Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CCCXLVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Quare fratres mīores predicent

audiēdi ꝯfeſſiōes vt pnīarij vl̓ alij qͥdā adſpāliter deputati. Et talibꝰ ꝯfitēt̉. idē eſt acſi ep̄o ſuo ꝑſonalit̓ ꝯfiterent̉ eoſdē caſusbus eis ꝯtulit ptātē. vn̄ tenēt̉ tūc plebāiſiteꝝ ꝯfiteri niſi velint. Quintꝰ ſi aliqͥs eſt ī peregrinatōe poſitꝰ nec p̄t hr̄e ꝓpriū ſacerdotēSextꝰ ī articulo neceſſitatꝭ extreme. tūc qͥlibet ē ei ꝓpriꝰ ſacerdꝰ ſi aliū hꝫ Inſufficiens plebanꝰ dici p̄t tribꝰ mōiſ. Aut cui ab eccleſia tꝑe ſublata ē executio officij ſui vt ſuſpēſus excōicatꝰ. irregl̓arꝭ. Aut cuiꝰ ſubditis ꝓpt̓ aliqd̓ nocumētū ſuū expedit eifiteri. vt idiota vl̓ ꝓditor ꝯfeſſiōis ꝯfitētesſibi ſollicitās ad pctm̄ qͦcūqꝫ. Aut ꝯfitētibꝰ ſibi debitā adhibet diligētiā ſic̄ neceſſe foret. Sic̄ dat eis oportunitatē ītegre ꝯfitēdi. vl̓ vult eos abſoluere niſiꝓp̄cio. vel informat eos ī diſcretiōe pctōꝝſeu ſatꝭ factōis qͣlitate vt ſciāt qͥd ſit peccatumortale. qͥd veniale. qͥd enorme. qͥd leuiꝰ velqͣliter deo ſatꝭ faciāt. qͣliter ꝓximo qn̄ publice vl̓ occulte. in talibꝰ negligēs tātuꝫnocet alijs. ſic̄ idiota docet errare. ita negligēs relinqͥt ī errore. Exēplū de ceco duce cecū deuiātē reducit ad viā. Subditi hoꝝ ip̄a neceſſitate ſalutꝭ cogunt̉ aliosꝯfeſſores reqͥrere in qͥbꝰ īſufficiētie p̄dictevident̉. Sic̄ ſcit medicū ſuū inſufficiētemad curādū. aliū neceſſarie querat ſi vultmortꝭ ꝑiculū effugere. ſi plebanꝰ tal̓ nollet ſubdito dare licētiā idoneū ꝯfeſſorē q̄rēdi. vl̓ malicia vl̓ īuidia ſeu ſuꝑbia ſua. imoforte p̄cipit ne vadat ad aliū. ita tenet̉ ei inobedire ſic̄ ſeruꝰ dn̄o nollet paſcereciꝑet ei ne alibi ſibi cibū ꝓuideret. aūt d̓r ſubditꝰ dꝫ pͥus petere licētiaꝫ vt vadat adperitū ꝯfeſſorē. ꝓpt̓ cautelā factū ē .ſ. ne extemptu q̄rat aliū. vl̓ ne vadat ad minꝰ idoneū. vl̓ ne vadat ad hereticū. vl̓ ne det̉ locuſtergiuerſandi malignis q̄rūt ignotꝭ cōfiteri vt correctiōeꝫ ſui paſtorꝭ effugiāt. ita liberiꝰ peccēt. vl̓ ne ſimulēt ſe alijs ꝯfeſſos.nulli ſint ꝯfeſſi. Plebanꝰ aūt nullꝰ eſt tenet eccl̓iam ſit inabil̓ ad bn̄ficiū hn̄s cu aīaꝝ. vt illegitimꝰ filiꝰ vl̓ excōicatꝰ vl̓ laicꝰvel vnā hn̄s recipit aliā. Itē recipit eccleſiā ab eo hꝫ ius ꝯferēdi vl̓ p̄ſentādiad vel inueſtiēdi vl̓ ab excōicato. vel qn̄ius eſt ad ſuꝑiorē deuolutū ex. Itē tenet eccl̓iam debita forma ſimoniace. perfraudē vl̓ violent̓. vl̓ eſt vicariꝰ alicuiꝰ iſtorūQd̓ quiſqꝫ hꝫ nec p̄t alteri ſua auc̄tate

