Fo.CCCXXVI
ciare ⁊ om̄ibꝰ relinqͣre oīa. Ueꝝ ſic̄ glo. dic̄ibidē. hͦ diſtat inter renūciare oībꝰ ⁊ relinq̄re omīa. qꝛ renūciare ꝯuenit oībꝰ qͥ ita licite vtunt̉ mundanis q̄ poſſidēt. vt tn̄ mentetendāt ad ſuꝑna. relinq̄re vero eſt ſolūmodo ꝑfectoꝝ qͥ oīa tꝑalia poſtponūt. et ſoliseternis inhiāt. Hec glo. Ex qua manifeſtecolligit̉ ꝙ qͥſqͥs hͦ ſentit ꝙ ꝑfectoꝝ ſit oīa relinq̄re. ⁊ ſol̓ eternis inhiare. doctrinaꝫ ſeqͥtur ieſu chriſti. nō ꝑfidiā iuliani. Nā qͣꝫuisdicat oīa ꝓ ꝑfectōnis amore debere relinqͥnō tn̄ aſſerit bona eccl̓ie dirui. qꝛ licituꝫ eſtdimittere ꝓpria. ſed illicitū raꝑe aliena.Tercie reſponſiōis tercia particula nonūqꝫ capitulū. in quo abrenūciatōis rō falſa elidit̉. ⁊ penurioſe pauꝑtatꝭ duodenariap̄rogatiua monſtrat̉Os ꝑuerſarū mentiū eſſe dinoſcit̉.ſi qͣ ſnīe ſue ꝯͣria ꝓpter iſtoꝝ certitudinē inficiari nō poſſunt. fraudulēta calliditate ꝑuertere. ⁊ ad ſenſuꝫ trahererepugnātem. iuxta illud Bern̄. ad frēs demonte dei. Si ī lectione deum querit qͥ legit. oīa cooꝑant̉ ei ī hocip̄m. ſi autē in aliuddeclinat ſenſus legentꝭ. oīa trahit poſt ſeip̄m. nihilqꝫ tā ſane. tā piū ī ſcripturꝭ inuenit. qd̓ ſeu ꝑ vanā gloriā. ſeu ꝑ diſtortū fenſum. ſeu ꝑ prauū intellectū non applicet ſuemalicie vl̓ vanitati. Qd̓ manifeſte ī aduerſario paupeꝝ nūc cernimꝰ eſſe cōpletū. Cūem̄ certū ſit pauꝑtatē q̄ ꝯſiſtit in abdicatione reꝝ tꝑaliū ꝓpter deū eſſe laudabileꝫ. magiſtrūqꝫ chriſtū ꝑfectiōis ī pauꝑtate vixiſſevſqꝫ ad mortē. hic ī cōparatiōe poſſeſſionū⁊ opulentiaꝝ ſic ꝑuertendo attenuat. vt nilſctē pauꝑtati de ꝑfectōis ſublimitate relinquat. Inueſtigās em̄ pͥmo cām abdicationis tꝑaliū. hāc dic̄ eſſe ip̄oꝝ appropriatiōeꝫſeu ꝓprietatē. q̄ qm̄ ex radice deſcēdit auaricie vt ꝟbis eiꝰ vtamur. nō ſtat cū ꝑfecta caritate. q̄ nō q̄rit q̄ ſua ſunt. Et iō dicit ꝯſultam eſſe abdicationē ꝓprietatis ad excludēdā cupiditateꝫ. qͣ extirpata his qͥ eiuſmodiſunt recte cōmittit̉ diſpenſatio bonoꝝ tꝑaliū. tanqͣꝫ ſciētibꝰ vti. ⁊ nō q̄rentibꝰ q̄ ſua ſūt.ſed q̄ ieſu chriſti. Qd̓ ꝑ abrae. iacob. ioſephdauid. daniel. patrū ſcꝫ veteris teſtamentiexemplo ꝯfirmat. In his aūt ꝟbis ⁊ exemplis ſuꝑficialiter ꝯſideratꝭ nihil apparet erroneū. ſi tn̄ diligent̓ diſcutiant̉ magnū īuenit̉ latere venenuꝫ. Si em̄ ꝓprietas ſola cāeſt abdicatiōis tꝑalium vt extirpet̉ cupidi-
