Quarra ꝑs de myſtica

et loco vt dicit notant̉ ph̓s .j. metaphice¶ Pertinere ad hoc eſtimo poeticas illas fictiones ⁊ imaginationes/ vnam d̓ orpheo cytharizante et euridice quā ad inferos dilapſam euehere nitit̉ ad ſuperos. ⁊ alterā apud virgiliū de enea tranſeūte ad cāpos elizeos. et ibidē intelligente que futura erant poſt enatationē maris et obdormitionem cerberi. Nō em̄ tales viri quos ꝓtheologis habuit antiquitas ocioſe fabulant̉. Orpheus eſt vir ſapīe deditus qui ꝑaurate vel eburnee cithare modulos hoc ēꝑ debitā et armonicā moꝝ cōpoſitioneꝫ / ſiſtere facit flumina defluentiū deſideriorūcōponit quoqꝫ et manſueſcere facit ferinoset brutales affectus. Deniqꝫ cōpellit ſiluasrigidas prauaꝝ inclinationū tā innataruꝫꝙͣ acquiſitarū ad ſuū voluntatis arbitriuꝫſequi/ hic orpheus euridicē hꝫ ſponſaꝫ illāde qua gloriabat̉ ſapiens/ queſiſſe ſibi ſponſam ſapīam aſſumere vl̓ accōmodatiꝰ euridicē̓ accipiamus vim intellectualē datamhoī ad conſiderationē ſuꝑnoꝝ. Hec vis dūꝑ prata florentia placibiliū obiectoꝝ vagatur. mordet̉ a ſerpente voluptatis latentisſub herba formoſitatis. ſicut dicit Ariſto.ꝙ voluptas furata eſt intellectū ſpiſſe ſapiēcie hoc vulnus inflictuꝫ trahit euridicemad inferos/ qꝛ hec ſola iā infima cogitat. inhis ſolis ꝯuerſat̉ nō potens dicere cū apl̓oNoſtra cōuerſatio in celis eſt. Uulnerataigit̉ deductaqꝫ euridice .i. vi ītellectuali adinferos ꝑ mediū ſerpentis ſicut ad lr̄am tēptatio ſerpentis primos illos parētes ſapientiſſimos demerſit ī baratꝝ oīs illius miſerie qualē apud īferos ſub metaphora cōgruis exemplis pocte figurarūt. Orpheusvir ſapiens deplorat amiſſam cōiuge quāad ſuꝑnas auras conat̉ rurſꝰ educere. quocanēte et lugēte ſilent furie infernales paſſionū carnaliū. cerberi latratus nō audit̉/qꝛ res cū tꝑis lapſu nō cōcipiunt̉. Animpreterea qui preſſus ante erat/ lapide molari terrene curioſitatis/ ſicut ſizipus vel quiagitabat̉ rota volubili mundane occupationis ſicut hyxion. vel qui lacerabat̉ a vulturibus mordacis voluptatis ſicut ticius.vel qui eſuriebat inter aquas et poma ſicutauarus tantalus/ nunc intrepide in requiem ſui cōuertit̉ cū illo qui dicebat. Couer

tere anīa mea in requiē tuā. qꝛ dn̄s bn̄fedtibi. Inter hec lamenta ⁊ efficatia carminaiubet euridices orpheo r̄ddi/ ea tn̄ lege nerurſus cōuertat ītuitū. Sꝫ heu noctis ꝓpeterminos orpheus erudicē ſuā vidit. perdidit. occidit. ¶ Uos hec fabula r̄ſpicit/ qͥcūqꝫ in ſuꝑum die/ mente ducere queritis. nāqui cartareū in ſpecus victus. lumina flexerit/ quicquid precipuū trahit/ ꝑdit duꝫ vidit inferos. Hec Boetius. Ad hanc ſentitiam facile traduci poſſunt fictiones alie d̓enea virgiliano/ et hercule. et perſeo deſcendentibus ad inferos et iteꝝ emergentibusSed hec interim ſufficiāt ꝓ ſpoliatōe egyptioꝝ/ ⁊ xp̄anoꝝ ditatione.¶ Conſideratio. 24. EQuō creſcit ⁊ cauſat̉ ꝯtemplatio oſtenditꝑ plures ſimilitudines exemplares. et vbiꝓprie reponitur.Ontemplatio facilitatē habꝫ tūex habitibus ꝑ meditationē aceſitā. Tū ꝓpter abſtractionē ⁊ ſeparatione intelligentie a ſenſibi-libus. Tū ſepius ꝓpter diuine gratie colluſtrationē in diuina ſpectacula ſubleuantē.Meditatio nimiꝝ ſi debite fiat tranſit ī cōtēplationē / ſicut cogitatio in meditationeFacta em̄ ſedula inquiſitione veritatis denudatis inſuꝑ ꝑ vehemēs ſtudiū reꝝ qͥdditatibus ab accidētalibus circūſtantijs/ generat̉ habitus ex frequentatiōe. depuratarlumen intelligentie. fitqꝫ lucidius ꝙͣto eſttenebroſitati ſenſualis cogitatōnis imꝑmixtius. ¶ Pro cuius manuductiōe palpabili imaginemur cōformiter ad diuinumtAug. ī ſuo de trini. ꝙ ſit aliquis ſupra mōtem excelſum valde. Ad cuiꝰ cacumen neqꝫ venti neqꝫ nubes attingāt/ ſicut d̓ oſiponarrat Ariſto. Subtus v̓o ꝙͣto ſit deſcenſus ꝓcliuior ad īfima/ tanto ē illic tenebioſitas inqͥetior/ ꝑ cōmixtione/ ⁊ quādam incorꝑationem radioꝝ ſolariū/ cū ceteris impreſſionibus/ vt ſunt venti. pluuie. niues.grandines. fulgura. ⁊ ſil̓ia. ¶ Conſtat holexemplo ꝙ homolimpidius liberius ⁊ ex̄peditius circūfert oculos ſuos ad ſerenuꝫlumen ſolis ⁊ celi/ dū ſublimis euectus eſtet in quadā regione pura ⁊ tranquilla coblocatus. ¶ Cuiꝰ oppoſitū euenit dū in ilt