Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CCCXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Apologia pauperum.

poteſt meꝰ eſſe diſcipulus. Cōtremiſco hecdicens. Meus em̄ pͥmo omniū. meꝰ inqͣmip̄e accuſator exiſto. meas ꝯdemnatiōes loquor. Negat chriſtꝰ ſuū eſſe diſcipulū queꝫviderit aliqͥd poſſidentē. ⁊ eū qui nō renunciat omībꝰ q̄ poſſidet. Et qͥd agimus. Quōhec aut ip̄i legimꝰ. aut populis exponimꝰ.qui nō ſolū nō renūciamus his que poſſidemus. ſed acqͥrere volumus ea que nunqͣꝫhabuimꝰ anteqͣꝫ veniremꝰ ad chriſtū. Nunqͥd nā quia nos redarguit ꝯſcientia. legerenō ꝓferre q̄ ſcripta ſunt poſſumꝰ. Nolo duplicati criminis eſſe reus. ꝯfiteor et palamaudiente ppl̓o cōfiteor hec ſcripta eſſe. etiaꝫſi nonduꝫ impleſſe me noui. Sed ex hͦ ſaltim cōmoniti feſtinemus implere. feſtinemus trāſire a ſacerdotibꝰ pharaonis. quibus terrena poſſeſſio eſt. ad ſacerdotes domini qͥbus in terra pars nō eſt. quibꝰ portio dn̄s eſt. Talis em̄ erat ille qui dicebat.Tanqͣꝫ egētes multos autē locupletātesvt nihil habētes. ⁊ omīa poſſidētes. Paulꝰhic eſt qͥ in talibꝰ gloriat̉. His ſacri doctoris veracibꝰ ⁊ humilibꝰ verbis. nihil expreſſius ad ꝓpoſituꝫ dici poteſt. Et beatꝰ papaGregoriꝰ. iij. dyalogoꝝ viri mirabil̓ Iſaacvitā deſcribens ait. Seruꝰ om̄ipotentꝭ domini egreſſus vrbē nō longe deſertū locuꝫrepperit. ibiqꝫ ſibi humile habitaculū ꝯſtruxit. ad quod dū multi ꝑgerent exemplo illius eterne vite deſiderio accendi ceperūt.atqꝫ ſub eiꝰ magiſterio in om̄ipotentis dn̄iſe ſeruitiū dederūt. Cūqꝫ ei crebro diſcipuli īminerēt. vt ꝓ vſu monaſterij poſſeſſiōesq̄ offerebant̉ acciꝑet. vt ſollicitꝰ ſue pauꝑtatis cuſtos fortē ſnīam tenebat dicēs. Monachus qͥ ī terra poſſeſſionē q̄rit. monachꝰnō eſt. Sicqꝫ metuebat pauꝑtatꝭ ſue ſecuritatē ꝑdere. ſicut auari ſolēt diuites perituras diuitias cuſtodire. Hec Gregꝭ. Quicū monachꝰ ⁊ ip̄e in monaſterio qd̓ poſſeſſionibꝰ dotauerat vitā duxiſſet. cōmūes tn̄poſſeſſiōes recuſantē mirat̉ ⁊ laudat. Ac ꝑhͦ impie p̄ſumptōis eſſe ꝯuincit̉. v̓tuteꝫ nōhabitā ſpernere. vt qꝛ docentꝭ vita extremepauꝑtati nō ꝑ oīa ꝯſonat. ip̄iꝰ doctrina pauperū ꝑfectiōi repugnādo ꝯͣdicat. Nequaqͣꝫigit̉ a p̄dictꝭ diſcordat illud Augꝰ. verbū. qͦꝯtra adamantiū manicheū p̄fatū de pauꝑtatis forma mādatū datū apl̓is. dicit ſpūaliter eſſe ꝑſcrutādū. vl̓ vt alibi dicit ꝑmiſſiue intelligēdū. Naꝫ cū Marcꝰ dicat exp̄ſſe

