Druckschrift 
[Tertia pars] (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De conſolatione theologie

non facis certā vocationē tuā / ꝑ bona oꝑaquotidie corruēs de peccato in peccatum.ingerenti ꝓinde ne ſis de multis vocatiset nō electis ſicut vita tua ſil̓is eſt multorum Dic rn̄dens ꝙ obedis iubenti deo qͥmille locis ſcripture ſacre p̄cipit vt ſperesin eo. cui dicito. Exurge dn̄e deus in p̄cepto qd̓ mandaſti. ꝓijcio me in te iubentete. nō es crudelis aut fallax vt abijcias meiuncta p̄ſertim multiplici ꝓmiſſione tuaqua ſperātibus in te pollicitus es ꝙ liberares eos: eriperes; ſaluares ⁊ glorificares.Cuius demum tam immēſa pietas eſt. vtnullis peccatis etiā infinitis ſi cōmiſiſſemea ſolus vinci poſſit hic in via. Qd̓qꝫ interpoſuiſti cū immobilitate cōſilij tui iuſiuranduꝫ. vt ꝑ duas res immobiles ſicutloquit̉ apl̓s tuus quibus impoſſibile effmētiri te nos fortiſſimū ſolatiū habeamꝰad tenendā ꝓpoſitā ſpem. ꝙͣuis em̄ ſis inobligabilis a creatura tua rōnali/ quicqͥdagat ꝓ te vel erga te. voluit tn̄ dignātiſſima condeſcēſio tua? cōmerciū qd̓dā habere cuꝫ hoībus/ vt bn̄ de te mereant̉ ſi iuſſatua cōpleuerint/ ⁊ in te ſperauerint/ qui fidelis es ⁊ teip̄m negare nōͣ potes. Hec tuita deo. Poſtremo dū ꝓpria fragilitasobijcit̉ vt deſperes. deſperes volo. ſed de teet in te quibus ho ⁊ caro es. nam maledictus hō qui cōfidit in hoīe/ et ponit carnēbrachium ſuum/ ⁊ a dn̄o recedit cor eius. Sed hic oecurrit trepida cogitatio dicens. qͣ rōne conabor declinare vicia. v̓tutes adquirere. ſeruare mādata dei. ſine quibus ſperare vitā ingredi/ iā nō ſpes eſt ſedarrogās ⁊ infidelis p̄ſumtio? Conaberisꝓrſus. ſed in adiutorio altiſſimi. ⁊ millies victus. millies conaberis eo quidē amplius ⁊ certius/ qͦ nulla tibi ſuꝑeſt fiduciade ꝓprijs oꝑbus. Proptera dicturus Salomō finē ꝯcionatōis ſue dū ꝓferre velletSerua mandata p̄miſit. deū time. qꝛ vicꝫab ipſo eſt bonum vel velle vel perficere. Monicus Retineo ꝙ in ſolilo­ Equijs ſil̓ia de ſe cōfeſſus ē Aug. Spera Lbā inqͥt aliqn̄ in v̓tute mea q̄ nō erat v̓tusEt cum ſic volui currere vbi magis ſtarecredebā ibi magis cecidi. factuſqꝫ ſuꝫ magis retro ꝙͣ an̄. Dicebā eī; hoc faciā. illudꝑficiebatqꝫ poſt; nec hoc nec illud. qm̄

de meis viribus cōfidebā. Nunc aūt cōfiteor tibi dn̄e rex pr̄ celi ⁊ terre. qm̄ nō infortitudīe ſua roborabit̉ vir. vt nō gloriet̉an̄ te ſtulta p̄ſūptio oīs carnis. Uolucer. Traducit aduena nr̄ meditationēhāc etiā vſqꝫ ad angelos ſctōs dū attēdūhorrorē diuinorū iudiciorū ī dānatis. Canimus eī ꝙ tremūt angeli atqꝫ archāgelitremūt intellige? nō ex for¬iudīe ſue dānatiōis/ qͥbus ineſt gl̓ie ſecuritas. ſꝫ eo magex aliorū dānatōe. qͣi ſi tremerēt ⁊ pauerein ſe deficiētes reſiliūt in adiutorē vnicūdeū; adherētes ei/ ſe fragiles ⁊ nihilo ſil̓esreputātes ſine eo. Addidit de hūanitatixp̄i ꝙ ſicut ineſſe ſuppoſitali/ ſic innitit̉ pſonalitati filij dei ꝙ ꝓpriā deſerit/ nec ī ſeſubſiſtit. ita ineſſe gr̄e vel gl̓ie innitit̉ deoꝙ nullatenus in ſe. Et ita de ſctīs quātoꝑfectiores; tāto humilius ⁊ reuerētius inadiutoriū dei reſiliūt. Quocōtra de reprobis. qͥ magis refugiūt a deo ⁊ ad ſe corfugiūt; qͦ dānabilius puniunt̉ qm̄ in ipſieſt amor ſui / vſqꝫ ad cōtemptū dei. ſicut inalijs eſt amor dei; vſqꝫ ad cōtemptum ſui Deniqꝫ ſpes velut ancora quātominusin arenulis fragilibus ⁊ fluidis hūani auxilij figit̉/ tāto ſolidius ⁊ certius ſupra fimā petrā (q̄ xp̄s eſt) defixa ſtabilit̉. Qſi queſierit aliqͥs. quid igit̉ de illis qͦs nōſaluat deus? Rn̄ſum habeat ꝙ velut aīalia ꝓpter hoīes creata ſunt? ad obſequiovarietatē illa blādiēdo iſta ſeuiēdo. inteligere ſic habemus ꝓpter electorū ſalutē īſcitos eſſe formatos ſiue nocere ſiue obqui conent̉/ vt nō gloriet̉ oīs vel obſequēelectis/ vel aduerſans eis. Neqꝫ tn̄ ita ſūaccipienda q̄ dicta ſunt; qͣi tollat̉ libertaarbitrij. Fortificat̉ ſiquidem magis ⁊ inſttuit̉ ſed in deo viuificāte ꝑ gratiā. q̄ eſt vlut aīa quedā vitam habens in potētia advitā ſecundā. ad meritoriā videlicet oꝑtionē. Itaqꝫ ſicut oꝑatio aīalis p̄ſupponieſſe nature. ſic oꝑario ſpūalis vitā grati. Sed neqꝫ audiendus eſt Cicero. qui vtlibertateꝫ in homībus ſtatueret abſtulitdeo ꝓuidentiā. Neqꝫ rurſus ex aduerſerecipiēdus alter. qui diuinā ꝓuidentiamſic inſtituere voluit vt arbitrio noſtro neceſſitatē imponeret. Pro nefas etiā in percatis dicens deū velle ⁊ facere nos peccat