Apologia pauperum
ta cūctꝭ p̄cipit̉. Diffidētia āt ex puſillanimitate ꝓueniēs ē q̄ hꝫ annexā remiſſiōꝫ amorꝭdiuini ⁊ ītēſionē tīorꝭ hūani. ⁊ hͦ ſtare p̄t cuꝫcaritate īꝑfecta. nō cū ꝑfecta. ⁊ iō hͨ puſillanimitatꝭ diffidētia ⁊ ſollicitudo ex ip̄a ꝓueniēſeuāgelicꝭ ⁊ ꝑfectꝭ virꝭ inhibet̉. ⁊ ꝯfidētia eidēoppoſita a ꝑfectōis mgr̄o iniūgit̉. qͣtenꝰ p̄dicatores ꝟitatꝭ algorē puſillanimitatꝭ ſollicitātis ꝓ cibo refugiāt. ⁊ ardorē caritatꝭ ꝯfidētis de deo cū ꝓmptitudīe ad ꝑferēdū pauꝑtatꝭ incōmoda ꝯſtant̓ aſſumāt. Ad hāc qͥdēꝯfidētiā ī li. de elemoſyna Augꝰ īuitat. Metuis inqͥt ne patrimoniū tuū forte deficiat.ſi ex eo oꝑari largit̓ ceꝑis Qn̄ eī factū ē vt iuſto poſſent deeſſe ſubſidia. cū ſcpͥtū ſit. nō occidet deꝰ fame aīam iuſti. Helias ī ſolitudine mīſtrātibꝰ coruis paſcit̉. ⁊ danieli in lacuad leonū p̄dā iuſſu regꝭ incluſo prādiū diuinitꝰ apportat̉. ⁊ timemꝰ ne oꝑanti ⁊ deū timeti deſit alimētū. cū ip̄e in euāgelio ad exprobratōꝫ illoꝝ qͦꝝ mēs dubia ē ⁊ fides ꝑua cōteſtet̉ ⁊ dicat. aſpicite volatilia celi. qm̄ nō ſemināt neqꝫ metūt. nec colligūt ī horrea. ⁊ pr̄veſter celeſtꝭ paſcit illa. Uolucres d̓s paſcit⁊ qͥbꝰ nullꝰ diuīe rei ſenſus ineſt. eis nec cibꝰnec potꝰ deeſt. tu xp̄iano. tu dei ẜuo. tu oꝑibꝰ bonis dedito. tu dn̄o ſuo charo aliqͥd exiſtimas defutuꝝ. An putas qꝛ qͥ xp̄ꝫ paſcit.a xp̄o ip̄e nō paſcet̉. Aut eis terrena deerūtqͥbꝰ diuīa ⁊ celeſtia tribuūt̉. Un̄ hͨ incredula cogitatio. vn̄ īpia ⁊ ſacrilega iſta meditatio. Hec Augꝰ. Quid fac̄ in domo dei tā ꝑfidū pectꝰ. Quid qͥ xp̄o oīno nō credit appellatur ⁊ d̓r xp̄ianꝰ. Phariſei magꝭ tibi cōgruitnomē. Nā cū in euāgelio de faciēdis elemoſynis diſputaret. ⁊ vt nob̓ amicos d̓ terreniſlucris ꝓuida oꝑatiōe faceremꝰ. qͥ nos poſtmodū in eterna tab̓nacula ſuſciꝑent. fidelit̓⁊ ſalubrit̓ p̄moneret. addit ſcpͥtura pꝰ hͦ dicēs. Audiebāt hͨ oīa phariſei qͥ erāt auari. etderidebāt eū. Quales nūc ſūt ī eccīa. qͦꝝ qͦſdā videmus. qͦꝝ p̄cluſe aures ⁊ corda cecatanullū de ſpūalibꝰ ac ſalutaribꝰ monitꝭ lumēadmittūt. de qͥbꝰ mirari n̄ dēmꝰ. qꝛ ꝯtēnāt ītalibꝰ ẜuos qn̄ a tl̓i ip̄m dn̄m videmꝰ eſſe deriſū ⁊ ꝯtēptū. Ad qͦꝝ ꝯfirmatiōeꝫ exēplū vidue ſareptane q̄ pauit heliā ꝯſeq̄nt̓ adiūgitQuibꝰ etiā ꝯſonat illiꝰ pauꝑcule vidue liberalis oblatio. q̄ qm̄ qͥcqͥd huit miſit. diuinomeruit ore laudari Tertiū qͦꝫ calūniandimodū nō minꝰ malignū aliqͦ p̄dictoꝝ calūniator h̓ paupeꝝ aſſumere nitit̉ ex mēdicati
