū/ aut fluidū ſi ꝓpter hͦ fuit inductus poeta dicere. Laboroīa vincit improbus ⁊ duris veniens in rebus egeſtas. Pudeat pigeatqꝫ ꝓ re pulcerrima maxima ⁊ diuina minus eſſe ſolicitos. minus longanimes ⁊ erectos. ¶ Fortis aſcenſor montis huius attingere paratus ad cōtemplatōes alacer erumpe exubtans vt gigas ad currendā viā firma greſſum ne labaris retro. ſed ⁊ lapſus violentior erigere/ abijce molā terrene cogitatōis acollo tuo. hoc te fabuloſus Siſiphus edoceat. Uſqꝫquo placebit tibi regio hec egeſtatis in valle lachrymarū in limo ꝓfundi ⁊ luto fecis. Illuc ſurſum aſpira vbi diuitie pax gaudiuꝫ ſpiritus in ethere puro.¶ Quouſqꝫ rurſus algido rigore torpeſcitaīa tua/ ꝙͣdiu n̄ exardeſcet ignis deuotōisin ea? inſuffla/ exuffla. ne ceſſauerꝭ legēdo