Sexta ꝑs de myſtica
tiam finis veri vel eſtimati/ cetera oīa moderentur/ ꝯſequens eſt vt ſubuerſo et puerlo fine/ ꝑuertant̉ omnia ad finem ordināda. Inter que nimiꝝ eſt ſcientia que dumad diuitias acquirendas reducit̉/ appellatur terrena. dū voluptates indigua ſorte cōquirit/ animalis nominat̉. Bum v̓o emulationibus ſectis hereſibus cōtentioni et ſimilibus nequitijs ſpiritualibꝰ ancillatur/quo pacto melius ꝙͣ dyabolica cenſebitur.Scientia igit̉ in ꝑuerſis tot ſortit̉ nominaquot ſunt vitia/ eam ad ſe rapientia/ vt ꝙ ēſuꝑba arrogans inflata ⁊ ſimilia. De talibus dicit ſcpͥtura. Sapientes ſunt vt faciātmala. Inde em̄ ſit illud de grecis eulogiūꝙ leges habebant bonas ⁊ peſſima ingeniaPer cōtrariū vero ſapiētia que deſurſum ēqualē loquimur ſicut obſeqͥt̉ charitati ceteriſqꝫ virtutibus/ ita earum denominationes contrahit vt ꝙ eſt patiens. benigna. nōemulans. non ambitioſa. Et hoc modo d̓ceteris. Sic er go de theologia ſpeculatiuadicimus ꝙ non quelibet peruerſa eſt aut ꝑuerſos inhabitat. nec in ea vitiuꝫ eſſe ponimus. Sed in abutentibus ea/ qualiter nl̓tuſ in theologia myſtica abuſus eſſe poteſtniſi forſan modo pretacto per ſuperbiā obięctiue.Cōſideratio. 33.rXPonit differentiam inter ꝓbos fideles exemplo oſtendens quomodo iudicāt d̓ thealogis myſtica.N hominibus noͣ ꝑuerſis nec aīuerſis a deo fine ſuo/ pōt alterainter theo logū ſpeculatiuū ⁊ myſticuꝫ differentia inueniri/ quiavnus ab altero ſecernit̉. qualiter artifex ſolum ſpeculatiuus ſine inſtrumentis cōuenientibus et habitibus acquiſitis differtapractico exꝑto ec in vtriſqꝫ abundāte Hācdifferentiā nonā ſumptā ex oꝑis facilitate:vel difficultate familiari poſſumus on̄dereexēplo. Siqͥs peritiſſimꝰ in arte muſice nōaūt exereuerit ſe in vocali cantu neqꝫ ī cordis aut organis/ īmo vocē hēat raucā ⁊ inſtrumenta muſicalia diſcordia/ ſatagit tn̄iſte vel cantare/ vel inſtr̄a pulſarē nulli dubiū qͥn oberrabit/ et neqꝫ dulcē neqꝫ ſuaueꝫcimphoniā valebit afferre. Hec ſil̓itudo re
ſpicit eū qui d̓ diuinis ſcit artificioſa diſteq̄ de moribꝰ ſil̓r ⁊ v̓tutibꝰ regulas hꝫ / ⁊ ſpeculatiuū plerūqꝫ ſermonē ſꝫ nō dū vult adea q̄ cogͦſcit cōformit̓ oꝑari/ cogit̉ languēsillā apl̓i vocē plangē̓. velle adiacet mihi/ ꝑfice aūt non inuenio. Caret quippe v̓tutuhabitibus tanꝙͣ inſtrumentis/ habens carnem rebellem et diſſonā ſpiritui/ que dumtangit̉nihil ſuaue nihil diuinū ſed raucūſordidū. ac ſtrepidulū reſonat Sed et ſpintus dū velut quidā muſicus ſatagit obſequi deo in hymnis et canticis pioꝝ deſideriorum/ ſentiunt̉ tantūmodo fragores ⁊ tumultus obtuſi deſideriorū carnaliuꝫ acqꝫterrenorum. Iſtā rem mille ſil̓itudīes pares on̄derēt in ceteris artibꝰ ſcribēdi. pingedi. medicādi. militādi/ nauigandi ⁊ ſil̓iuꝫ¶ Porro ita pueri magis ſine arte paulatiextendendo deambulatione/ diſcunt recteambulare ꝙͣ iacendo etiam ſi mille reguleeis gradiēdi vel modi dicerent̉. ſicut fabricando fabri fimus. qꝛ ſimiliter inquirimꝰquid eſt virtus nō vt tantūmō ſciamus. ſꝫvt bn̄ oꝑando boni efficiamur ait Ariſto.Cōſideratio. 4. jpibnaOſtendithoꝝ caliginem et theologoꝝ claritateꝫ ſubexemplo maris galilee et nauis ventoꝝ pſciū ⁊ vocatione filioꝝ zebedei.Er theologiam myſticā ſumusin deo hoc eſt in eo ſtabilimurꝭa mari turbido ſenſualium deſideriorū ad littus ſolidū eternitatis adducimur. In hac cōſideratiōe diſierentia etiā inter duas theologias ſpeculatiuā ⁊ myſticā edocet̉. Speculatiua quippe ſi ſola eſt nunꝙͣ quietat. inquietat pocialioquin nō dixiſſet ille qui voluit inueſtigare de omnibus diligenter ꝙ nō ſaturatoculꝰ viſu nec auris auditu/ dans ꝑ hoc intelligere quietem nō eſſe in ſola inueſtigtione veritatis ſed famelicum quoddaꝫ biunumqꝫ deſiderium. Fallor ſi non ita afparuit in maximis ph̓is qui poſt oēs īquiſitiones ſuas tedio affecti qꝛ nō refecti. dixerunt hoc vnū ſe ſcire. ꝙ nihil ſcirent. Uidete queſo ꝙͣ inanis refectio vbi ꝑ tot teſtpora/ ꝑ tot ſtudia/ nihit niſi vanitaſianis īviſceribꝰ aīaꝝ reꝑta eſt. Pret̓ea cognitiōisiſta videt̉ eſſe na/ ꝙ plꝰ ſatagit rē cognita-