Fo.CCCLV
O qͣꝫtū exultat nūc diabolꝰ. Oēs in ꝓcliuovicioꝝ ſūt. Nullꝰ vl̓ pauci ꝯuertūt̉. cūcta nobis ſuꝑflua ſūt expēſa. terrenis inhiamꝰ. terrena ſapimꝰ. deū ⁊ eiꝰ mādata ꝯtēnimꝰ. terribilia iudicia dei audiētes nō obſtupeſcimꝰ.Nolite gͦ km̄i diligere md̓m neqꝫ ea q̄ ī mūdo ſūt. qꝛ iacula diaboli ſunt. ſꝫ ẜuiamꝰ xp̄o.Nihil eſt meliꝰ ⁊ vtiliꝰ bona vita. Sextūnos ſollicitās ad fugiēdū de mūdo. eſt mutabilitas reꝝ tēꝑaliū. Un̄ legit̉ quēdā ph̓mdixiſſe. Qn̄ cogito de pace⁊ qͥete. q̄ eſt in corde puro. ⁊ de delectatōe q̄ eſt in intellectu deum ꝯtēplāte de ſecuritate ⁊ de ſpe q̄ eſt ī code deū diligēte. tūc iudico ꝙ talibꝰ intēderenihil alid̓ eſt qͣꝫ deiformit̉ viuere. Cecꝰ eſt qͥalijs deditꝰ eſt. qꝛ deificū eſt om̄e qd̓ creatuꝫeſt. Que eſt illa vita nr̄a niſi curſus ad mortem. ⁊ qͥd eſt viuere niſi diu torq̄ri. Si eniꝫſubtiliter pēſet̉. om̄e qd̓ agit̉ pena eſt. miẜiaeſt. O amatores mūdi ad quē laboratꝭ finē.cur voſmetip̄os affligitis circa nihil. cū creatorē oīm poſſidere valeatꝭ. Quid ampliꝰ ēritis. Quid hoī ſufficit cui ꝯditor ip̄e nō ſufficit. O filij hoīm vſqꝫ qͦ graui corde. vt qͥddiligitꝭ vanitatē ⁊ q̄ritis mēdaciū. Nolite diligere mūdū neqꝫ ea q̄ in mūdo ſunt Quicūqꝫ gͦ vult ad terrā ꝓmiſſiōis ꝑuenire .i. gl̓amſuꝑne pr̄ie obtinere. neceſſe eſt vt ꝑ ꝟga crucis trāſeat mare rubꝝ. ab egypto intrās deſertū. vitā delicioſam ⁊ tenebras pctōꝝ deſerens. aſſumat vitā laborioſam ⁊ moriat̉ cuꝫxp̄o ī cruce pnīe. vt ſic ī hora mortꝭ ſue mereatur audire illd̓ dulce ꝟbū qd̓ dictū erat latroni. Amē dico tibi. hodie mecū erꝭ in paradiſo. Septimū ⁊ vltimū qd̓ nos dꝫ cōpeſcere ab amore reꝝ mūdialiū. ē occultumvulnꝰ pctī. qd̓ bona mūdi ſuis amatoribꝰ īfligūt. Difficile eī eſt vt int̓ vanitates ſecl̓i qͥſpoſitꝰ a vicijs maneat illibatꝰ. ꝓximꝰ ꝑiculodiu tutꝰ nō erꝭ. Felix ē gͦ illa aīa q̄ hmōi delectatiōibꝰ oblectat̉. vbi turpitudine nulla inqͥnat̉. ſꝫ ꝟitatꝭ ſecuritate purgat̉. quē ita d̓lectat lex dei vt oēs delectatōes laſciuie vīcatCui gͦ ſapit xp̄s. amarꝰ ē illi mūdꝰ. qꝛ guſtato ſpū xp̄i. deſipit oīs caro. Un̄ btūs Augꝰad dn̄m. Peto vt oīa mihi amareſcāt. vt tuſolꝰ dulcꝭ aīe mee appareas. qͥ es dulcedo īeſfabilis ꝑ quā cūcta amara dulcorant̉. Tuaenī dulcedo ſtephano lapides torrētis dulcorauit Tua dulcedo laurētio craticulāduſcē fec̄. Pro tua dulcedīe ibāt apl̓i gaudētesa ꝯſpectu ꝯſilij. qm̄ digni ha. ſūt ꝓ noͣ. ię. ꝯtu.
