Quare fratres mīores predicent
audiēdi ꝯfeſſiōes vt pnīarij vl̓ alij qͥdā ad hͦſpāliter deputati. Et qͥ talibꝰ ꝯfitēt̉. idē eſt acſi ep̄o ſuo ꝑſonalit̓ ꝯfiterent̉ eoſdē caſus d̓ qͥbus eis ꝯtulit ptātē. vn̄ nō tenēt̉ tūc plebāiſiteꝝ ꝯfiteri niſi velint. Quintꝰ ſi aliqͥs eſt ī peregrinatōe poſitꝰ nec p̄t hr̄e ꝓpriū ſacerdotēSextꝰ ī articulo neceſſitatꝭ extreme. tūc qͥlibet ē ei ꝓpriꝰ ſacerdꝰ ſi aliū nō hꝫ Inſufficiens plebanꝰ dici p̄t tribꝰ mōiſ. Aut cui ab eccleſia ꝓ tꝑe ſublata ē executio officij ſui vt ſuſpēſus excōicatꝰ. ⁊ irregl̓arꝭ. Aut cuiꝰ ſubditis ꝓpt̓ aliqd̓ nocumētū ſuū nō expedit ei cōfiteri. vt idiota vl̓ ꝓditor ꝯfeſſiōis ⁊ ꝯfitētesſibi ſollicitās ad pctm̄ qͦcūqꝫ mō. Aut qͥ ꝯfitētibꝰ ſibi nō debitā adhibet diligētiā ſic̄ neceſſe foret. Sic̄ qͥ nō dat eis oportunitatē ītegre ꝯfitēdi. vl̓ nō vult eos abſoluere niſiꝓp̄cio. vel nō informat eos ī diſcretiōe pctōꝝſeu ſatꝭ factōis qͣlitate vt ſciāt qͥd ſit peccatumortale. qͥd veniale. qͥd enorme. qͥd leuiꝰ velqͣliter deo ſatꝭ faciāt. ⁊ qͣliter ꝓximo ⁊ qn̄ publice vl̓ occulte. Nā in talibꝰ negligēs tātuꝫnocet alijs. ſic̄ idiota qͥ docet errare. ita negligēs relinqͥt ī errore. Exēplū de ceco duce⁊ qͥ cecū deuiātē nō reducit ad viā. Subditi eī hoꝝ ip̄a neceſſitate ſalutꝭ cogunt̉ aliosꝯfeſſores reqͥrere in qͥbꝰ īſufficiētie p̄dicte n̄vident̉. Sic̄ qͥ ſcit medicū ſuū inſufficiētemad curādū eū. aliū neceſſarie querat ſi vultmortꝭ ꝑiculū effugere. Ꝙ ſi plebanꝰ tal̓ nollet ſubdito dare licētiā idoneū ꝯfeſſorē q̄rēdi. vl̓ ꝓ malicia vl̓ īuidia ſeu ſuꝑbia ſua. imoforte p̄cipit ne vadat ad aliū. ita tenet̉ ei in fͦobedire ſic̄ ſeruꝰ dn̄o qͥ nollet eū paſcere ⁊ p̄ciꝑet ei ne alibi ſibi cibū ꝓuideret. Ꝙ aūt d̓rꝙ ſubditꝰ dꝫ pͥus petere licētiaꝫ vt vadat adperitū ꝯfeſſorē. ꝓpt̓ cautelā factū ē .ſ. ne ex cōtemptu q̄rat aliū. vl̓ ne vadat ad minꝰ idoneū. vl̓ ne vadat ad hereticū. vl̓ ne det̉ locuſtergiuerſandi malignis dū q̄rūt ignotꝭ cōfiteri vt correctiōeꝫ ſui paſtorꝭ effugiāt. ⁊ ita liberiꝰ peccēt. vl̓ ne ſimulēt ſe alijs ꝯfeſſos. cūnulli ſint ꝯfeſſi. Plebanꝰ aūt nullꝰ eſt qͥ tenet eccl̓iam cū ſit inabil̓ ad bn̄ficiū hn̄s curā aīaꝝ. vt illegitimꝰ filiꝰ vl̓ excōicatꝰ vl̓ laicꝰvel qͥ vnā hn̄s recipit aliā. Itē qͥ recipit eccleſiā nō ab eo qͥ hꝫ ius ꝯferēdi vl̓ p̄ſentādiad eā vel inueſtiēdi vl̓ ab excōicato. vel qn̄ius eſt ad ſuꝑiorē deuolutū ex cā. Itē qͥ tenet eccl̓iam nō debita forma ſimoniace. perfraudē vl̓ violent̓. vl̓ eſt vicariꝰ alicuiꝰ iſtorūQd̓ quiſqꝫ nō hꝫ nec p̄t alteri ſua auc̄tate cō
