Apologia pauperum
xxxviij. ſuꝑ Matth̓. ſic dicēs. Uerūtamē q̄cūqꝫ dixero. nihil rep̄ſentabit tale ẜmo quale reꝝ exꝑientia. iō vellē quendā illoꝝ qͥ ī illum iā deuenerūt ph̓ie verticē nobis adeſſe⁊ tūc manifeſte videremꝰ huiꝰ rei delectationē. ⁊ qualit̓ nulli eoꝝ qͥ diligūt pauꝑtatē acceptarēt ditari decē milibꝰ p̄bēdis. tāqͣꝫ quinō lamētabant̉ in ſollicitudinibꝰ. ſꝫ rident ⁊ſaltāt. ⁊ his qͥ diadema ſibi circūponūt magis in pauꝑtate decorant̉. Si igit̉ hec rerūexperiētia docet. ⁊ qͥ diuitias ⁊ honores ſeculi cōplectunt̉ nec exꝑti ſunt nec exꝑiri volūt.neceſſe habēt qͥ eiuſmodi ſunt ſuꝑ hac materia indicere ſibi ſilentiū ne tāqͣꝫ ceci de coloribꝰ ſyllogiſare videant̉ Taliū etenī temeritatē Hieronymꝰ ad demetriadē ſcribensredarguit Quidā inqͥt cū loqͥ neſciāt. tacerenō poſſunt. docētqꝫ ſcripturas qͣs nō intelligūt. ⁊ cū alijs ꝑſuaſerint eruditoꝝ ſibi aſſumūt ſuꝑciliū. pͥꝰ imꝑitoꝝ magiſtri qͣꝫ doctorū diſcipuli. Bonū eſt em̄ obedire maioribꝰ⁊ parere ꝑfectis. ⁊ poſt regulas ſcripturarūvite ſue tramitē ab alijs diſcere. nec p̄ceptore vti peſſimo p̄ſumptōe ſua. Hoc p̄ceptor.peſſimo ſi is cui rn̄demꝰ vſus nō eſſet. neqͣqͣꝫin ſuggillationē pauꝑtatꝭ. cōmendatōꝫ tꝑaliū poſſeſſionū. improba temeritate dogmatiſare p̄ſumpſiſſet. Ꝙqͣꝫ em̄ interdū ex rerūinopia ꝓueniāt mala. ⁊ ex affluētia bona. nūqͣꝫ tamē mala ex pauꝑtate dilecta ꝓueniūtſꝫ odita. nec bona ex amatꝭ diuitijs. ſꝫ ꝯtemptis. Salomōe teſtāte. Qui amat diuitiasfructū nō capiet ex eis. Cōſtat aūt ꝙ ſic̄ lauſalicuiꝰ rei excitat ad illiꝰ amorē. ⁊ vituperiuꝫad cōtemptū. Cū igit̉ cōtemnere diuitias etamare pauperiē ſit extirpatio vicioꝝ ⁊ inſertio ꝟtutū. ⁊ ecōtrario ꝯtemnere pauperiēamare diuitias ſit eradicatio v̓tutū ⁊ inſertio vicioꝝ. manifeſta rōne cōcludit̉ ꝙ quēadmodū cōmendatio pauꝑtatꝭ ⁊ ſpūaliū paupeꝝ. ⁊ vilificatio diuitiaꝝ ⁊ diuitū. doctrinecōpetit xp̄i. ſic ⁊ huiꝰ ꝯtrariū aſſerere ad dogmna ꝓphanū ꝑtinet antixp̄i. Un̄ Hiero. devita paule. Nō laudis eſt poſſidere diuitiaſſed eas ꝓ xp̄o ꝯtēnere. nō inhiare ad honores ſꝫ eos ꝑuipēdere. Propt̓ qd̓ ⁊ paula fugiēdo gl̓iam. gl̓iam merebat̉. q̄ ꝟ̓tutes quaſi vmbra ſequit̉. ⁊ appetitores ſui deſerēs appetit ꝯtēptores. Seculi hoīes ſuſcipiūt eoſqͥ his pollēt pͥuilegijs. nos laudamꝰ eos qͥꝓſaluatore iſta deſpexerint ⁊ miꝝ in modū qͦshabētes ꝑuipendimꝰ ſi habere noluerint p̄