tas ⁊ ꝑficiat̉ charitas ad bona hmōi tꝑaliadiſpenſanda. tūc igit̉ pauꝑtas nō ē niſi ſic̄via ad abūdantiā. ⁊ diſpoſitio q̄dā p̄ambula. ac ꝑ hͦ nulla ꝑfectio ꝯſiſtit ī ea. Imꝑfectaigit̉ fuit vita chriſti. et falſa doctrīa qͣ dixit.Si vis ꝑfectꝰ eſſe vade ⁊ vēde oīa q̄ habes⁊ da pauꝑibꝰ. Ampliꝰ ſi vnū aliqd̓ collegiūnō dicā vniꝰ regni ſed totiꝰ md̓i bona in cōipoſſideat. altiſſimū illud de pauꝑtate ꝯſilium ītegerrime ẜuat. īmo qd̓ ē abſurdiꝰ multo ꝑfectiori mō qͣꝫ hi qͥ ī extrema reꝝ penuria. in fame .ſ. ſiti. frigore ⁊ nuditate dn̄o ſeruiūt. cuiuſmodi fuerūt apl̓i et hi qͥ exemplaeoꝝ ſequūt̉. Qd̓ cū euident̉ ſit falſuꝫ. reſtatꝙ hec nō ſit cā p̄ciſa ⁊ pͥncipal̓ abdicādi diuitias qꝛ ꝓprie. ſꝫ qꝛ illecebroſe. vt on̄ſū ē sͣ.Ueꝝ ē qͥdē ꝙ ꝓprie diuitie magꝭ ſolēt eē illecebroſe qͣꝫ cōes. ⁊ iō magꝭ ē de eſſentia ꝑfectiōis ꝯtēptꝰ ip̄aꝝ. nō qꝛ appropͥatio ſit culpa vl̓ ſꝑ hēat culpā annexā. ſꝫ qꝛ vt freq̄ntiꝰſolet eē occaſio culpe. Un̄ ⁊ ip̄emet ī ꝯſeq̄ntibꝰ exēplis ſibijp̄i ꝯͣdicit. cū aſſerit illos ſanctos pr̄es nō ſolū ſine culpa. ſꝫ etiā cū ꝑfectione bona hec tꝑalia poſſediſſe. Ip̄i etiā leuite qͥ vxores habebāt ⁊ filios. ꝯſtat ꝙ aliqͣppria poſſidebāt. qͦs tn̄ ſuꝑiꝰ de ꝑfectōe laudauerat. Ip̄e etiā ppl̓s iſraeliticꝰ terrā pr̄ibus repromiſſaꝫ adeptꝰ. abſqꝫ pctō diſtinctas ⁊ ꝓprias portiōes accepit. Inſuꝑ nūcreuelate gr̄e tꝑe ẜm ſcita legū ⁊ canonū iuſte ⁊ ſctē aditur ⁊ poſſidet̉ hereditas. nō ſolū in partialibꝰ primonijs ſꝫ etiā ī pͥncipatibus ⁊ regnis. ſic̄ ip̄e inferiꝰ de ꝯſtātino raymūdo et ſibi ſil̓ibꝰ fatet̉. Nō gͦ ꝓprietas ē rōabdicationis ſic̄ falſo inſinuat. qͣſi ſꝑ ſibi ſitpctm̄ ānexū. Sane qd̓ dic̄ clemēs ꝙ ꝓ iniqͥtate aliꝰ dic̄ hͦ eē ſuū aliꝰ illud. n̄ ē intelligēdū generalit̓. ſꝫ vt ī pl̓ibꝰ. vl̓ intelligēdū ē ꝙhmōi appropͥatio deſcēdit ex iniqͥtate pͥmorū parentuꝫ. ꝙ niſi illi peccaſſent hmor appropriatio nō fuiſſet. Non tn̄ ex hoc ſequit̉ꝙ omis appropriatio ſit cū peccato. qꝛ ex p̄uaricatione primorū parentū nō ſolū peccata deſcendūt ſed etiā pene peccatoꝝ. Licet autē diuitie tā cōmunes qͣꝫ ꝓprie haberi⁊ poſſideri valeant abſqꝫ peccato. tn̄ eas relinq̄re ꝑfectiōis eſt. qꝛ ſicut imꝑfectio de fenon dicit culpaꝫ vt ex ſupra dictis apparet.ſic ⁊ perfectio nō tm̄ dicit iuſticie rectitudinem. verūētiā expeditionē. quā quideꝫ expeditionē diuitie qꝛ illecebroſe ⁊ periculoſeprepediūt. Un̄ Grego. iiij moraliū. Raruꝫ