Druckschrift 
[Tertia pars] (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De vita ſpirituali aīe

niam ibi fit ẜmo d̓ vna tm̄mō ſpecie ſuſpēſionis ⁊ ī caſu certo. Alia aūt decretaſis abeiſdē allegata loquit̉ de ſuſpēſis ab homīeScd̓aꝫ ꝑte ꝓpoſitōis idcirco poſuimꝰ/ qm̄ſi oppoſitū teneat̉ attētis rebus vt turbateſunt in eccl̓ia. tota fere xp̄ianitas fraudataeſt bn̄ficio cōfeſſionis ſacramētalis. Qd̓ ſicoſtēdimus. Si omnis excōmunicatꝰ a iureaut ſuſpēſus aut irregularis ꝑdit ptāte abſoluendi ſacramētaliter qꝛ ꝑdit vt dicuntiuriſte: iuriſditionē omne in alios. talis inforo ꝯſcīe nequaꝙͣ abſoluit. Sed maximapars eoꝝ qͥ cōfeſſiones audiūt incidit ſepein ſuſpēſionē aūt irregularitatē ⁊ excōmūnicatōeꝫ ⁊ hoc vel ꝑticipādo cū ſuis parochianis excōmunicatis/ vel tenēdo publice cōcubinas vel dum ſunt infamati vitioaliquo publico vel ſimoniaci vel mercatores publici/ vel ex alijs centū radicibꝰ. tamapud religioſos ꝙͣ alios. Formidabūt igit̉ſemꝑ ſubditi/ an fuerint rite ⁊ vere ſacram̄taliter abſoluti/ ⁊ hoc rōnabiliter in tantaſnīaꝝ multiplicitate. Hoc aūt aſſerere qͣꝫtum ſit ꝑiculū ⁊ ſcandalū p̄lati viderint ⁊iuriſte. Pro hac ꝑte ſcd̓a ꝓpoſitōis facit decretalis q̄ monet vt in neceſſarijs ſubditicōmunicent cū curato ſuo/ qui tn̄ qn̄qꝫ ſuſpenſus eſt vtpote cuꝫ fornicario publico.Conſtat autem ꝙ confeſſio eſt neceſſaria.Si v̓o nō poteſt abſoluere ſacerdos excommunicatꝰ a iure aut ſuſpēſus. fit illuſio talibus ſubditis. qm̄ nec ſacramētalit̓ abſoluent̉ nec finaliter aliud reportāt ꝙͣ ſcrupulos/ dū poſtmodū audiūt ſacerdotes ſuosptāte abſoluēdi caruiſſe. Quinta ꝓpoſitio. Expediēs videret̉ vt nulla ſnīa excōicationis ferret̉ niſi ꝓ cōtumacia facta ī rebus pure ſpūalibus/ ⁊ vbi trāſgreſſio v̓gitmanifeſte in diſſipatōeꝫ fidei ⁊ ſue libertatis/ ſicut eſt de hereticis ⁊ ſciſmaticis/ eorūqꝫ fautoribꝰ ſicut de interdicto diceremusExcōicatio ſiquidē baculꝰ eſt pure ſpūalisꝓpterea nō videret̉ rōnabiliter aſſumendaad ꝓtectōeꝫ reꝝ tꝑaliū ⁊ quaſi ꝓphanarūqm̄ res tꝑales nō debent conſeruari vel repeti cū maiori detrimēto eoꝝ a quibus repetuntur/ ꝙͣ ſit vtilitas ꝓueniens aput repetentes. Sed excōmunicatio maius damnū infert ꝙͣ ſit vtilitas alia tꝑalis. Preterea nō dꝫ eccl̓ia grauiꝰ punire deliquētes

ciuiliter/ ꝙͣ ſecularis ptās. Oppoſitū tn̄ fudū ꝓpter ꝯtumaciā cadentē in cā reꝝ tpaliū/ iudex eccl̓iaſticus īcarcerat ⁊ ligat animas grauiſſimis excōicationis vincul̓. Index v̓o ſecularis ſola corpoꝝ detentōe contentꝰ eſt. Rurſus nō eſt vſqꝫ quaqꝫ certū anius diuinū cōceſſerit p̄latis iuriſditionemtꝑalē īmediate/ aut ſaltē eius exercitiū ſicuixp̄s illud a ſe abdicauit aut ſi hoc conſtarepōt. remaneret in̄ incertū ſi iuriſditōem ſecularē ex ꝯſuetudīe vel dono pͥncipū cōceiſam ſibi poſſit eccl̓ia ꝑ iuriſditōeꝫ ſuā pure ſpūalē exercere/ ꝓſequi/ ⁊ defendere. Sicut habet eccl̓ia iuriſditōes tꝑales habeatip̄a ⁊ carceres/ ⁊ alios coercēdi modos eticorꝑales que coertio corꝑalis licet apd̓ groſe intelligētes ⁊ carnales auſterior indicaretur/ quis tamen fideli mēte ꝓſpiciens / negauerit excōmunicatōneꝫ penā longe detriorem excellere? īmo ẜm dicta ſanctorummorte corporali deteriorē exiſtere. Si aūnō ꝓ qualibet ꝯtumacia īfligit̉ mors apd̓principes ſeculares q̄ eſt iſta eccleſiaſti calibertatis māſuetudo vt paſſim ꝓ ſimilibusaut minoribus culpis ſpūaleꝫ inferat motem? Beniqꝫ dixerim iſta nō ad detrahēdum factis prelatoꝝ ſed vt occaſio preſtit̉maturius in hac re ſtatuēdi ⁊ tollendi totvexationes incredibiles/ quas pauperibꝰlaborantibus/ ꝓmotores curiarum ⁊ aliquidā his baculis fulti p̄ſtant in contemꝰptum dei. dānationē p̄ latoꝝ. ⁊ eccleſiaſticiiuriſditionis irriſionē. Amplius iſta nonſunt ad determināduꝫ que diximus in hisꝓpoſitionibꝰ p̄ſertim vbi textus iuriū pꝫlam repugnare viderent̉. Sed datā volūmus eē occaſione ſtudendi iura illa ⁊ mitiori interp̄tatōe ea diiudicādi/ ꝙͣ faciantquidā ad pauca aſpiciētes. ⁊ qͥ d̓ facili enbciāt ꝓ alioꝝ illaqueatōe. illiberatōne ⁊ danatōe. Sexta ꝓpoſitio. Expedienuseſt ī multis defectibꝰ illos vel tolerare/ velad bonū finē ordinare ꝙͣ ꝑ ſulminatonteſententiaꝝ ⁊ cōdemnationū. aut ꝑ p̄dicitiones rigoroſas eos conari funditꝰ extirpare. Ratio patet ex p̄miſſis. vn̄ precedencia facta ſanctoꝝ nos docent qͥ multa quemale fieri videbāt ⁊ nequibant corrigerevel tolerabāt/ vel ad aliquē finē bonū oroinabant. Sic idolatraꝝ ſuperſtitio facta in