ferre. om̄s iſti ſic̄ nō hn̄t ius ī eccl̓ijs quas tenēt. ita ⁊ plebs ī nullo tenet̉ eiſdē Cū gͦ p̄dictoꝝ oīm ſubditi poſſint ⁊ debeāt alijs cōfiteri. potiꝰ qͣꝫ illis qͥ vident̉ eſſe plebani eoꝝꝓpter p̄miſſos eoꝝ defectꝰ. ⁊ laici neſciāt diſcernere qͦſeligāt meliores. ⁊ clerici potiꝰ vicioſi mitterēt eos ad ſibi ſil̓es qͣꝫ ad idoneos⁊ ſatis rari ſunt ī clero iā qͦs nulla p̄dictarūreſpergat macl̓aꝝ. miſſi ſūt frēs a ſede apl̓ica ꝑ md̓m. muniti eiꝰ teſtimonio qͥ p̄dictosdefectꝰ clericoꝝ vbi neceſſe fuerit ſuppleāt. ⁊indigētie fideliū ſubueniāt. ⁊ nō tm̄ laycos.ſꝫ ⁊ ip̄os clericos ⁊ religioſos p̄dicatōibꝰ inſtruāt. exhortatiōibꝰ a malo retrahāt. inſuꝑexēplis edificēt. ⁊ orōibꝰ gr̄am eis ⁊ veniā īpetrēt apud deū. Nos enī ſumꝰ illi pauꝑesDeut̓. xxiiij. qͥ remanētes manipulos ſegetū ⁊ ſpicas decidētes poſt meſſores ⁊ racemos relictos ī vinea colligere debemꝰ. id ē.illas reliqͥas qͣs plebani. qͥ habēt officiuꝫ inplebe ſua docēdi ⁊ corrigēdi relinquunt. vteas ex area eccīe ad horreū celeſtꝭ pr̄ie referamꝰ. Quia ꝟo ad hͦ non tenemur ex debitoaſtringēte. ſꝫ ex charitatꝭ libertate. iō ſil̓r ⁊ illi nō tenēt̉ nob̓ in corꝑali ꝓuiſiōe niſi ex libra pietate. Pn̄t em̄ nr̄is p̄dicatōibꝰ intēderſi voluerint ⁊ nob̓ ꝯfiteri ⁊ elemoſinas largiri pn̄t ⁊ dimittere. Ecōtra poſſumꝰ nos eisiſta ſpūalia bn̄ficia impēdere p̄dicatōis. cōfeſſiōis. ⁊ orōis. licꝫ ad ea ex debito nō obligemur niſi debito caritatꝭ Querit̉ aūt ſi illi qͥ nob̓ ꝯfeſſi ſunt teneāt̉ plebanis ſuis iterū ꝯfiteri. Ad hͦ dicendū ꝙ duplici rōe tenētur homīes ꝯfiteri ſacerdotibꝰ habētibꝰ claues ī foro pnīe abſoluēdi ⁊ ligādi. ex p̄ceptodei ⁊ ex ſtatuto eccīe. Preceptū dei eſt pnīaꝫagere. cuiꝰ ꝑs eſt ꝯfeſſio facta ſacerdoti pͥmaIoh̓. j. Si ꝯfiteamur ⁊c̄. Cū gͦ penitēs cōfitet̉ nob̓ ⁊ abſoluimꝰ eū auc̄tate dn̄i pape velep̄i n̄ tenet̉ iteꝝ a plebano ſuo d̓ eiſdē abſolui cū ſit abſolutꝰ. ſꝫ ꝓpt̓ ſtatutū eccīe qͦ qͥlibetſel̓ ad minꝰ ī anno iubet̉ ꝯfiteri oīa pctā ſuaꝓprio ſacerdoti. qd̓ pleriqꝫ referūt ad plebanos ſpēalit̓. dꝫ ei ſi velit iteꝝ ꝯfiteri ne ſcandalizet̉. ⁊ vt meliꝰ agnoſcat eū ſi dignꝰ ſit cuicorpꝰ xp̄i debeat porrigere vl̓ negare. niſi delicētia eiꝰ alteri ſit ꝯfeſſus. vl̓ ratū habeat ſieſt factū. ⁊ hͦ de his plebanis ītelligēdū qͥ boni ⁊ idonei vidēt̉. vt sͣ dictū eſt. nō de alijs qͥius nō hn̄t in eccl̓ijs. vl̓ ad qͦs ſubditi ꝓ confeſſiōe accedere ꝓhibēt̉. Ut aūt planiꝰ llōat in qͥbꝰ caſibꝰ vl̓ ſub qͣ forma frēs poſſint