dicamꝰ. Hucuſqꝫ Hiero. Ꝙ ſi forte hoſtispaupeꝝ dicat. nō ſe laudare honores ⁊ diuitias ſeculi. ſꝫ eccl̓iaſticos tm̄. reqͥremꝰ ab eoſi credat in hoꝝ appetitu eſſe ꝑiculū. an̄ indiſferentiā qͣndā. an̄ meritū. Si appetere eccleſiuſticas diuitias ⁊ honores ꝑiculū credit. ⁊tn̄ dū laudat appetibiles efficit. aut auditores ſuos decipit. aut inſanit. Si ꝟo hec appetete indifferēs eſtimat. nec iſtas laudādoꝑſuadere conat̉ ꝙ aliqͥs appetat. in vanū loquit̉ ⁊ fruſtra laborat Si auteꝫ deſiderareopes ⁊ honores eccl̓ie meritoriū credit ⁊ ſanctū. cū nullū viciū ſit abominabiliꝰ cupiditate ⁊ ambitiōe ꝑſonaꝝ eccl̓iaſticaꝝ. cū ꝑ hecduo emi vel vēdi ſoleat ſpūſſanctꝰ. vt de domo dei fiat ſpelūca latronū. nō minꝰ impugnat fundamētū xp̄iane religionis qͣꝫ euangelice pauꝑtatis. In hͦ igit̉ finis ſit huiꝰ tertie rn̄ſionis. qͣꝫqͣꝫ nō ſit eiꝰ cui reſpōdemꝰ ꝑtialis īterciſio libri. Qꝛ em̄ ex nūc ad ordineꝫſpūalē impugnādū ſe p̄parat. nouā aggreditur pugna. noue rn̄ſiōis cū adiutorio chriſti aſſumemꝰ armaturā.Reſpōſionis qͣrte pͥma ꝑticula decimūqꝫcapitulū. in qͦ religio carentiū loculis ab errore defendit̉. ⁊ veꝝ ius poſſeſſiōis eccl̓iaſtice declarat̉.Mniū maloꝝ radical̓ origo cupiditas. cū humane mētis arce īuaſerit.tā dura tyrānide p̄mit. vt ad idolorū redigat ſeruitutē. ⁊ in beſtialē trāſformetcrudelitatē. Huiꝰ teſtimoniū euidēs eſſe cōſtat iude ꝓditorꝭ nequitiā. qͥ cū loculos haberet de qͥbꝰ cupiditatꝭ ſue voracitatē famelicā mitigare volebat. modice tn̄ ſibi repromiſſe pecunie tāto eſt illectꝰ amore vt ſitiretſaluatorꝭ omniū ſanguinē. ⁊ auctorē vite venaret̉ ad mortē. Hac peſte laborās ⁊ h̓ pauperū calūniator tāqͣꝫ iude diſcipulꝰ Primoeis pacis oſculū tribuit. ip̄oꝝ ſimulatorie cōmēdando pauperiē. dehinc letalit̓ percutitdū loculis carētiū paupeꝝ ꝓfeſſionē conat̉arguere. nō vt imꝑfectā. veꝝ etiā vt erroneāſimulatoriā ⁊ iniquā. Ex qͥbꝰ nō ſolū p̄latorū ſꝫ etiā clericoꝝ ⁊ religioſorū poſſeſſioneshabentiū nitit̉ aīos ad ip̄oꝝ ⁊ exterminiuꝫꝯcitare. Primo igit̉ qͣſi oſculū p̄bens q̄ſtionē ſibi ꝓponit. Sꝫ dicēs. Cōdemnas ne eoſqͥ loculos nō habēt. nec laborāt. Et poſteaſubdit. Nō ꝯdēno ſꝫ laudo. nec tn̄ habētibꝰp̄fero. qꝛ nō ē diſcipulꝰ ſuꝑ magiſtꝝ. Et paulo poſt. Et ſi eī homo ſolꝰ abſqꝫ locul̓ poſſit