ferre. om̄s iſti ſic̄ hn̄t ius ī eccl̓ijs quas tenēt. ita plebs ī nullo tenet̉ eiſdēdictoꝝ oīm ſubditi poſſint debeāt alijsfiteri. potiꝰ qͣꝫ illis vident̉ eſſe plebani eoꝝꝓpter p̄miſſos eoꝝ defectꝰ. laici neſciāt diſcernere qͦſeligāt meliores. clerici potiꝰ vicioſi mitterēt eos ad ſibi ſil̓es qͣꝫ ad idoneos ſatis rari ſunt ī clero qͦs nulla p̄dictarūreſpergat macl̓aꝝ. miſſi ſūt frēs a ſede apl̓ica md̓m. muniti eiꝰ teſtimonio p̄dictosdefectꝰ clericoꝝ vbi neceſſe fuerit ſuppleāt.indigētie fideliū ſubueniāt. tm̄ laycos.ſꝫ ip̄os clericos religioſos p̄dicatōibꝰ inſtruāt. exhortatiōibꝰ a malo retrahāt. inſuꝑexēplis edificēt. orōibꝰ gr̄am eis veniā īpetrēt apud deū. Nos enī ſumꝰ illi pauꝑesDeut̓. xxiiij. remanētes manipulos ſege ſpicas decidētes poſt meſſores racemos relictos ī vinea colligere debemꝰ. id ē.illas reliqͥas qͣs plebani. habēt officiuꝫ inplebe ſua docēdi corrigēdi relinquunt. vteas ex area eccīe ad horreū celeſtꝭ pr̄ie referamꝰ. Quia ꝟo ad non tenemur ex debitoaſtringēte. ſꝫ ex charitatꝭ libertate. ſil̓r illi tenēt̉ nob̓ in corꝑali ꝓuiſiōe niſi ex libra pietate. Pn̄t em̄ nr̄is p̄dicatōibꝰ intēderſi voluerint nob̓ ꝯfiteri elemoſinas largiri pn̄t dimittere. Ecōtra poſſumꝰ nos eisiſta ſpūalia bn̄ficia impēdere p̄dicatōis.feſſiōis. orōis. licꝫ ad ea ex debito obligemur niſi debito caritatꝭ Querit̉ aūt ſi illi nob̓ ꝯfeſſi ſunt teneāt̉ plebanis ſuis ite ꝯfiteri. Ad dicendū duplici rōe tenētur homīes ꝯfiteri ſacerdotibꝰ habētibꝰ claues ī foro pnīe abſoluēdi ligādi. ex p̄ceptodei ex ſtatuto eccīe. Preceptū dei eſt pnīaꝫagere. cuiꝰ ꝑs eſt ꝯfeſſio facta ſacerdoti pͥmaIoh̓. j. Si ꝯfiteamur ⁊c̄. penitēs cōfitet̉ nob̓ abſoluimꝰ auc̄tate dn̄i pape velep̄i tenet̉ iteꝝ a plebano ſuo eiſdē abſolui ſit abſolutꝰ. ſꝫ ꝓpt̓ ſtatutū eccīe qͥlibetſel̓ ad minꝰ ī anno iubet̉ ꝯfiteri oīa pctā ſuaꝓprio ſacerdoti. qd̓ pleriqꝫ referūt ad plebanos ſpēalit̓. dꝫ ei ſi velit iteꝝ ꝯfiteri ne ſcandalizet̉. vt meliꝰ agnoſcat ſi dignꝰ ſit cuicorpꝰ xp̄i debeat porrigere vl̓ negare. niſi delicētia eiꝰ alteri ſit ꝯfeſſus. vl̓ ratū habeat ſieſt factū. de his plebanis ītelligēdū boni idonei vidēt̉. vt dictū eſt. de alijsius hn̄t in eccl̓ijs. vl̓ ad qͦs ſubditi confeſſiōe accedere ꝓhibēt̉. Ut aūt planiꝰ llōat in qͥbꝰ caſibꝰ vl̓ ſub forma frēs poſſint