ꝙ p̄cepit eis ne qͥd tollerēt in via. ⁊ ip̄e cumalijs expoſitoribꝰ. ſicut ex p̄miſſis claret intelligenduꝫ ad litterā doceat. ſi hͦ ſimplicit̓alibi negaret. ⁊ euāgelice veritati ⁊ ſctōruꝫdoctrine ſimul ac ſue aꝑte ꝯͣdiceret ſiue cōtrairet. Qd̓ d̓ tanto dici doctore pie catholicoꝝ aures abhorrēt. Attendēdū eſt ergo ꝙ cū apl̓i fuerint pͥmi fundatores religionis chriſtiane. ⁊ ꝓfeſſores ꝑfectōis excelſe. ꝓfeſſores inqͣꝫ ⁊ ſicut pͥuate ꝑſone. ⁊ ſicutexemplaria q̄dā. p̄dicta dn̄i ꝟba intelligere poſſumꝰ eis eſſe dicta tanqͣꝫ fundatoribus chriſtiane religiōis. ⁊ ſic intelligunt̉ extendi ad oēs. ſed non oēs chriſtiani artant̉vt hāc vite regulam teneāt. ſicut manichetfalſo dogmatiſant Iō ꝯͣ ip̄os loq̄ns hereticorū malleꝰ Augꝰ. on̄dit ꝙ hec v̓ba ſpūalitintelligēda ſunt. ſi ſic accipiant̉ tāqͣꝫ omibꝰſint p̄cepta. Poſſumꝰ etiā intelligere predicta v̓ba dicta fuiſſe apl̓is tāqͣꝫ exēplaribꝰ ꝑfectionis. ⁊ ſic intelligunt̉ ꝑ modū ꝯſilij. qd̓de ſe nō obligat niſi eos qͥ hāc viuendi formā volūtarie ꝓfitent̉ et vouēt. Intelligerepoſſumꝰ inſuꝑ dicta fuiſſe apl̓is ſicut certꝭꝑſonis. pͥmiſqꝫ p̄dicatoribꝰ euāgelice legꝭ. etſic cū duo inſinuent̉ in ꝟbis illis .ſ. abdicatio tꝑaliū. ⁊ receptio diſpendioꝝ. pͥmū intelligitur fuiſſe p̄ceptū. ſicut dicit textꝰ ⁊ gloſa.Un̄ Beda. Miſſis ad p̄dicādū diſcipulisne qͥd tollerēt in via p̄cepit. Scd̓m aūt nōfuiſſe p̄ceptū. ſed ꝯceſſum ſiue ꝑmiſſū. Un̄glo. ſuꝑ illud Luce. In eadē domo manēte⁊c̄. Qui ſaccū ⁊ perā ꝓhibuit. ſumptꝰ ex p̄dicatione ꝯcedit. Et Rabanus ſuꝑ Matth̓.Claret aūt hͦ dn̄m nō ita p̄cepiſſe tāqͣꝫ euāgeliſte viuere aliunde nō debeāt qͣꝫ eis prebentibꝰ qͥbꝰ annūciāt euāgeliū. alioqͥn ꝯtrahoc p̄ceptū fecit apl̓us. qͥ victū de manuuꝫſuaꝝ laboribꝰ trāſigebat. ſed poteſtatē dediſſe. in qͣ ſcirent iſta ſibi dari. Cū aūt poteſtas dat̉. licet cuiqꝫ nō vti. ⁊ tāqͣꝫ de iure ſuocedere. Hec Rabanꝰ. Ex his colligit̉ manifeſte. ꝙ p̄dicta dn̄i verba iuxta ꝯſideratōespremiſſas intelligi poſſunt. ⁊ ſpūalit̓. et adlr̄am. vt conſulta ⁊ vt p̄cepta ⁊ ꝑmiſſa. propter qd̓ om̄is ꝯtrarietatis calūnia de medio tollitur. ſi multiformis huiꝰ acceptiōisintelligentia ſane capiat̉. His etiā non obſiſtit illud Hiero. ad nepotianuꝫ. vbi dicit.ꝙ viuens de decimis et altaris oblatōe ſuſtentatꝰ. nudā crucem nudus ſequit̉. tanqͣꝫꝑfecte pauꝑtatis ſumma cōſiſtat in viuen-