one elemoſynaꝝ. allegās pͥmo ꝯͣ eā ꝙ nō ſitopꝰ ꝟtutꝭ eo ꝙ n̄ hꝫ annexū ſpūale ſolatiū .ſꝫpotiꝰ penalē cruciatū. rōe cꝰ ꝓph̓a eā īprecat̉filijs īpioꝝ cū ī pͣs. d̓t. Nutātes trāſferāt̉ filij eiꝰ ⁊ mēdicēt. Et ſacri canōes mēdicantēclericū aſſer̄t infelicē. Ad cꝰ cauillatōis ⁊ cōſimiliū repellēdā calūniā ītelligēdū eſt ꝙ qͥntuplex ē mēdicitatꝭ dr̄nia. origie. mō. ac efficacia a ſe īuicē diſꝑata. Prīa ē quā ꝑit calamitas. ⁊ hͨ eſt ī ꝑſonis miẜabilibꝰ ⁊ egenisānexū hn̄s penalē cruciatū cuꝫ merito ſi ſitcū patīa. qͣlis fuit mēdicitas lazari vlceroſi⁊ pauꝑis iacētꝭ an̄ ianuā diuitꝭ epulōis. l̓ cūpctō ſi ſit cū īpatiētia. Et hāc īprecat̉ ꝓph̓a. ⁊ab horrebat ſapiēs vir ī ꝑſona loq̄ns hoīs īfirmi ⁊ timētꝭ ꝑ egeſtatē īuolūtaria ad īpatiētiā ꝯpelli. Un̄ pꝰ qͣꝫ p̄miſit. mēdicitatē ne dederꝭ mihi. ſubiūgit. ne ꝯpulſus egeſtate furer ⁊ ꝑiurē nomē d̓i mei. Et hͦ eſt ꝓprie dictamēdicitas. iuxta qd̓ dic̄ Iſi. x. etym. li. Mendicꝰ dictꝰ ē qͣſi minꝰ hn̄s vn̄ degat. vl̓ qͣi manū dicēs neceſſitatē ſuā Scd̓a ē quā paritcupiditas. Et hec ē ī pauꝑibꝰ ſimulatꝭ. hn̄sānexū cruciatū culpabilē qͦ torq̄nt̉ oēs auari ⁊ cupidi. n̄ tā fame corꝑal̓ inedie qͣꝫ ſpūal̓neqͥtie ꝑ īſatiabilē auaricie voracitatē. iuxtailld̓ Iob. Attenuet̉ fame robur eiꝰ. ⁊ īedia inuadat coſtas illiꝰ Et hāc diſſuadet apl̓s adTheẜ. Nulliꝰ aliqͥd deſideretꝭ. Glo. necduꝫrogetꝭ vl̓ tollatꝭ. ī qͦ deſideriū ꝓhibꝫ cupiditatꝭ rei aliene. ⁊ petitōꝫ ex ip̄a veniētē. iuxtailld̓ ad Eph̓ Qui furabat̉ iā nō ſuret̉. magiſaūt laboret māibꝰ .ſ. oꝑando. vt hēat vn̄ tribuat neceſſitatē patiēti Tertia ē quā ꝑit pigricia. ⁊ hec ē ī pauꝑibꝰ mendicātibꝰ validis⁊ ocioſis. hn̄s ānexū cū cruciatu ſolatiū. vicioſum tn̄ atqꝫ fantaſticū. Studioſū eī refugiētes laborē ⁊ ocioſaꝫ appetētes vacatiōeꝫ.fructuoſā qͥetē ꝑdūt. ⁊ ꝑnicioſā fatigatōꝫ incurrūt. ẜm illd̓ ſapiētꝭ. Deſideria occidūt pigrū. noluer̄t em̄ qͥcqͣꝫ manꝰ eiꝰ oꝑari. Et iteꝝPropt̓ frigꝰ piger arare noluit. mēdicabit gͦegeſtate ⁊ n̄ dabit̉ ei. Et hec mēdicitas n̄ ſolū lege diuīa ſꝫ etiā lege ciuili ꝓhibet̉. Et vtab hac r̄uocet apl̓s. laborē manualē iniūgitad Theẜ. cū ait. Audiuimꝰ int̓ vos qͦſdamābulare inqͥete nihil oꝑantes ſꝫ curioſe agetes. his aūt qͥ eiuſmodi ſūt denūciamꝰ vt cūſilētio oꝑātes māducēt panē ſuū. Cuiꝰ mādati glo. rōꝫ reddit dicēſ. Qui ad alienā mēſam frequēt̓ accedit ocio d̓ditꝰ. neceſſe ē adulet̉ paſcēti ſe. Quarta ē quā ꝑit īduſtria. ⁊