pati. Ibat andreas ſecurꝰ ⁊ gaudēs. qm̄ adtuā dulcedinēꝓperabat. Pro hac emēda pellē ꝓpriā bartholomeꝰ dedit. Pro hac guſtanda veneni poculū ītrepidus ioh̓es potauit.Hāc vt guſtauit petrꝰ oīm inferioꝝ oblituſ.clamauit qͣſi ebriꝰ dicēs Dn̄e bonū eſt noſ h̓eē. faciamꝰ h̓ tria tabernacl̓a. Hic moremur⁊ ꝯtēplemur. qꝛ nullo alio īdigemꝰ. Unamſcintillā dulcedīs iſte guſtauit. ⁊ oēm aliamdulcedinē faſtidiuit. Quid putas dixiſſet ſimagnā illā dulcedīs ml̓titudineꝫ diuītatisguſtaſſꝫ quā abſcōdiſti timētibꝰ te Hāc dulcedinē tuā ineffabilē ⁊ illa guſtauerat virgoagatha. de qͣ legimꝰ ꝙ letiſſima ⁊ gͣtulāt̉ ibatad carcerē qͣſi ad epulas īuitata. Hāc vt reor ⁊ ip̄e guſtauerat qͥ dicebat. Ꝙͣ magͣ ml̓titudo dulcedis tue dn̄e. quā abſcōdiſti timētibꝰ te. Et iteꝝ. Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauiseſt dn̄s. Hec Augꝰ. Qui gͦ nihil d̓ iſta dulcedine dei guſtat. ſordidari t̓renis deſiderijsnō euitat. Magnū donū d̓i eſt vicia ⁊ delitias hꝰ mūdi abdicaſſe. Ululate gͦ miſeri dilectores hꝰ mūdi qͥ corpꝰ an̄ tꝑs deſtruitis. etaīam interficitꝭ. Un̄ infirmitates multe. etmors tā repētina. niſi ex ciboꝝ nimia copia.⁊ freq̄nti ml̓ieꝝ vſu. Dū dulcit̉ creditꝭ. certedeluditꝭ voſmetip̄os. ꝓ corꝑe obliniſciminiaīam. ⁊ ecce corpꝰ ſil̓ cū aīa an̄ tꝑs deſtruitꝭ.Epulamī ⁊ inebriamī. nō eī poſt mortē ampliꝰ facietꝭ. Semīate corruptōꝫ ⁊ d̓ corruption colligatꝭ diuinā ſnīaꝫ quā iuſtꝰ ille iudexdabit in magno iudicio dei dicēs. Ite maledicti in ignē eternū. Heu cor lapideum ſicū talē tibi cogitas ob huiꝰ mūdi parua ſolatia īminere ſnīam nō formidas. Sꝫ forteqͥs dicat ꝙ vir qui ī peccatꝭ vixit toto tꝑe vite ſue. ī mortꝭ articl̓o accepta pnīa a deo veniā obtinebit. Heu qͣꝫ vana ſuſpicatō ⁊ falſameditatio. Raro accidit vt in morte mereat̉diuinā obtinere īdulgentiā. qui dū ſanꝰ eſt ⁊validꝰ deū offendere nō formidat. Hoc teneo. hͦ veꝝ puto. ꝙ ei n̄ bonꝰ ē finis cui ſꝑ fuit mala vita. Precioſa ē ī ꝯſpectu dn̄i morsſcōꝝ eiꝰ. ait p̄ſ. mors ꝟo pctōꝝ peſſima. olite gͦ km̄i diligere md̓m neqꝫ ea q̄ ī mūdo ſūtꝫ fugite d̓ medio babilōis. Exite d̓ vr̄ caldeoꝝ. īcēdio .ſ. vicioꝝ. Fugite ⁊ ſaluate aīas veſtraſ. Cōuolate ad vrbes refugij. ad loca videlicꝫ religioſa. vbi poſſitꝭ d̓ p̄teritꝭ agere penitētiā. ī pn̄ti obtinere gr̄am. ⁊ fiducialit̓ futurā gl̓iam p̄ſtolari.Explicit collatio de ꝯtēptū ſeculi.